انتروپیک (Anthropic) در عرض یازده ماه قراردادهای خرید ظرفیت محاسباتی تا سقف ۵۱۷ میلیارد دلار را امضا کرده است. بر اساس گزارش The Information، از اکتبر ۲۰۲۵ تاکنون این شرکت حداقل ۱۴.۸ گیگاوات ظرفیت پردازش را در تعهدهای بلندمدت قفل کرده که با احتساب یک تا دو گیگاوات موجود، کل ظرفیت برنامهریزی شده را به مرز ۱۷ گیگاوات میرساند. به طور موازی، انتروپیک در حال طرحریزی مراکز دادههای اختصاصی خود است.
مقایسه با هدف ۳۰ گیگاواتی OpenAI
با وجود این جهش، The Information یادآوری میکند که کل ظرفیت پیشبینیشده انتروپیک همچنان کوتاهتر از هدف ۳۰ گیگاواتی OpenAI برای سال ۲۰۳۰ است. با این حال، بسیاری از قراردادها فراتر از آن تاریخ ادامه دارند، بنابراین مقایسه مستقیم گمراهکننده است. هیچکدام از دو رقیب در حال حاضر نمیتوانند این تعهدات کلان را تنها از درآمد فعلی تامین کنند؛ بر اساس آمار بلومبرگ، درآمد سالانه انتروپیک از ۶۵ میلیارد دلار گذشته است در حالی که درآمد OpenAI از ژوئیه ۲۰۲۶ بیش از ۴۰ میلیارد دلار برآورد شده است.
پارادوکس استراتژیک: از احتیاط تا کمالدویدن
نکته تأملانگیز در زمانی از این توافقنامهها نهفته است. در أوائل ۲۰۲۶، داریو آمودی (Dario Amodei)، مدیرعامل انتروپیک، به صراحت از سرعت بیرویه سرمایهگذاری در زیرساخت هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده و رقبا را متهم کرد که «واقعاً ریسکهایی را که میگیرند درک نمیکنند.» اکنون، تنها چند ماه بعد، انتروپیک خود شرکت است که با سرعت برهنه برای جبران فاصله در حال دویدن است.
در طرف دیگر میز، سام التمن (Sam Altman)، رئیسجمهور OpenAI، لحن احتیاطی را بر عهده گرفته و از «بیمعناییهای ناپایدار» ناشی از ارائهدهندگان نوظهور نیوکلاود (neo-cloud) هشدار میدهد. استدلال او این است که پیشرفتهای فنی میتواند پروژههای سرمایهبردی که امروز معنا دارند، را به سرمایهگذاریهای بازدهیپذیر تبدیل کند.
جنگ تجهیزات: بازی یا ضرورت؟
این چرخش ناگهانی نشان میدهد که در لایه زیرساختی هوش مصنوعی، تعادل میان دیدگاه ایمنی و ضرورت رقابتی چقدر شکننده است. انتروپیک که خود را پرچمدار توسعه مسئولانه میدانست، اکنون در صف شرکتهایی قرار گرفته که برای اطمینان از دسترسی به تراشههای پیشرفته و انرژی، حاضرند تعهدات مالی سنگینی را که فراتر از جریان نقدینگی فعلی است، بپذیرند.
- مجموع تعهدات: ۵۱۷ میلیارد دلار در ۱۱ ماه
- ظرفیت قفلشده: ۱۴.۸ گیگاوات (کل برنامهریزی: ۱۷ گیگاوات)
- رقیب اصلی: OpenAI با هدف ۳۰ گیگاوات تا ۲۰۳۰
آیا این جهش نشانه اطمینان از ادامه قانون مقیاسبندی (Scaling Laws) است یا ترس از از دست دادن قطار نسل بعدی مدلها؟ پاسخ احتمالاً در تقاطع هر دو جستجو میشود: شرکتها نمیتوانند ریسک تاخیر را بپذیرند، حتی اگر ذلك معنای نقض اصول خود باشد.






