رزتا 2 دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟

اپل رسماً اعلام کرده که دوران رزتا 2 رو به پایان است. این لایه ترجمه که سال‌ها پل ارتباطی میان برنامه‌های اینتل و تراشه‌های M سیلیکون اپل بود، حالا جای خود را به اجرای بومی می‌دهد. با تکمیل گذار سخت‌افزاری، اکوسیستم مک به بلوغی می‌رسد که دیگر نیاز به واسطه‌گری کدنویسی ندارد.

رزتا 2 در پس‌زمینه سیستم عامل عمل می‌کند و کدهای x86-64 اینتل را به زبان ماشین ARM تبدیل می‌کند. کاربر هیچ پنل مدیریتی نمی‌بیند و فرآیند کاملاً خودکار است. فقط کافی است برنامه قدیمی را باز کنید تا مک‌او‌اس به صورت هوشمند ابزار ترجمه را فراخوانی کند. نصب این ابزار بدون هیچ ورودی کاربری و تنها با اتصال به اینترنت انجام می‌شود.

نمایش عملکرد خودکار ابزار ترجمه در پس‌زمینه سیستم‌عامل مک

فلسفه پل‌سازی به جای تخریب

وقتی اپل در نوامبر 2020 مسیر را برای تراشه‌های سری M هموار کرد، تصمیم گرفت فشار انتقال را به دوش توسعه‌دهندگان و کاربران نگذارد. به جای قطع ناگهانی سیستم‌عامل، رزتا 2 اجرا شد تا فاصله بین نسل‌های سخت‌افزاری پر شود. این همان راز موفقیت در مهاجرت معماری اپل بود؛ اولویت دادن به ثبات اکوسیستم بر سرعت خالص. نتیجه نشان داد که تاخیر در بازطراحی برنامه‌ها برای نسل جدید پردازنده، ضربه به تجربه کاربری نمی‌زند. تا امروز، تفاوت سرعت در اکثر اپلیکیشن‌های ترجمه‌شده قابل حس نیست.

مقایسه ساختار بایت‌کد نیتیو و ترجمه شده روی پردازنده‌های اپل

باینری‌های یونیورسال و آینده نرم‌افزارها

ترجمه کد تنها نیمی از راهکار بود. نیمه دیگر، استفاده از فرمت Universal app است. در این روش، توسعه‌دهندگان یک‌بار کد را برای هر دو معماری کامپایل می‌کنند تا مک‌او‌اس به صورت خودکار نسخه سازگار را بارگذاری کند. تشخیص نوع برنامه با یک کلیک ساده روی آیکون در فایندر و مشاهده فیلد نوع قابل انجام است. برنامه‌های یونیورسال ریسک افت عملکرد را حذف کرده‌اند و توسعه‌دهندگان را تشویق می‌کنند تا وابستگی به ابزارهای واسط را قطع کنند.

پایان یک عصر؛ چرا رزتا بازنشسته می‌شود؟

پشتیبانی رسمی تا 2 نسخه بعدی سیستم‌عامل مک تا سال 2027 ادامه دارد. اما با گذشت بیش از 4 سال از عرضه Mac M1، تقریباً تمام نرم‌افزارهای مهم اکوسیستم یا نسخه بومی دارند یا کاملاً یونیورسال شده‌اند. تداوم ارائه لایه ترجمه دیگر منطقی نیست و تنها حجم غیرضروری را به حافظه سیستم اضافه می‌کند. حذف رزتا 2 همچنین بهینه‌سازی عمیق‌تر سیستم عامل برای معماری ARM را سرعت می‌بخشد.

انواع باینری و نحوه تشخیص

  • برنامه اینتلی: نیازمند رزتا و به‌روزرسانی فوری
  • برنامه یونیورسال: سازگار با هر دو معماری بدون افت عملکرد
  • برنامه سیلیکون اپل: بهینه‌سازی شده و کاملاً بومی

با حذف رزتا 2، مک به سرنوشت نهایی خود یعنی اجرای ناب بومی برای همه برنامه‌ها می‌رسد. این تغییر نشان می‌دهد که اپل حالا از مرحله آزمایش عبور کرده و به عصری وارد می‌شود که محدودیت‌های معماری‌های خارجی کاملاً محو شده‌اند. نسل بعدی نرم‌افزارها باید انتظار بهره‌گیری تمام‌قد از هسته‌ها و کنترلر گرافیکی سیلیکون اپل را داشته باشند.