فیلم Avengers: Doomsday بدون فیلمنامهٔ نهایی وارد مرحلهٔ تولید شد. جو روسو می‌گوید تیم سازنده فیلمنامه را به چشم «موجودی زنده» می‌بیند و بداهه‌پردازی را راهی برای خلق لحظات تازه می‌داند.

جو روسو: فیلمنامه تکمیل‌نشده نیست؛ قابل تکامل است

جو روسو در گفت‌وگو با Associated Press توضیح داد که به‌عنوان کارگردانان علاقه‌مند به بداهه و تمرین، ترجیح می‌دهند به بازیگران فرصت دهند تا «اجزا و لایه‌های تازه‌ای به شخصیت‌ها اضافه کنند». به گفتهٔ او، گاهی بازیگران تنها چند روز یا چند هفته قبل از فیلم‌برداری در اختیار تیم قرار می‌گیرند و در همین بازه‌هاست که لحظات جادویی شکل می‌گیرد.

بازگشت روسوها و بازطراحی پروژه

بازگشت برادران روسو به دنیای سینمایی مارول با Avengers: Doomsday نخستین پروژهٔ بزرگ آن‌ها پس از موفقیت افسانه‌ای Avengers: Endgame است. پروژه در ابتدا با عنوان The Kang Dynasty تعریف شده بود و قرار بود جاناتان میجرز در نقش ضدقهرمان کلیدی حضور یابد؛ اما به‌دنبال مشکلات حقوقی میجرز، مارول سناریو را بازنویسی و ساختار فیلم را بازطراحی کرد. این بازنگری زمینه‌ساز بازگشت روسوها و حضور دوبارهٔ رابرت داونی جونیور در نقشی متفاوت به‌عنوان دکتر دوم شد.

صحنه‌ای از فرایند تولید Avengers: Doomsday

رویکرد مارول به تولید پیش از تکمیل کامل فیلمنامه

مارول پیشینهٔ شروع تولید پیش از نهایی‌شدن فیلمنامه دارد؛ رویکردی که برخی سازندگان آن را خطرناک می‌دانند. جیمز گان، هنگام ورود به مدیریت استودیوهای دی‌سی، علناً اعلام کرد از تولید فیلم بدون فیلمنامهٔ آماده پرهیز می‌کند و در گفت‌وگو با Rolling Stone اشاره کرد بسیاری از مشکلات تولید ناشی از جلو رفتن پیش از آماده‌شدن فیلمنامه است.

دلایل انتخاب تولید زودهنگام از نگاه برخی کارگردانان

  • انعطاف در روایت: در پروژه‌های عظیم مثل فرنچایزهای ابرقهرمانی، ورود به تولید با فضای باز در فیلمنامه می‌تواند به خلق صحنه‌ها و دیالوگ‌های بدیع منجر شود.
  • به‌کارگیری ظرفیت بازیگران: روسوها بازیگران را منبع خلاقیت می‌دانند و معتقدند بسیاری از لحظات به‌یادماندنی در جلسات تمرین شکل می‌گیرد.
  • محدودیت‌های زمان‌بندی: برنامه‌های بازاریابی، قراردادها و تقویم اکران گاهی تیم‌ها را مجبور می‌کند قبل از قفل‌شدن فیلمنامه وارد تولید شوند.

انتظارات از Avengers: Doomsday

تجربهٔ روسوها، بازگشت رابرت داونی جونیور و بازنویسی داستان پس از تغییر بازیگر کلیدی، انگیزهٔ کنجکاوی مخاطبان و منتقدان را افزایش داده است. رویکرد «فیلمنامه به‌عنوان موجودی زنده» می‌تواند ریسک‌هایی به همراه داشته باشد اما احتمالاً همین ریسک‌ها فرصت خلق لحظات متمایز و شخصی‌سازی‌شده‌ای را فراهم می‌آورد که فیلم را از سایر حماسه‌های ابرقهرمانی جدا کند.

جمع‌بندی

ترکیب ریسک‌پذیری هنری و مقیاس عظیم تولید، نقطهٔ عطفی برای نتیجهٔ نهایی خواهد بود. اگر Avengers: Doomsday بتواند میان ساختار روایی و آزادی خلاقانهٔ بازیگران تعادل برقرار کند، شانس تولید اثری قابل‌تأمل و موفق وجود دارد.