سالهاست که قفل زمان صفحهنمایش (Screen Time) آیفونم را روی ۳۰ دقیقه استفاده از شبکههای اجتماعی تنظیم کردهام؛ اما چند بار با نادیده گرفتن هشدارها، به تماشای ویدیوهای بیهدف ادامه دادهام؟ بهتر است ندانم! معلوم شد برای حل این مشکل فقط به یک تکه پلاستیک خاکستری ۵۹ دلاری نیاز داشتم؛ چرا که گجت بریک (Brick) کاری را انجام داده که هیچ اپلیکیشنی نتوانسته بود. این دستگاه کوچک واقعاً باعث شد کمتر به گوشی دست بزنم و کیفیت خوابم ارتقا پیدا کند.
چگونه بریک اعتیاد به گوشی را درمان میکند؟
بریک با اپلیکیشنهای معمول کنترل زمان تفاوت اساسی دارد؛ این دستگاه راهکار خود را وارد دنیای فیزیکی میکند. این گجت مغناطیسی به اندازه یک جعبه کبریت است و به فناوری NFC مجهز شده است. اپلیکیشن بریک، شبکههای اجتماعی را روی گوشی شما مسدود میکند و تنها راه باز کردن قفل آنها، لمس فیزیکی گوشی به این گجت است؛ درست مثل زمانی که میخواهید با کارت بانکی خرید کنید. وقتی مجبور باشم از رختخواب بلند شوم و برای باز کردن اینستاگرام، گوشی را به بریک بزنم، ترجیح میدهم اصلا وارد اینستاگرام نشوم!
زک ناسگویتز (Zach Nasgowitz)، یکی از بنیانگذاران این محصول در گفتگو با تککرانچ (TechCrunch) میگوید:
«بریک از یک نیاز شخصی متولد شد؛ گوشیهای هوشمند مانع زندگی ما شده بودند. ما برای حل این مشکل در زندگی خودمان به دنبال راهحلهای مختلف گشتیم، اما هیچکدام مناسب نبودند. به همین دلیل تصمیم گرفتیم دستگاهی بسازیم که این مشکل را از بین ببرد.»
بهبود بهداشت خواب با ایجاد اصطکاک فیزیکی
همانند بسیاری از افرادی که شغلشان کاملاً به اینترنت وابسته است، من هم عادت بدی داشتم؛ شبها در رختخواب بیهدف اسکرول میکردم و صبحها هم با خستگی و بیحوصلگی بیدار میشدم. اما با استفاده از بریک، توانستم بهداشت خوابم را به شکل شگفتانگیزی بهبود ببخشم.
من در اپلیکیشن بریک یک حالت «خواب» تعریف کردم که هر شب ساعت 22:30 به صورت خودکار فعال میشود. در این بازه زمانی، تمام برنامهها مسدود میشوند؛ به جز پیامرسانها و برنامههای پادکست. وقتی صبح بیدار میشوم، هیچ راهی برای تلف کردن زمان روی گوشی وجود ندارد؛ مگر اینکه از رختخواب بیرون بیایم، از طبقه بالا پایین بروم و گوشی را به دستگاه بریک بزنم.
تیجی درایور (TJ Driver)، دیگر بنیانگذار بریک، دلیل موفقیت این گجت را در ایجاد «اصطکاک» میداند:
«راهحلهای صرفاً نرمافزاری مثل قفل صفحهنمایش به راحتی دور زده میشوند. چیزی که واقعاً کار میکند، افزودن اصطکاک است. این فناوری فیزیکی یک جدایی واقعی ایجاد میکند که هیچ اعلان نرمافزاریای قادر به تکرار آن نیست. وقتی برای اتصال دوباره به اینترنت مجبور باشید فیزیکاً به دستگاه برگردید، این کار به یک تصمیم آگاهانه تبدیل میشود، نه یک واکنش ناخودآگاه.»
آیا برای مدیریت زمان به یک گجت ۵۹ دلاری نیاز داریم؟
اعتراف کردن به این موضوع که من برای تغییر این سبک زندگی به یک تکه پلاستیک نیاز داشتم، کمی دشوار است. اما واقعیت این است که راهحلهای ساده مانند استفاده از نیروی اراده، خستهکننده ذهن هستند و به راحتی میتوان در آنها خلل ایجاد کرد. به جای تکیه بر اراده، باید محیط اطرافمان را طوری طراحی کنیم که کمتر در معرض وسوسهها قرار بگیریم.
برای مواقع اضطراری (مثل زمانی که بیرون هستید و ناگهان به اپلیکیشنهایی مثل اوبر یا نقشه گوگل نیاز پیدا میکنید)، اپلیکیشن بریک تعداد بسیار محدودی «باز کردن قفل اضطراری» (Emergency Unbricks) در نظر گرفته است. البته برای جلوگیری از استفاده بیمورد از این قابلیت، میتوان اپلیکیشنهای ضروری را مستثنی کرد.
توسعه این نوع گجتها نشان میدهد که انسانها به دنبال ایجاد مرزهای فیزیکی بین خود و دنیای دیجیتال هستند. آیا در آینده شاهد ابزارهای بیشتری خواهیم بود که ما را مجبور به قطع ارتباط موقت با تکنولوژی میکنند؟ قطعاً این روند تازه آغاز شده است و سلامت روان کاربران، دستمایه ساخت چنین محصولات بدیع و کاربردی قرار خواهد گرفت.
