وقتی تیتراژ تمام میشود و دلت برای اژدها و جادو تنگ میشود
اگر بعد از پایین رفتن تیتراژ هنوز هوسِ جهانهای پیچیده، هیولاها و روابط نامعمول داری، این فهرستِ دهتایی از بهترین سریالهای فانتزیِ ۲۵ سالِ اخیر برای توست؛ مجموعههایی که نه بهخاطر بینقصی مطلق، بلکه بهخاطر جهانسازی، شخصیتپردازی و تصویرگری ماندگارشان در ذهن باقی میمانند.
معیارهای انتخاب
- کیفیت جهانسازی و انسجام روایت
- پیچیدگی و عمق شخصیتها
- نوآوری بصری و تصویرسازی
- تأثیرگذاری فرهنگی و طولِ عمرِ تجربهٔ تماشاگر
A Discovery of Witches (۲۰۱۸–۲۰۲۲)
اقتباسی از رمان دبوراه هارکنس که با تصویربرداری نقاشانه و جهانسازی دقیق، جادو، خونآشامی و دیمونها را بهعنوان گونههایی دارای زیستشناسی و سیاست معرفی میکند. سه فصل متمرکز بین آکسفورد، ونیز و روستاهای فرانسه، ترکیبی موفق از رمانتیک و معمای علمی ارائه میدهد.
Preacher (۲۰۱۶–۲۰۱۹)
اقتباسی جسور از کمیکِ گارت انفیس؛ ترکیبی از کمدی سیاه، اکشن بیپروا و تخیلات دینی. روایتِ جسی کاستر و سرِ دنبالکردن «کلمهٔ خدا» سرشار از سکانسها و ایدههایی است که هم خندهدارند و هم ناآرامکننده.
The Magicians (۲۰۱۵–۲۰۲۰)
از دانشگاه جادو تا جهانهایی فراگیر، این سریال فانتزی را به بستری برای پرداختن به افسردگی، سوگ، اعتیاد و بازیابی هویت تبدیل میکند. ترکیب ژانرها—از موزیکال تا ماجراجویی—و شخصیتهای ماندگار، آن را خاص کردهاند.
Pushing Daisies (۲۰۰۷–۲۰۰۹)
کمدی-درامی بصری و رؤیایی از برایان فولر: ند، شیرینیپزی که با یک لمس میتواند مردهها را برای مدت کوتاهی زنده کند، داستانی دربارهٔ عشق، قوانین عجیبِ زندگی و مرگ. ۲۲ قسمت کوتاه اما پُرخلاقیت که چشم و دل را راضی میکنند.
Lost (۲۰۰۴–۲۰۱۰)
شاید پایانبندیاش محل اختلاف باشد، اما هیچکس تأثیرِ نوآورانهٔ آن بر روایت تلویزیونی را انکار نمیکند: شبکهای از رمزها، نمادپردازی و شخصیتهایی که مدتها پس از پایان سریال همراه مخاطب باقی میمانند. شش فصل و ۱۲۱ قسمت با تأثیر عمیق بر تلویزیون معاصر.
Game of Thrones (۲۰۱۱–۲۰۱۹)
«تاج و تخت» استاندارد جدیدی برای تولید فانتزیِ تلویزیونی تعیین کرد: وسعتِ حماسی، تعداد زیاد شخصیتها و جهانسازیِ پرجزئیات. صرفنظر از بحثهای مربوط به فصل پایانی، برخی قسمتها و خطوط داستانیاش تلویزیون فانتزی را متحول کردند.
His Dark Materials (۲۰۱۹–۲۰۲۲)
اقتباسی سینمایی و در عین حال وفادار از سهگانهٔ فیلیپ پولمن؛ مجموعهای که مباحث فلسفی، علمی و معنوی را در قالب یک ماجراجویی نوجوانانه پیش میبرد. توجه ویژه به دایمنها، تداعیها و سیاستهای بینجهانی دنیای داستان را عمق میبخشد.
The Leftovers (۲۰۱۴–۲۰۱۷)
در مرز میان فانتزی و واقعگرایی جادویی، این سریال با فرضیهٔ ناپدیدشدن درصدی از بشر به پرسشهایی عمیق دربارهٔ ایمان، فقدان و معنا میپردازد. کارگردانی جسور و بازیهای تأثیرگذار، تجربهای بخشبخش و در عین حال پرفشار خلق کردهاند.
Stranger Things (۲۰۱۶– )
ترکیبی از نوستالژیِ دههٔ ۱۹۸۰، وحشت فراطبیعی و روایتِ جوانی در برابر دنیایی موازی؛ بازیها و ارجاعات فرهنگیِ هوشمندانه، این مجموعه را فصلبهفصل به یکی از ستونهای فرهنگ پاپ تبدیل کرده است.
The Witcher (۲۰۱۹– )
بر پایهٔ رمانهای آندژی ساپکوفسکی؛ فانتزی تاریک و زمختی که با ترکیب جادو، هیولا و سیاست، مخاطبان گستردهای جذب کرد. اجرای هنری هنری کاویل و پیچیدگی خطوط فرعی، این سریال را برای طرفداران ژانرِ تاریک جذاب کرده است.
چرا این فهرست اهمیت دارد
امروزه فانتزی تنها فرار از واقعیت نیست؛ ابزارِ بازخوانیِ سوگ، قدرت، سیاست و هویت است. هر یک از سریالهای این فهرست از زاویهای متفاوت به این مسائل پرداختهاند: برخی با جهانسازیِ حماسی، برخی با پرداخت انسانی به موضوعات دشوار و برخی با فرم و تصویرگری بهیادماندنی.
نگاهی به آینده
ژانر فانتزی پیوسته در حال بازآفرینی است. با رشد تولیدات بلندپروازانه و گسترش سرویسهای پخش، میتوان انتظار روایتهای پرریسکتر و متنوعتری داشت که مرزهای ژانر را بیشتر جابهجا کنند.
منابع و معرفی بیشتر: برای بررسی دقیقتر هر مجموعه میتوانید صفحات ویکیپدیا مربوطه را ببینید، مثلاً A Discovery of Witches و Game of Thrones.
