رونمایی از تریلر «جانوران نیاکان» در جشنواره فانتزیا
فیلم وحشت روانشناختی «جانوران نیاکان» (Ancestral Beasts) تریلر خود را پیش از اکران جهانیاش در جشنواره بینالمللی فیلم فانتزیا منتشر کرد. این اثر داستان زن جوانی از قوم متیس به نام الیس را روایت میکند که پس از بازگشت به خانه اجدادیاش برای تمرکز بر سلامت روان خود، توسط موجودی شبیه به هیولا تعقیب میشود.
این پروژه که در بازار فیلم کن سال ۲۰۲۵ به عنوان پروژه اثبات مفهوم در پلتفرم فرتیر جشنواره فانتزیا حضور یافت، اولین اکتساب لیبل جدید فروش فیلمهای ژانری وورتکس متعلق به سرکامون شد. اکران جهانی فیلم برای ۲۲ ژوئیه برنامهریزی شده و تیم ریدل، نویسنده و کارگردان قوم متیس، تریلر را بهصورت انحصاری منتشر کرده است.
ریدل میزبانی اکران جشنواره را بر عهده دارد و در این مراسم، در کنار ستارگان فیلم یعنی مورگان هولمستروم (بازیگر سریال غریبه) در نقش الیس، و آسیواک کوستاچین در نقش کودی، حضور خواهد یافت. فیلم اواخر سال ۲۰۲۵ در مانیتوبا فیلمبرداری شد و از داشتن گروه بازیگران و عوامل تقریباً کاملاً بومی بهره میبرد. دومین اکران این فیلم نیز برای ۲۸ ژوئیه برنامهریزی شده است که امری نادر برای جشنواره فانتزیا به شمار میرود. شرکت مانگرل مدیا نیز توزیع این اثر در کانادا را بر عهده گرفته است.
ترومای بیننسلی و مفهوم نفرین
ریدل پیش از آغاز جشنواره و تنها چند روز پس از یک نمایش خصوصی فیلم برای گروهی از بزرگان و بازماندگان ربودن کودکان در دهه 60 (Sixties Scoop) اعلام کرد: «تم فیلم بر مفهوم نفرینها استوار است.» بسیاری از آن بزرگان خواستار بیان ارتباط شخصی خود با داستان فیلم بودند که ریدل آن را بخشی از بازگشت دوبارهاش به جامعهاش میداند.
او در اشاره به مشکلات سلامت روان اعضای خانواده میگوید: «چیزهایی که به ارث میبریم تقصیر ما نیست، اما اغلب اجازه میدهیم آن چیزها به مسئولیت ما تبدیل شوند.» ریدل پیش از آنکه تمرکز خود را به جامعه خود معطوف کند، بیش از یک دهه را صرف ثبت مستند مسائل و جوامع کمتر دیدهشده جهانی برای سازمانهای غیردولتی کرد. روند ارتباط مجدد و آشنایی با جامعه متیس، جرقهای برای اولین فیلم بلند او شد.
ریدل توضیح میدهد: «یکی از بزرگان با من به چالش کشید و گفت: به نظر میرسد در سراسر جهان سفر میکنی و داستان دیگران را روایت میکنی. چرا هرگز داستانهای ما را روایت نمیکنی؟ شما نباید با یک بزرگ مخالفت کنید؛ بلکه باید وقت بگذارید، گوش دهید و تأمل کنید. پس من هم همین کار را کردم.»
فیلمسازان بومی اغلب احساس فشار میکنند که مریمگلی بسوزانند و پرها را به نمایش بگذارند. ریدل در این باره میگوید: «اگرچه این بخشی از سنت ماست، اما لزوماً زندگی روزمره ما نیست. من هیچکدام از اینها را در فیلمم نمیخواستم. نگاه من این بود: این داستان است، این سفری است که شخصیت در آن قرار دارد، این موانعی است که در راه اوست و این نحوه تلاش او برای غلبه بر آن موانع است.»
خلق هیولایی منحصربهفرد
موجودیت در این فیلم به داستانهای خاص متیس یا اسطورهشناسیهای بومی مرتبط نیست. ریدل تأکید میکند: «من دوست ندارم فولکلور ما را آنجا بگذارم. تا جایی که میدانم، هیچ موجودی در اسطورههای ما وجود ندارد که شبیه به یک صدپای غولپیکر با دستهای پیر و گرهخورده بهعنوان سر باشد. من چیزی منحصربهفرد میخواستم و این تصویری بود که در ذهن داشتم. صدپا نماینده سرزمین مادری است اما همچنین آن حس وهمآلود را منتقل میکند. دست نماینده ترومای بیننسلی است که از نسلی به نسل دیگر به ارث میرسد.»
توزیعکنندگان بزرگ آمریکایی نیز علاقهمند به «جانوران نیاکان» شدهاند. ریدل و دیوید کوک از وورتکس مشتاقند این گفتگوها را در جشنواره فانتزیا تسریع کنند و درباره پروژه فیلم ژانری بعدی ریدل با نام «نُه نفر در حال مرگ» نیز صحبت کنند. این پروژه به روشهایی میپردازد که انسانها با پنهان شدن پشت سیستمها و رویههای دولتی، اعمال غیرانسانی را به دیگران تحمیل میکنند.
ریدل در پایان درباره فیلم بعدیاش میگوید: «تمرکز فیلم بعدی من روی جامعهای است که برای حل مشکل بزرگتر به هم میپیوندد. این فیلم تا حدودی تقاطع اره و بازی مرکب است. اما آن فیلمها و سریالها شما را کثیف و ناامید میکنند، در حالی که من این فیلم را طوری طراحی کردهام که تا پایان آن، احساس نزدیکی بیشتر به همسایههایتان را داشته باشید.»
