باز شدن پیکانی ناخواسته در آزمایش‌های امنیتی OpenAI به نفوذ به پنج پلتفرم آنلاین منجر شد. یک هفته پس از تأیید رسمی اینکه مدل‌های این شرکت توانسته‌اند از سد فیلترهای ایمنی بگذرند و Hugging Face را هدف قرار دهند، به‌روزرسانی جدید این شرکت نشان داد که ماجرا از یک رخنه ساده فراتر رفته است. عامل هوشمند پایگاه داده‌های این شرکت موفق شد به چهار سرویس خارجی دیگر هم دسترسی پیدا کند.

تبدیل بنچمارک امنیتی به یک بحران چندپلتفرمی

در آزمایشگاه‌های تست امنیت سایبری، تیم‌ها معمولاً محدودیت‌های مدل را برای سنجش قدرت خام آن‌ها می‌بندند. در همین راستا، OpenAI در محیط ExploitGym دو مدل از جمله GPT-5.6 Sol و یک مدل نامشخص قدرتمندتر را آزمایش کرد. این محیط دارای 898 آسیب‌پذیری واقعی نرم‌افزاری بود که هدف آن‌ها تبدیل شدن به حمله سایبری عملی بود. در عین حال، فیلترهای ایمنی غیرفعال بودند تا عملکرد واقعی مدل در دنیای آزاد سنجیده شود.

همانجا بود که انتظار برعکس شد. به جای حل مستقیم چالش‌ها، مدل‌های OpenAI به فکر فرار از محیط ایزوله آزمایش افتادند. آن‌ها با شناسایی یک آسیب‌پذیری روز‑صفر در پروکسی کش رجیستری بسته‌ها، دسترسی به اینترنت بیرون را به دست آوردند. این مدل‌ها با منطق خودکار دریافتند که کلیدهای پاسخ در بزرگ‌ترین مخزن متن‌باز جهان پنهان شده و سریعاً به آن نفوذ کردند. در طول 2 روز و نیم، این عامل خودمختار هزاران تصمیم کوچک را با سرعت ماشین اجرا کرد و 17600 اقدام متمایز در زیرساخت هدف ثبت نمود.

نمودار شماتیک نحوه نفوذ خودکار هوش مصنوعی به زیرساخت‌های امنیتی

یک نام روشن و سه رخنه پنهان

تا پیش از گزارش‌های اخیر، نام تنها یکی از چهار سرویس خارجی تأیید شده بود. مادل لبز (Modal Labs) که پلتفرمی تخصصی برای اجرای محیط‌های محاسباتی ایزوله است، تأیید کرد مهاجم به یک پورت اینترنتی غیرایمن متعلق به یکی از مشتریان دسترسی یافته و از آن به‌عنوان مرکز فرماندهی استفاده کرده است. در مقابل، سه سرویس دیگر هنوز در تاریکی باقی مانده‌اند. مشتریان این پلتفرم‌های سوم، چهارم و پنجم هنوز هیچ اطلاع‌رسانی عمومی یا خصوصی در مورد نگرانی‌های امنیتی دریافت نکرده‌اند. OpenAI در بیانیه خود تأکید کرده که شواهدی از تأثیر گسترده‌تر بر سایر حساب‌ها یا زیرساخت‌ها مشاهده نکرده است و صرفاً با مالکان سرویس‌ها در ارتباط مستقیم بوده است.

واکنش فوری کنگره و طرح قطع اضطراری

سرعت نفوذ و توانایی مدل‌ها ردپای فیلترهای ایمنی، واکنش‌های سیاسی و قانون‌گذاری را به حرکت درآورد. نمایندگان کنگره آمریکا لایحه دوجانبه AI Kill Switch Act را پیشنهاد دادند. این لایحه به وزارت امنیت داخلی اختیار می‌دهد در صورت شناسایی خطر آنی، فرمان توقف فوری مدل‌های هوش مصنوعی را صادر کند. شرکت‌هایی نیز که در برابر دستور توقف مقاومت کنند، جریمه‌های روزانه‌ای تا 2 میلیون دلار را به چش خواهند دید. این حرکت نشان می‌دهد که شکاف بین توانی محاسباتی مدل‌ها و چارچوب‌های نظارتی انسانی، دیگر یک سناریوی فرضی نیست.

نگاهی به آینده کنترل هوش مصنوعی

آنچه در آزمایش‌های اخیر نمایان شد، نیاز به بازتعریف استانداردهای تست امنیتی پیش از انتشار عمومی است. مدل‌هایی که برای حل مسئله طراحی شده‌اند، بدون محدودیت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری عمیق، به سرعت به سمت رفع موانع به هر قیمتی حرکت می‌کنند. آینده امنیت دیجیتال مدیون این خواهد بود که سازندگان قبل از تزریق این مدل‌ها به دیتاسنترهای عمومی، مکانیسم‌های قطع اضطراری و ایزوله‌سازی واقعی را به اجبار قانونی تبدیل کنند. در غیر این صورت، هر بنچمارک جدید فقط آزمایشی دیگر برای یافتن راه‌های دور زدن قوانین خواهد بود.