Agent Framework مایکروسافت به نسخه 1.0 رسید

پشتیبانی از اجرای تولیدی با هَرنِس

مایکروسافت نسخهٔ 1.0 از Agent Framework را منتشر کرد و هَرنِس اجرایی همراه با Foundry Hosted Agents را برای استفاده در محیط‌های تولیدی در دسترس قرار داد. این نسخه فراتر از یک SDK ساده است و یک زمان‌اجرای یک‌باینری ارائه می‌دهد که روی توسعهٔ محلی، کانتینرها و استقرارهای میزبانی‌شده اجرا می‌شود. اعلام رسمی مربوط به این انتشار در فوریه–آوریل 2026 انجام و در کنفرانس Build 2026 تکمیل شد.

تغییرات کلیدی

  • هَرنِس اکنون یک زمان‌اجرای پشتیبانی‌شده و آمادهٔ تولید فراهم می‌کند که تیم‌ها را از بازسازی زیرساخت‌های عامل بی‌نیاز می‌سازد.
  • قابلیت‌هایی مانند صدازدن توابع، پایدارسازی تاریخچه به‌ازای هر فراخوان، فشرده‌سازی زمینه (context compaction)، فهرست کار با حالت‌های برنامه‌ریزی و اجرا، حافظهٔ فایل، مهارت‌ها، جستجوی وب، فرآیند تأیید ابزار و OpenTelemetry داخلی به‌طور پیش‌فرض فعال هستند و در صورت نیاز قابل غیرفعال‌سازی‌اند.
  • Foundry Hosted Agents به‌عنوان هدف استقرار مدیریت‌شده معرفی شده و مدل قیمت‌گذاری بر مبنای مصرف است.
«یک مدل به‌تنهایی فقط می‌تواند متن تولید کند. برای اینکه آن را وادار به صدازدن ابزارها و تکمیل کارهای چندمرحله‌ای کنید، باید آن را در یک زمان‌اجرای محیطی بپیچانید؛ آن زمان‌اجرا همان هَرنِس است.» — وس استین، مهندس نرم‌افزار ارشد مایکروسافت

اهمیت هَرنِس

تا کنون توسعه‌دهندگان عموماً کتابخانه‌هایی برای ساخت عامل‌ها در اختیار داشتند؛ حالا هَرنِس خود سامانهٔ اجرایی را فراهم می‌آورد: مدیریت مجوزها، مسیریابی ابزار، کنترل حلقه‌های اجرایی، فشرده‌سازی متن زمینه و یکپارچگی با ابزارهای مشاهدپذیری مانند OpenTelemetry. تحلیل کدهای منتشرشده نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از کد عامل‌ها به زیرساخت هَرنِس اختصاص دارد، نه منطق تصمیم‌گیری مدل؛ این واقعیت نشان می‌دهد طراحی هَرنِس پاسخی مهندسی به نیازهای سیستم است و صرفاً یک انتخاب سلیقه‌ای نیست.

نمونهٔ سادهٔ استفاده

توسعه‌دهنده‌ها تنها یک کلاینت چت، دستورالعمل و مجموعهٔ ابزار فراهم می‌کنند و هَرنِس بقیهٔ فرایندها را در یک فراخوان واحد مدیریت می‌کند:

client = FoundryChatClient(credential=AzureCliCredential())
# One call wires in planning, history persistence,
# compaction, approvals, web search, and telemetry.
agent = create_harness_agent(
  client=client,
  agent_instructions="You are a research assistant. Plan your work, then execute it.",
  tools=[], # add your own callable tools here
)
response = await agent.run("Research the outlook for renewable energy stocks.")

اجرا، ایمنی و مرزبندی مسئولیت‌ها

بنچمارکی که Agent Framework را با GitHub Copilot SDK مقایسه کرد نشان داد هر دو سیستم در تعداد گام‌های استدلال مشابه عمل می‌کنند، اما تفاوت‌ها در ساختار زمان‌اجرای آن‌ها مشخص می‌شود. مهم‌ترین تفاوت در مکانیزم ایمنی است: Agent Framework قادر بود حلقهٔ خود را پس از حدود 40 دور قطع کند و پیام «حد رسیده» صادر کند، در حالی که Copilot SDK تا حدود 300 دور بدون قطع خودکار ادامه داد و برای توقف به میزبان وابسته ماند. این موضوع مشخص می‌کند مسئولیت توقف حلقه‌ها بر عهدهٔ هَرنِس است یا میزبان اجرایی.

ادغام با اکوسیستم دیگر

Agent Framework کانکتورهایی برای اتصال به SDKهای دیگر مثل GitHub Copilot و Claude فراهم می‌کند و از سیاست‌های هویت، ایمنی محتوا و مشاهدپذیریِ از پیش تعریف‌شده پیروی می‌کند. این کانکتورها امکان ارکستراسیون چندعاملی را بدون تبدیل‌های پیچیده فراهم کرده و استفادهٔ همزمان از سرویس‌هایی نظیر Azure OpenAI و Anthropic و سایر عامل‌های سفارشی را تسهیل می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به معرفی Anthropic و GitHub Copilot مراجعه کنید.

نمایی از کنفرانس و ارائه Agent Framework مایکروسافت

تأثیر بر تیم‌های پلتفرم

  • کاهش نیاز به توسعهٔ مجدد زمان‌اجرای عامل و تمرکز روی مهارت‌ها و ابزارهای اختصاصی.
  • نظارت یکپارچه و ثبت رویدادها با استفاده از همان ردپاهای OpenTelemetry که سایر سرویس‌ها به کار می‌گیرند.
  • قابلیت تفویض کنترل حلقه‌ها و سیاست‌ها بین میزبان و هَرنِس، براساس نیازهای ایمنی و عملیات سازمانی.

چشم‌انداز

عرضهٔ یک هَرنِس پشتیبانی‌شده می‌تواند مسیر توسعهٔ عامل‌ها را استاندارد کند و مسائلی همچون اجرای امن، مشاهده‌پذیری و سیاست‌گذاری رفتار عامل‌ها را تسهیل نماید. چالش بعدی برای تیم‌ها، طراحی و یکپارچه‌سازی ابزارها و مهارت‌های خاص در این زمان‌اجرای یک‌باینری و در جریان‌های چندعاملی است؛ موقعیتی که استانداردسازی می‌تواند هم تسهیل‌کننده و هم محدودکننده باشد.

منابع و مطالعهٔ بیشتر