دیوید ساکروف، طراح تولید و مدیر هنری نامزد جایزه امی، که با خلاقیت در خلق فضاسازیهای تلویزیونی در دهههای ۸۰ و ۹۰ شهرت یافت، روز چهارشنبه ۱۰ ژوئیه در جزیره بینبریج، واشینگتن در ۸۱ سالگی از جهان رفت.
ریشههای هنری: از تئاتر عروسکی تا تلویزیون
ساکروف در ۸ نوامبر ۱۹۴۴ متولد شد. کودکی پر از ساخت تئاترهای عروسکی مینیاتوری، بنیانگذار دیدگاه منحصربهفرد او در «روایت مبتنی بر فضا» بود. پیش از ورود به تلویزیون شبکهای، او در تولیدهای زنده، جشنواره تئاتر ویلیامزتاون و صحنههای آف-برادوی تجربه 쌓د؛ مدرسی که دقت نظر و مهارت فنی را در او مستحکم کرد.
امضای بصری در سیتکامهای کلاسیک دهه ۹۰
در اواخر دهه ۱۹۸۰، ساکروف به تیم طراحان سریال اینفیلد (Seinfeld) پیوست و در قسمت پایلوت و فصل اول، هویت بصری آپارتمان جری و فضای کافه را شکل داد. دقت در جزئیاتِ ریشهیافته در کار با عروسکها، باعث شد تا در سریال آلف (ALF) نیز به عنوان مدیر هنری در ۲۵ قسمت حضور یابد و چالشهای فنی صحنهسازی با عروسک را با maître مدیریت کند.
نامزدی امی و سابقهی درخشان در ۳۰۰+ قسمت
در ۱۹۹۱، او برای طراحی هنری سریال Carol & Company در کنار پورشیا آیورسین نامزد امی پرایمتایم شد. کارنامهی او فراتر از دو سریال مشهور میرسد و بیش از ۳۰۰ قسمت از سریالهای شبکهای پرمخاطب را در بر میگیرد، از جمله:
- Home Improvement (بهبود خانه)
- The Jamie Foxx Show
- Hangin' with Mr. Cooper
- The Parent 'Hood
- Mr. Belvedere
- Madame's Place
گامهای سینمایی و ارث بصری
پاراللی با تلویزیون، ساکروف در فیلمهای کوتاه Mother, Mother، The Krew و Brightness به عنوان طراح تولید همکاری داشت. ترکیب تجربه تئاتر زنده، عروسکسازی و تلویزیون، به او زبانی بصری بخشید که فضا را از پسزمینهای ساکن به یک «شخصیت روایتی» فعال تبدیل میکرد.
فلسفه طراحی: فضا به عنوان راوی
سبک ساکروف متکی بر خلق محیطهایی بود که داستان میگفتند؛ از آشپزخانهی باز اینفیلد که tâm ستون فقرات دوستیها بود، تا اتاق نشیمنهای خانوادگی که دینامیک روابط را عینیت میبخشد. او مبلمان، رنگبندی و چیدمان را ابزارهای پیشبرد پلات استفاده میکرد، نه صرفاً تزئینات.
دیوید ساکروف را خواهرش، دکتر می ساکروف، بازمانده است. میراث او در مئات ساعت تلویزیونی که формуول کمدی موقعیت را بصری تعریف کرد، همچنان منبع الهام برای نسلهای نوین طراحان صحنه و 美術 감독ان است.
