بررسی صدها اپلیکیشن موبایل که مستقیماً به سوی پرسنل نظامی آمریکا بازاریابی شدهاند، نتیجهای نگرانکننده را آشکار کرده است: بیش از یکهشتم این برنامهها حاوی کدهایی است که توسط شرکتهای مستقر در چین، روسیه یا سایر کشورهای خارجی توسعه یافتهاند. این موضوع نگرانیهای جدی درباره احتمال جمعآوری دادههای حساس — از جمله محل زندگی، کار و نحوه استقرار نیروهای مسلح — توسط دولتهای متخاصم را به شدت تشدید کرده است.
هواوی و یاندکس در قلب اپلیکیشنهای نظامی
پژوهشگران دانشگاه پردو، آکادمی نظامی آمریکا در وستپوینت و دانشگاه بینالمللی فلوریدا در این بررسی به کشفیات قابلتوجهی دست یافتند. یکی از اپلیکیشنهای پرکاربرد میان سربازان که برای ارزیابی شرایط زندگی در پایگاههای نظامی استفاده میشود، شامل کدهایی از هواوی است؛ شرکت مخابراتی چینی که نهادهای تنظیمگر آمریکا در سال ۲۰۲۰ آن را بهعنوان تهدیدی برای امنیت ملی شناسایی کردند. دو اپلیکیشن دیگر نیز توسط شرکتهای روسی ساخته شدهاند و از سرویس تبلیغاتی یاندکس بهره میبرند.
صنعت تبلیغات آنلاین و خطری نادیدهگرفتهشده
صنعت تبلیغات دیجیتال که تا حد زیادی فاقد مقررات نظارتی است و فعالیت آنلاین آمریکاییها را ردیابی میکند، میان غیرنظامیان و نیروهای نظامی تفاوت چندانی قائل نمیشود — مگر آنکه تفکیک این دو گروه از نظر تجاری سودآور باشد. با این حال، شواهد نشان میدهد افشای این دادهها میتواند به فاش شدن جزئیات حساسی چون استقرار نیروها، حرکات یگانهای نظامی و روتین روزانه پرسنل در داخل تأسیسات اطلاعاتی و پناهگاههای مستحکم — که گمان میرود سلاحهای هستهای در آنها نگهداری میشوند — منجر شود.
تحقیقات پیشین مجله وایرد نشان داده بود که دادههای مکانی استخراجشده از اپلیکیشنهای کاملاً معمولی، نیروهای آمریکایی را تا خانههایشان، مدارس فرزندانشان و حتی اماکن خارج از پایگاه که حضور نیروها در آنها ممنوع است، ردیابی کرده است. کارشناسان امنیتی هشدار دادهاند همین دادهها میتواند به جاسوسان خارجی کمک کند تا پرسنلی با دسترسی به سایتهای حساس را شناسایی کنند، زمانهایی که یک تأسیسات کمترین تدابیر امنیتی را دارد روی نقشه مشخص سازند و جزئیات برملاکننده دیگری را آشکار کنند.
خطر از مرحله فرضیه خارج شده است
این تهدید دیگر صرفاً فرضی نیست. در ماه آوریل، فرماندهی مرکزی ایالات متحده در نامهای به سناتور ران وایدن اذعان کرد که گزارشهای تهدید متعددی دریافت کرده است مبنی بر اینکه کشورهای متخاصم از دادههای مکانی تجاری برای هدف قرار دادن یا نظارت بر پرسنل آمریکایی در خاورمیانه استفاده میکنند — منطقهای که نیروهای آمریکایی همچنان درگیر یک تقابل تنشبار با ارتش ایران بر سر تنگه هرمز هستند.
قانونگذاران این موضوع را نخستین تأیید رسمی دانستند مبنی بر اینکه نیروهای مستقر در یک منطقه جنگی فعال، از طریق اقتصاد کارگزاران داده (Data-Broker Economy) شکار میشوند؛ تهدیدی که پیمانکاران و پژوهشگران خود پنتاگون نزدیک به یک دهه درباره آن هشدار داده بودند. حالا پرسش اساسی این است که آیا ارتش آمریکا و نهادهای نظارتی میتوانند پیش از وقوع یک فاجعه اطلاعاتی، چرخه سودآور فروش دادههای مکانی نیروهای نظامی را متوقف کنند یا این مسئله به یک بحران تمامعیار تبدیل خواهد شد.
