تیم ونسا روتا در دانشگاه راکفلر نشان داد مگس‌های میوه از سازوکاری پیچیده‌تر از بازتاب ساده برای دنبال‌کردن نوارهای نامنظم بو استفاده می‌کنند و با ترکیب اطلاعات زمانیِ دریافت بو و جهت باد، محل منبع را تعیین می‌کنند.

چالش دنبال‌کردن بو در هوای متلاطم

در طبیعت، ذرات بو در جریان‌های متلاطم هوا به صورت رشته‌های فشرده و فواصل طولانی هوای پاک پخش می‌شوند، بنابراین شناسایی منبع بو به‌صورت ناپیوسته و از جهات نامنظم رخ می‌دهد. سؤال این است که چگونه موجودی با مغز به اندازهٔ تهِ سنجاق می‌تواند از این الگوهای پراکنده مسیر درست را پیدا کند.

رویکرد رایج «حرکت رو به باد هنگام دریافت بو و حرکت عرضی هنگام قطع بو» (casting) برای توضیح رفتارهای پیچیده در فواصل دور کافی نیست. آزمایش‌های جدید نشان می‌دهد مگس‌ها اطلاعات بیشتری از پالس‌های بویی می‌گیرند و آن را با جهت باد یکپارچه می‌کنند تا جهت‌گیریِ پایدارتری به دست دهند.

روش آزمایش — تردمیل مینیاتوری و کنترل جریان بو

گروه روتا مگس‌های Drosophila را در تاریکی کامل روی یک کرهٔ کوچک معلق روی بالشتک هوا قرار دادند؛ با قدم‌زدن مگس، کره می‌چرخید و جهت نسبی باد برای حشره ثابت باقی می‌ماند، حالتی که معادل گشتن روی دشت باز است. سپس سرکهٔ سیب به عنوان محرک بویی به جریان هوا افزوده شد و بسته به موقعیت مگس در میدان مجازی، جریان بو روشن یا خاموش می‌شد.

تجربه آزمایشگاهی مگس روی کره معلق؛ تردمیل مینیاتوری

نتایج و سازوکار یکپارچه‌سازی سیگنال‌ها

رفتار ثبت‌شده نشان داد مگس‌ها صرفاً به آخرین دریافت بو واکنش نمی‌دهند؛ بلکه:

  • ویژگی‌های زمانی هر پالس بویی (مدت ظهور و فواصل بین پالس‌ها) را آشکار می‌کنند،
  • جهت نسبی باد را با این اطلاعات زمانی ترکیب می‌کنند،
  • این ادغامِ سیگنال‌ها تصمیم‌های جهت‌گیری بلندمدت را تقویت می‌کند تا به منبع نزدیک شوند.

به بیان خلاصه، هر «نفَس» بویی برای مگس چند قطعهٔ اطلاعات فراهم می‌آورد و شبکه‌های عصبی کوچک آن را در قالب الگوریتم‌های سادهٔ زمان‌بندی و جهت‌یابی پردازش می‌کنند.

نکات کلیدی از مطالعه

  • دنبال‌کردن بو توسط مگس‌ها فراتر از الگوی سادهٔ «رو به باد/عرضی» است.
  • مگس‌ها اطلاعات زمانی دریافت بو و جهت باد را یکپارچه می‌سازند تا جهت‌گیری پایدارتری به دست دهند.
  • تردمیل معلق امکان کنترل دقیق شرایط بویی و باد را فراهم کرد و این مکانیسمِ یکپارچه‌سازی را روشن ساخت.

پیامدها برای علوم عصبی و رباتیک

فهم نحوهٔ کدگذاری زمانی و مکانی بو در مدارهای عصبی ساده می‌تواند الگوریتم‌های ناوبری برای ربات‌های کوچک و حسگرهای بویایی مصنوعی الهام‌بخش باشد. این دانش کاربردهایی در طراحی سامانه‌های تشخیص گاز، ردیابی نشت و عملیات جست‌وجو در محیط‌های پرنویز دارد.

مسیرهای باز پژوهشی

این پژوهش راه را برای بررسی دقیق‌تر مکانیزم‌های زمانی و مکانی در شبکه‌های عصبی کوچک باز می‌کند. گشودن این جعبهٔ سیاه نه تنها به درک زیست‌شناسی کمک می‌کند، بلکه می‌تواند به توسعهٔ فناوری‌هایی منجر شود که بخش‌هایی از دنیای نامرئی بوها را برای ماشین‌ها قابل‌فهم کنند.

منابع و مطالعهٔ بیشتر: صفحات مربوط به حس بویایی و اطلاعات گروه تحقیقاتی ونسا روتا در دانشگاه راکفلر.