بازگشت گستردهٔ شخصیت‌های دنیای سینمایی مارول (MCU) و شایعات پیرامون Avengers: Doomsday بار دیگر توجه را به آرشیو ایکس‌من معطوف کرده است. فیلم موتانت‌های جدید (The New Mutants) اگرچه اجراهایی درخشان داشت، فرصت تحقق کامل پتانسیل خود را از دست داد. در این بین، بازی آنا تیلور-جوی در نقش ایلیانا راسپوتین (مجیک) شایستهٔ بازشناسی و فرصتی دوباره است.

ریشهٔ کمیک و آنچه اقتباس گرفت

کمیک‌های New Mutants اثر کریس کلرمنت و بیل سیِنکیِویچ در دههٔ ۱۹۸۰ نقشی تعیین‌کننده در مسیر روایی ایکس‌من داشتند، به‌ویژه داستان مشهور «Demon Bear» که فیلم از آن الهام گرفت. این مجموعه جوانانی را معرفی کرد که قرار بود خون تازه‌ای به فرنچایز تزریق کنند و شخصیت‌هایی با خلق‌وخویی متمایز عرضه کنند؛ ایلیانا نمونه‌ای از پیچیدگیِ آسیب‌پذیری و بی‌ثباتی است که در اجرا توسط تیلور-جوی محسوس است.

برای مرور منبع اصلی دربارهٔ کمیک‌ها: صفحهٔ The New Mutants در ویکی‌پدیا.

آنا تیلور-جوی در نقش مجیک در موتانت‌های جدید

نقاط قوت فیلم

  • انتخاب بازیگران: کست فیلم، از جمله آنا تیلور-جوی، بلو هانت و میسی ویلیامز، نشان داد بازیگران مناسب می‌توانند حتی در پروژه‌هایی با مشکلات ساختاری برجسته شوند.
  • پیوند با ریشهٔ کمیک: برخی انگیزه‌ها و فضاسازی داستانی مرتبط با کمیک حفظ شدند تا مخاطبان علاقه‌مند درک رابطه بین منبع و اقتباس را داشته باشند.
  • آزمایش ژانری: تلفیق المان‌های وحشت با ژانر ابرقهرمانی رویکردی جسورانه بود که اگر مدیریت بهتری می‌داشت، تأثیرگذاری بیشتری می‌داشت.

دلایل ناکامی نسبی

چند عامل کلیدی مانع تحقق تمام توانایی‌های فیلم شد:

  • تأخیرها و سردرگمی تبلیغاتی: چندین بار تأخیر در اکران و بلاتکلیفی زمان‌بندی، هیجان اولیهٔ مخاطبان را تخریب کرد.
  • غلبهٔ عنصر وحشت بر روایت شخصیت‌محور: تمرکز زیاد روی وحشت باعث شد زمان و فضای لازم برای پرداخت عمیق به شخصیت‌ها فراهم نشود و پیوند عاطفی تماشاگر با شخصیت‌ها ضعیف بماند.
  • زمان کوتاه اجرا: با مدت 99 دقیقه، فرصت محدودی برای توسعهٔ پس‌زمینه و کشف انگیزه‌های شخصیت‌ها وجود داشت.
  • مداخلهٔ استودیویی: گزارش‌ها دربارهٔ اصلاحات در تدوین و جهت‌گیری نهایی نشان می‌دهد نسخهٔ اولیهٔ موردنظر سازندگان تا حدی تغییر کرده بود.
پوستر موتانت‌های جدید و فضاسازی وحشت‌آمیز

چرا بازمعرفی در MCU می‌تواند مفید باشد

تلفیق شخصیت‌های ایکس‌من با دنیای اصلی مارول دستاوردها و فرصت‌هایی فراهم می‌آورد. چند راهکار عملی برای بازسازی موفق این گروه:

  • معرفی مرحله‌ای شخصیت‌ها در قالب مینی‌سری یا اپیزودهای طولانی‌تر تا زمان کافی برای توسعهٔ درونی فراهم شود.
  • بازنگری در لحن: حفظ ویژگی‌های وحشت‌محور به‌عنوان یک لایهٔ روایت، نه محور کامل داستان.
  • استفاده از بازیگران قبلی در نسخه‌هایی پخته‌تر تا پیوند عاطفی با مخاطب تقویت شود و از سرمایهٔ بازیگری موجود بهره‌برداری صورت گیرد.

پایانِ باز به جای خداحافظی

اجرای آنا تیلور-جوی در نقش مجیک نمونه‌ای است که نشان می‌دهد شخصیت و بازیگر می‌توانند هم‌زمان جذاب و پیچیده باشند؛ به شرط آنکه فرصت رشد به داستان داده شود. با بازخوانی هوشمندانه و فراهم کردن زمان و فضا برای پرداخت شخصیت‌ها، می‌توان این گروه کمتر بهره‌برداری‌شده را به یکی از موفقیت‌های آیندهٔ MCU تبدیل کرد.

اطلاعات سریع

  • عنوان: The New Mutants
  • تاریخ انتشار: 28 اوت 2020
  • مدت زمان: 99 دقیقه
  • کارگردان: Josh Boone
  • نویسندگان: Josh Boone، Chris Claremont و دیگران

برای مرور تاریخچهٔ ایکس‌من در سینما: X-Men film series در ویکی‌پدیا.