وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) قصد دارد حفاظتهای مندرج در قانون حفاظت از مناطق بدون جاده (Roadless Area Conservation Rule) را بردارد. این قانون از زمان تصویب در سال 2001 از میلیونها هکتار جنگل ملی در برابر ساخت جاده و توسعهٔ صنعتی محافظت کرده است؛ دولت هدف از تغییر را بهبود مدیریت سوختهای جنگلی و کاهش آتشسوزی اعلام کرده است.
واکنشها: باشگاه سیرا و دیگر منتقدان
الکس کروِن، مدیر کارزار جنگلهای باشگاه سیرا، تصمیم حذف حفاظتها را اقدامی خطرناک توصیف کرد و آن را تضعیف سیاستی دانست که از زیستگاههای باقیمانده، منابع آب و کیفیت هوا دفاع میکند. باشگاه سیرا همراه با قبایل بومی، دانشمندان و جوامع محلی اعلام کرده است که در برابر این تغییر مقاومت خواهد کرد.
ادعاهای دولت و پاسخ منتقدان
دولت میگوید حذف حفاظتها مدیریت سوختهای جنگلی را سادهتر و آتشسوزیها را کاهش میدهد. منتقدان اما دلایل زیر را مطرح میکنند:
- وجود جادهها معمولاً احتمال وقوع آتشسوزی را افزایش میدهد نه کاهش؛ گزارشها و مطالعات US Forest Service و دیگر منابع تحقیقاتی این نکته را نشان دادهاند.
- قانون مناطق بدون جاده تاکنون امکان اجرای اقدامات هدفمند کاهش مواد قابل اشتعال را فراهم کرده و تغییر کنونی میتواند بهانهای برای دسترسی صنایع استخراجی به مناطق بکر باشد.
- باز کردن مناطق حفاظتشده تهدید مستقیم برای بقای جنگلهای کهنسال و زیستگاههای حساس حیاتوحش است و پیامدهای بلندمدتی برای آب، هوا و تنوع زیستی خواهد داشت.
نکات کلیدی بیانیه باشگاه سیرا
- این قانون بیش از دو دهه حفاظت گسترده فراهم کرده و از حمایت عمومی بالایی برخوردار است.
- توجیه کاهش خطر آتشسوزی نباید دستاویزی برای باز کردن مناطق بکر و توسعهٔ صنعتی شود.
- مقاومت سازمانهای محیطزیستی، قبایل بومی و جوامع محلی در دستور کار قرار دارد و ممکن است به چالشهای حقوقی بینجامد.
پسزمینهٔ حقوقی و مسیر پیش رو
قانون حفاظت از مناطق بدون جاده نخستینبار توسط سرویس جنگلهای ایالات متحده معرفی شد تا از ساخت جاده و توسعهٔ صنعتی در حساسترین بخشهای جنگلهای ملی جلوگیری کند. حذف این حفاظتها به احتمال زیاد با چالشهای حقوقی مواجه خواهد شد؛ سازمانهای محیطزیستی وعده دادهاند از همهٔ ابزارهای قانونی و مدنی برای دفاع از این مناطق استفاده کنند.
پیامدهای احتمالی و گروههای تحت تأثیر
اگر حذف حفاظتها نهایی شود، شرکتهای استخراجی و پروژههای زیرساختی میتوانند به مناطقی دسترسی پیدا کنند که پیشتر حفاظتشده بودند. پیامدهای کلیدی عبارتاند از:
- افزایش خطر فرسایش خاک، آلودگی منابع آب و تغییر رژیم آبی مناطق.
- کاهش زیستگاه گونههای حساس و تضعیف تنوع زیستی محلی.
- تضعیف تابآوری اقلیمی و کاهش ظرفیت جذب کربن در جنگلهای کهنسال.
مراجع و مطالعهٔ بیشتر
برای بررسی تاریخچه و جزئیات این قانون و واکنشها میتوان به منابع رسمی و صفحات مرتبط مراجعه کرد: توضیح خلاصه در ویکیپدیا، صفحات USDA و Sierra Club.
تصویر شاخص: Nunzio Guerrera
