لوئیسی مسینا، مروج تورهای جهانی تیلور سوئیفت، ادر شیران، کنی چزنی و جرج ستریت، در نامهای رسمی به قاضی فدرال هشدار داد: اگر طرح رضایتنامه پیشنهادی علیه لایو نیشن و تیکتمستر تصویب شود، سرنوشت او نیز همانند دهها مروج مستقل دیگر خواهد بود که قربانی قدرت انحصاری این غول شدهاند.
یک گام به عقب برای صنعت موسیقی زنده
«من این نامه را مینویسم چون نگرانم صنعت موسیقی شکسته شده است. اگر اصلاح نشود، من هم میتوانم ورشکست شوم، درست مانند سایر مروجانی که قربانی لایو نیشن شدهاند»، مسینا در نامهاش به قاضی پرونده نوشت. او رأی اخیر هیأت منصفه که لایو نیشن را در بخشهایی از دعوای لایو نیشن ضدوثوق مقصر دانسته را «گامی در راستای درست» توصیف کرد، اما بلافاصله افزود: «طرح رضایتنامه یک گام به عقب است—این صنعت را اصلاح نمیکند و احتمالاً اوضاع را بدتر میکند.»
ترس از انتقام، مروجان را به سکوت وادار میکند
مسینا دلیل شکستن سکوت خود را نیز تشریح کرد: «اکثر هنرمندان، نمایندهها و مدیران از ابراز نظر علیه لایو نیشن میترسند چون اگر این شرکت علیه آنها بپیچد، همه چیز را از دست میدهند. لایو نیشن قبلاً علیه من پیمانه کرده است.» او ادعا کرد که از سال ۲۰۲۴ لایو نیشن حتی تماسهای او را پاسخ نمیداد و تنها از سال ۲۰۲۶ مجدداً ارتباط برقرار کرد—همزمان با ارائه طرح رضایتنامه.
مکانیسم «پول انحصاری» چگونه کار میکند؟
استدلال هستهای مسینا بر مدل درآمدی لایو نیشن متمرکز است:
«لایو نیشن پول خود را با مروجی تورها و کمک به هنرمندان نمیسازد. در عوض، درآمد خود را از کارمزدهای بلیط و اسپانسرشپها به دست میآورد.»
بر اساس صورتهای مالی عمومی، لایو نیشن تقریبا یک میلیارد دلار سالانه از کارمزدهای بلیط کسب میکند، در حالی که در سالهای متعدد در بخش تورینگ سود قليلًا، اگر نه صفر، ثبت کرده است.
این یعنی لایو نیشن میتواند «پول انحصاری» را در قالب تضمینهای عظیم (Guarantees) به هنرمندان بدهد—مبالغی که هیچ مروج مستقیمی نمیتواند به آنها برسد. «لایو نیشن حتی اهمیتی نمیدهد اگر تور ضرر کند، چون از کارمزدهای عظیم بلیط میلیاردها دلار میسازد. در نتیجه، اکثر مروجین مستقل این کشور یا خریده شدهاند یا ورشکست کردهاند.»
دسترسی به آمفیتئاترها: ابزار فشار و حذف رقبا
مسینا مثالهای عینی آورد تا نشان دهد چگونه کنترل مکانها به ابزار انحصار تبدیل شده:
- اولد دومینیون: مجبور شدند مکانهای دیگر انتخاب کنند و تور ضعیفی اجرا کردند.
- ذا لومینیرز: تنها با شرط عدم حضور مسینا در مروجی پذیرفته شدند.
- شون مندیس: تیم او مستقیماً با لایو نیشن مذاکره کرد و مسینا را نادیده گرفت.
- مومفورد اند Санز: مجبور شدند از لایو نیشن به عنوان مروج استفاده کنند.
«اگر لایو نیشن از هنرمندان بابت استفاده از من برای مروجی шоуهای آمفیتئاتر ممانعت کند، من نمیتوانم رقابت کنم»، مسینا تأکید کرد. «نخواهم توانست به هنرمندانی که در حال توسعه هستند در ساخت کاریرشان کمک کنم.» او یادآور شد که سالها توانسته هنرمندانی چون تیلور سوئیفت و کنی چزنی را در ابتدای مسیر، در آمفیتئاترهای لایو نیشن مروجی کند—امکاناتی که اکنون از بین رفته است.
وضعیت حقوقی پرونده در یک نگاه
دعوای فدرال علیه لایو نیشن و تیکتمستر در سالهای اخیر دامنزنی گستردهای داشته است. دولت فدرال طرح رضایتنامهای پیشنهادی داد تا از تفکیک شرکت جلوگیری شود، اما چندین ایالت طرف دعوا از پیوستن به توافقنامه امتناع کردند. در موازی، یک هیأت منصفه لایو نیشن را در بخشهایی از ادعاهای اصلی ضدوثوق مقصر شناخت. نامه مسینا اکنون به عنوان یکی از مستندات پرونده در اختیار قاضی قرار دارد.
آیا قاضی به استدلال «مروج تیلور سوئیفت» گوش خواهد داد یا طرح رضایتنامه با امضای شرکت غول پذیرفته میشود؟ پاسخ این سؤال، سرنوشت رقابت در صنعت زنده آمریکا را برای سالها تعیین خواهد کرد.
