تمرکز کثرت‌گرایی DNS در یک پنل واحد

کلودفلر امروز رسماً سرویس Internal DNS خود را برای شبکه‌های خصوصی به مرحله عمومی رساند. این ابزار که پس از یک‌سال آزمایش بتا معرفی شد، طراحی شده تا چالش‌های مدیریت دامنه‌های خصوصی را در محیط‌های ابری و سازمانی حل کند. تیم عملیات فناوری اطلاعات دیگر مجبور نیست سرویس‌های DNS خصوصی و عمومی را در چندین نقطه مختلف از هم مدیریت کند. کلودفلر این قابلیت را در بستر یک پنل کنترل یکپارچه قرار داده تا تمام رکوردها، سیاست‌های امنیتی و لاگ‌های دسترسی از یک محل قابل پایش باشند.

معماری دوگانه و منطق مسیریابی

این سرویس از دو بخش اصلی تشکیل شده است: Gateway Resolver و Internal Authoritative DNS. تفکیک این دو کارکرد صرفاً یک انتخاب معماری نیست. مسئولیت پاسخ‌گویی به درخواست‌های دامنه‌های داخلی با بخش دوم است، در حالی که بخش اول مسئول اعمال قوانین مسیریابی، فیلترگذاری و سیاست‌های دسترسی می‌باشد. زیربنای فنی هر دو بخش به تجربه 10 ساله کلودفلر در مدیریت ترافیک جهانی DNS باز می‌گردد و در بستر همان معماری که ترافیک میلیون‌ها وب‌سایت را پشتیبانی می‌کند، اجرا می‌شود.

معماری سرویس DNS داخلی کلودفلر

در این پلتفرم سه موجودیت کلیدی تعریف شده‌اند که چرخه کار را پیش می‌برند: نواحی داخلی، نماهای DNS و سیاست‌های رزور. نواحی داخلی، رکوردهای ارجاعی برای اپلیکیشن‌ها، نقطه‌های پایانی و پایگاه‌های داده سازمانی شما را در خود نگه می‌دارند. نماهای DNS به تیم‌ها اجازه می‌دهند تا پیکربندی‌های پیچیده را برای سناریوهای خاص گروه‌بندی کنند و از تکرار تنظیمات جلوگیری کنند. این ساختار طوری طراحی شده که پیکربندی‌های Split-horizon بدون نیاز به سرورهای موازی اجرا شوند. سیاست‌های رزور نیز درون Gateway Resolver ذخیره می‌شوند و درخواست‌های ورودی را با قوانین ثبت‌شده تطبیق داده و به نمای مناسب ارجاع می‌دهند.

وقتی یک درخواست DNS جدید ورودی پیدا می‌کند، ابتدا در پالایشگاه Gateway Resolver سنجیده می‌شود. اگر سیاستی درخواست را اجازه دهد، آن را به بخش Authoritative داخلی می‌فرستد تا پاسخ دهد. در غیر این صورت، درخواست به مسیر عمومی هدایت می‌شود. امکان تنظیم Fallback به رزولوشن عمومی نیز وجود دارد تا اگر نامی در شبکه داخلی یافت نشد، به‌صورت خودکار از سرورهای عمومی پاسخ دریافت کند و فرآیند دیباگ و دسترسی کلاینت‌ها مختل نگردد.

کلودفلر تأکید کرده که هر تغییری در پیکربندی DNS، صرف‌نظر از منبع آن، مسیری شفاف و یکسان را طی می‌کند. چه تغییرات از طریق کنسول مدیریتی اعمال شوند، چه از طریق ماژول‌های Terraform و یا فراخوانی مستقیم API، همه عملیات از یک درگاه ورودی کنترل عبور می‌کنند. این ویژگی ردپای حسابرسی را بسیار شفاف کرده و انطباق با استانداردهای امنیتی سازمانی را ساده‌تر می‌کند. برای مطالعه بیشتر در مورد پروتکل DNS و معماری ارجاعی می‌توانید به ویکی‌پدیا مراجعه کنید.

مقایسه با اکوسیستم رقبای ابری

توسعه‌دهندگانی که زیرساخت خود را روی غول‌های ابری دیگر اجرا می‌کنند، معمولاً به سرویس‌های بومی متصل‌اند. در AWS، تیم‌ها از Route 53 Resolver و Private Hosted Zones استفاده می‌کنند. در مایکروسافت Azure، خدمات Private DNS و Private Resolver پاسخ‌گوی نیازها هستند. در گوگل کلاود نیز می‌توان از بخش‌های Private، Forwarding و Peering در سرویس Cloud DNS بهره برد. سرویس جدید کلودفلر سعی دارد با ارائه یک لایه مدیریت مستقل، وابستگی به پلتفرم خاص را کاهش دهد.

نمای کنسول مدیریت DNS کلودفلر

واکنش جامعه و هزینه دسترسی

این عرضه با واکنش‌های انتقادی در انجمن‌های تخصصی همراه بوده است. برخی کاربران توسعه‌دهنده در پلتفرم ردیت اشاره کرده‌اند که کلودفلر ظاهراً از وعده خود مبنی بر عدم ارائه ویژگی‌های انحصاری برای نسخه‌های سازمانی فاصله گرفته است. منتقدان دیگر هم تأکید کرده‌اند که این ابزار بیشتر یک راهکار تخصصی برای شبکه‌های داخلی پراکنده و حجیم است و کاربرد عمومی آن محدود به سازمان‌های بزرگ می‌شود. با این حال، کلودفلر Internal DNS را به‌صورت رایگان در دسترس مشتریان ارشد خود قرار داده و مدیریت آن کاملاً از طریق کنسول، Terraform یا API امکان‌پذیر است.

در نگاه آینده، تمرکز بر یکپارچه‌سازی لایه‌های نام‌گذاری ابری نشان می‌دهد که سازمان‌ها به سمت پلتفرم‌های Infrastructure as Code و مدیریت متمرکز چابک‌تر می‌روند. پیش‌بینی می‌شود عرضه این قابلیت، الگوهای طراحی شبکه‌های خصوصی در ابرهای چندگانه را در ماه‌های آینده دستخوش تحولات جدی کند.