جیسون بیتمن امسال با چهار نامزدی در جوایز امی حضور قابل توجهی داشت؛ نامزد بازیگر نقش اصلی و کارگردانی برای مجموعهٔ محدود «Black Rabbit» از نتفلیکس و همچنین نامزد بازیگر نقش مکمل و تهیهکنندهٔ اجرایی برای «DTF St. Louis» از HBO Max. پرسش رایج این است که کدام سمت حرفهای برای جیسون بیتمن اولویت بیشتری دارد: بازیگری یا کارگردانی؟
نامزدیها؛ بازیگر و کارگردان در یک مسیر
در گفتوگو با پادکست «Awards Circuit» از ورایتی، بیتمن توضیح میدهد که نقشهای بازیگری و مسئولیتهای کارگردانی برای او همیشه بههم پیوسته بودهاند. تجربهٔ زودهنگام بازیگری بینش فنی نسبت به دوربین، صدا، نور و تدوین ایجاد کرده و کنجکاوی او را به سمت کارگردانی رسمی سوق داده است.
چرا جیسون بیتمن بین نقشها سرگردان نیست
بیتمن از کودکی بازیگر بوده؛ مسیر او از مجموعههایی مانند Little House on the Prairie و Silver Spoons تا نقشهای نوجوانی ادامه یافت. او میگوید بازیگری از همان ابتدا آنقدر آشنا شد که فرصت تماشای فرایندهای فنی و تیمی را برایش فراهم کرد و این دید سیستمی، توانایی همزمان درک اجرا و مدیریت تولید را به او بخشیده است.
دوران کمکاری و بازگشت
بیتمن به سالهای کمکاری پیش از موفقیت با Arrested Development اشاره میکند و میگوید آن دورهها تجربهای ساخت که راه را برای پروژههایی مثل Ozark، پادکست SmartLess و دو مجموعهٔ اخیر «Black Rabbit» و «DTF St. Louis» هموار کرد.
گرایش به شخصیتهای شکستخورده و همدلبرانگیز
بیتمن میگوید به نقشهایی جذب میشود که لحنهای متفاوت و پیچیدگیهای اخلاقی دارند. در آثار اخیر، شخصیتها — وینس در «Black Rabbit» و کلارک در «DTF St. Louis» — هر دو انسانهایی معیوب، آسیبپذیر و درعینحال قابلهمدردیاند؛ نوعی تراژدی شخصی که مخاطب را با خود همراه میکند.
فیلم جدید؛ بازگشت به کمدی سیاه
بیتمن بهتازگی فیلم «The Cackling of the Dodos» را برای نتفلیکس کارگردانی کرده است؛ پروژهای که سم راکول و وودی هارلسون در توسعهٔ فیلمنامه همراه او بودند. او از فیلم بهعنوان کمدیای بسیار تاریک یاد میکند که ساختارش به آثار قدیمیِ برادران کوئن نزدیک است: ماجرای دو مرد که در سیلوی غلات جسدی پیدا میکنند و تلاش برای پنهانسازی، عواقب مرگباری بهدنبال میآورد.
بخش 10 سؤال پادکست؛ نکات کوتاه و شخصی
در بخش 10 سؤال پادکست، بیتمن پاسخهای کوتاه و صریحی داد که بخشی از آنها عبارتاند از:
- لقب دوران کودکی: «Jayco»، لقبی که پدرش به او میداد.
- علاقهٔ کودکی که حالا باورش سخت است: بازیهای آرکید؛ او میگوید روزی تا 10 ساعت بازی میکرد.
- آهنگ کارائوکه یا حمام: بیتمن حتی زیر دوش هم آواز نمیخواند و از صدای خود خجالت میکشد.
- عنوان جایگزین برای Black Rabbit: "One and One Make None".
- استعداد پنهان: ترفندی با آدامس که میتواند آن را بالای لبها معلق نگه دارد.
- طعم بستنی مورد علاقه: Cookies and Cream.
چشمانداز پیش رو برای جیسون بیتمن
بیتمن میگوید نامزدیهای امسال مایهٔ خوشحالی است اما هدفش ادامهٔ کار با کیفیت و همکاری با تیمهای خلاق است. ترکیب تجربهٔ طولانی جلوی دوربین و دید فنی پشت دوربین به او امکان انتخاب پروژههایی را میدهد که هم در نقش بازیگر و هم بهعنوان کارگردان رضایتبخش باشند. با توجه به گرایش او به نقشهای پیچیده و تنِ متفاوت آثار جدید، بهنظر میرسد فصل پرباری در پیش داشته باشد.
برای مرور سوابق بیشتر: جیسون بیتمن در ویکیپدیا.
