تصویری از یک ابر گازی در 형ت قرش، که ۶۵۰ سال نوری از ما جدا شده، برندهٔovaloهای مسابقهی پرآوازه «عکاس سال اخترشناسی» مرصد سلطنتی گرینویچ شد. علی آلعبیدلی، عکاس کویتی، با اثر «شکاری خاموش» (The Quiet Predator) نه تنها داوران را متقاعد کرد، بلکه در خاورمیانه طنینانداز شد: «تضاد یک شکارچی اقیانوسی که در آسمانِ کویر دولان میکند، برای من عمیقاً شاعرانه است.»
برندهٔ کلی: سدیم قرش در آسمان کویت
آلعبیدلی این عکس را در دو شب اگوست ۲۰۲۵ از ولایت جهرا ثبت کرده — با تلسکوپ آسکار ۱۴۰ آپو، مونت اسکایواچر EQ8-R و دوربین ZWO ASI2600MM Pro. سدیم LDN 1235 در صورتفلکی نهنگ (سئفئوس) قرار دارد و با فاصلهی ۶۵۰ سالنوری، نزدیکترین ستاره به ما (پروکسیما سنتوری) ۱۶۰ برابر دورتر است. جایزه: ۱۰ هزار پوند استرلینگ (تقریباً ۱۳,۳۰۰ دلار) و نمایش در موزهی ملی دریایی لندن از ۱۸ سپتامبر.
برندهٔ دستهبندیها: سفر در دستگاه شمسی و فراتر
نورهای قطبی: «تاج» — رادوسلاف سویرتسوف، بلغارستان
در یک کلیسای کوچک بین کفلاویک و رایکیاوویک، ایسلند، نورهای شمالی مانند تاجی بر سر گنبد نشستهاند. مکان، دور از آلودگی نوری، «شبِ تاریک و واقعاً زنده» توصیف شده. آورورا در اینجا نه پدیدهی فیزیکی، بلکه رخنمونی میثولوژیک به نظر میرسد.
ماه: «مروارید ونوسی بر ماه» — پتر هورالک، چک
۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ماه از روی ونوس گذر کرد (محوشدگی). لحظهای که ونوس درست در لبهی هلال ماه پنهان میشود، داوران را به یاد «مروارید درخشان» انداخت. هورالک سابقهی طولانی در عکاسی اختری دارد و پیشیناً آثارش در Live Science نمایش یافته است.
خورشید: «منطقه فعال ۴۱۲۲» — میگل کلارو، پرتغال
کلارو، مشارکتکننده منظم Space.com، با تلسکوپ دوباند جدید فتوکره خورشید را ضبط کرد. سلولهای همارزش (Convection cells) — حبابهای پلاسمای فوقداغ که صعود و نزول میکنند — با جزئیات شگفتانگیز نمایانند. این همان موتور حرارتی که از ۴.۶ میلیارد سال پیش خورشید را میسوزاند. خورشید در این عکس زنده و پرانرژی است.
مردم و فضا: «پیامی از کهنسالان» — مکس اینوود، نیوزیلند
پتروگلیفهای کویر کالیفرنیا، که گمان میرود ۱۳ بدر ماه سالانه را ثبت کردهاند، زیر پهنهی ستارهپراکنده دراز کشیدهاند. اینوود زمین و آسمان را در یک کادر یکجا کرده: کهنسالان ما هم به آسمان نگاه میکردند.
سیارات: «همارتفاع زحل» — تام ویلیامز، بریتانیا
حلقههای زحل لبهبهلبه دیده میشوند — رویدادی که هر ۱۵ سال یکبار رخ میدهد (تقسیمنهار سیاره). عکس ۲۰۲۵ آغاز بهار در نیمکره جنوبی سیاره را نشان میدهد. زحل در این لحظه ارجمند و منچ شده به نظر میرسد.
منظر آسمان: «رد ستاره بوتسوانا» — استفانو پلهگرینی، ایتالیا
در Nxai Pan، میان درختان بائوباب کهن، پلهگرینی با تنظیم 익سپاژر و اشباع رنگ، رد ستارهها را به سمفونیای تقریبا سایکدلیک تبدیل کرده. آفریقا در شب، بوم نقاشی کانون است.
کهکشانها: «NGC ۴۷۵۳: سمفونی لانههای غبار» — ژی پنگ یان و شینران لی، چین
کهکشان غباری در ۶۰ میلیون سالنوری، در صورتفلک سنبله. لانههای غبار پیچان حول هسته، معماری مقیاسی که فقط گرانش میتواند بسازد. ثبت شده در شیلی، زیر آسمان آتاکاما — تاریکترین آسمانهای زمین.
خلاصه برندگان عکاس سال اخترشناسی ۲۰۲۶
- برندهٔ کلی: علی آلعبیدلی (کویت) — «شکاری خاموش» (سدیم قرش LDN 1235)
- نورهای قطبی: رادوسلاف سویرتسوف (بلغارستان) — «تاج»
- ماه: پتر هورالک (چک) — «مروارید ونوسی بر ماه»
- خورشید: میگل کلارو (پرتغال) — «منطقه فعال ۴۱۲۲»
- مردم و فضا: مکس اینوود (نیوزیلند) — «پیامی از کهنسالان»
- سیارات: تام ویلیامز (بریتانیا) — «همارتفاع زحل»
- منظر آسمان: استفانو پلهگرینی (ایتالیا) — «رد ستاره بوتسوانا»
- کهکشانها: ژی پنگ یان و شینران لی (چین) — «NGC ۴۷۵۳: سمفونی لانههای غبار»
تمام آثار برنده از ۱۸ سپتامبر در موزهی ملی دریایی لندن بازدید عمومی است. برای لیست کامل و بیانیههای داوران، به وبسایت رسمی مسابقه مراجعه کنید.
