مگی گیلنهال، رئیس هیئت داوران جشنواره ونیز، پس از یک آزمایش عملی با هوش مصنوعی در فیلم کوتاه «Flesh Impact» تصمیم گرفت از نسخهٔ مجهز به هوش مصنوعی برای نقش مارلین مونرو صرفنظر کند. او توضیح داد که قراردادن چهرهٔ مارلین مونرو روی داکوتا جانسون باعث شد اجرای بازیگر بیجان و صاف بهنظر برسد؛ تجربهای که محدودیتهای مهم «هوش مصنوعی در سینما» را نشان داد.
آزمایش روی مارلین مونرو و دلیل حذف نسخهٔ AI
تیم تولید پیشنهادی مبتنی بر سیستمی ارائه کرد که با نمونههای فیلمی از مارلین مونرو آموزش دیده و سپس چهرهٔ مونرو را روی چهرهٔ داکوتا جانسون قرار دهد. گیلنهال گفت که مدلهای بهکاررفته دارای مجوز بودند و از مدلهای عمومی استفاده نشده است. پس از چند مرحله پردازش و بررسی، او نسخهٔ نهایی مبتنی بر هوش مصنوعی را کنار گذاشت؛ زیرا اجرای طبیعی و «حضور» داکوتا جانسون از هر نسخهٔ بازسازیشدهٔ مصنوعی تاثیرگذارتر و زندهتر بود.
مسائل هنری و زیستمحیطی
- مشکل هنری: گیلنهال معتقد است فناوری در این نمونه اجرا را تقویت نکرد و حتی آن را یکدست و کمحالت ساخت. لایههای ناپیدای احساس، حضور بدنی و واکنشهای جزئی بازیگر غالباً فراتر از توان بازتولید فعلی ابزارهای بصری مبتنی بر هوش مصنوعی است.
- هزینههای زیستمحیطی: پردازش مدلهای پیچیده نیازمند مراکز داده و محاسبات سنگین است که اثرات زیستمحیطی قابلتوجهی دارند. گیلنهال به بحثهای محلی در جنوب ممفیس دربارهٔ مراکز داده اشاره کرد. توضیحات پایهای دربارهٔ ساختار و تأثیر این مراکز در صفحهٔ Data center موجود است.
نگرانیهای اخلاقی و فنی
گیلنهال به هشدارهای پژوهشگرانی مانند جفری هینتون اشاره کرد که دربارهٔ خطرات هوش مصنوعی و نیاز به چارچوبهای کنترلی صریح سخن گفتهاند. همزمان مسائل فنی مانند کیفیت دادههای آموزشی، شفافیت مدلها و امکان دستکاری هویتی نیز مطرح است. بیانیهها و تحلیلهای مرتبط در منابع علمی و عمومی قابلدسترسیاند؛ یکی از منابع مرجع دربارهٔ زندگی و کارهای او در صفحهٔ Geoffrey Hinton آمده است.
پیامدهای اقتصادی برای سینما
گیلنهال به تناقض ادعاهای «دموکراتیزهسازی» اشاره کرد: ابزارهای هوش مصنوعی ممکن است تولید را ارزانتر کنند، اما مالکیت و سود این فناوری اغلب در دست بازیگران بزرگ باقی میماند. اگر ساخت برخی آثار تجاری با هزینههای بسیار پایین ممکن شود، پرسش اساسی این است که چه ارزش یا نقشی برای اجراگران و فیلمسازان انسانی باقی خواهد ماند.
چه آیندهای پیش روست؟
تجربهٔ گیلنهال نشان میدهد هوش مصنوعی در سینما ابزار فنی ارزشمندی است، اما هنوز جایگزین «حضور» انسانی نیست. این موضوع ضرورت تعیین استانداردهای اخلاقی، حفظ حقوق مالکیت دادهها، شفافیت در استفاده از مدلها و توجه به هزینههای زیستمحیطی را روشنتر کرده است. آیندهٔ تولید تصویری احتمالاً تلفیقی از نوآوریهای فنی و احترام به اجراهای انسانی خواهد بود، و رسیدن به یک مرز معین میان ابزار کمکی و جایگزین تجاری نیازمند توافق جمعی و چارچوبهای قانونی است.
نکات کلیدی
- آزمایش گیلنهال نشان داد بازتولید چهره و اجرا صرفاً با هوش مصنوعی ممکن است اثر هنری را ضعیف کند.
- مسائل زیستمحیطی و مصرف انرژی مراکز داده باید در تصمیمگیریهای تولیدی لحاظ شود.
- شفافیت در مالکیت دادهها، مجوزهای استفاده و پیامدهای اخلاقی، از اولویتهای حوزهٔ «هوش مصنوعی در سینما» است.
