پروژههای Match Me! در لوکارنو صدای فیلمسازان جوان را بلند میکنند
در دورهٔ 2026، Match Me! مجموعهای از پروژهها را معرفی کرده که نمایانگر تغییر ذائقهٔ مخاطبان سینمای آرتههاوس هستند: نسل جوانی که جایگزین تماشاگران سنتی سینماهای لوکس اروپا میشود و روایتها را به سمت تجربههای بلوغ، هویت و چالشهای زیستمحیطی میبرد. اطلاعات رویداد در صفحهٔ رسمی جشنواره لوکارنو موجود است و تحلیلهای بازار اغلب در رسانههایی مانند Variety منتشر میشود.
برزیل: بلوغ و بقا
Amadeu Alban — Movioca، پس از تجربههای تجاری مانند شوی رئالیتی «Drag Me as a Queen» و مستند پرفروش «Anatomy of Chaos»، با پروژهٔ «The Girl Who Bled Woman» حاضر است. داستان دینها، ۱۳ ساله، که به ازدواج با بیوهٔ خواهرش مجبور میشود و باید تغییرات بدنش را پنهان کند، ترکیبی از درام بلوغ و تریلر بقا است که تضاد میان نوجوانی و فشارهای فرهنگی را به تصویر میکشد.
Amina Sophia Nogueira — Capivara Movies، با دو دهه تجربه و سابقهای از جمله فعالیت در گلوبو، در Capivara که ۲۰۲۴ تأسیس شد روی توسعهٔ اولین آثار بلند کار میکند. «The She-Devil» در ریوِ دههٔ ۹۰ میگذرد و روایت ۱۱ سالۀ آرای را دنبال میکند؛ دختری که در سایهٔ تهدیدِ قاتلی خیالی، به عمهای هنجارشکن دل میبندد. این پروژه بر صداهای تازه و جهتگیریهای نسلی تمرکز دارد.
شیلی: هویت، طبیعت و مسئولیت اجتماعی
Francisco Gallardo Soto — Equeco، پس از موفقیت گیشهای با «Designation of Origin» و نمایش در Piazza Grande، «Falling Waves» را معرفی میکند؛ قصهای از یک جامعهٔ دورافتادهٔ ماهیگیری که راز نوجوانی با فروپاشی محیطزیستی درهم میآمیزد و مفاهیمی مانند گناه، ایمان و واقعیت را در مقابل یک فاجعۀ طبیعی به چالش میکشد.
Catalina Miles — Villano، که تهیهکنندگی آثاری مانند «The Red Hangar» را در کارنامه دارد، پروژهٔ «Champ» را ارائه میدهد: داستان ساموئلِ ۱۱ ساله در شیلیِ سال 2000 که برای ورود به مدرسهای ممتاز تلاش میکند و درمییابد هر موفقیت، هویتی را از او طلب میکند.
دانمارک و اسکاندیناوی: معما و هویت جنسیتی
Mikkel Smidt — Napkin Productions، گروهی تازهتأسیس از فارغالتحصیلان مدرسهٔ ملی فیلم دانمارک، با «Glossy Pictures» وارد میدان میشود؛ درامی معمایی که مرگ و یک جکپات کازینو را بهانهای برای افشای رازهای خانوادگی قرار میدهد.
Giulia Triolo — Snowglobe، بهعنوان همتولیدکنندهای با سابقهٔ بینالمللی، پروژهٔ «Grasshoper» را همراهی میکند؛ قصهٔ لوکا (۱۵ ساله، ضمایر she/they)، کارآموز تابستانی که از اولین عشقِ محتاطانه، حس تعلق و تصویری از آیندهاش شکل میگیرد — نمونهای از گرایش سینمای مستقل به روایتهای جنسیتی و هویتی.
جمهوری دومینیکن: آیین، خانواده و میراث
Pablo Lozano — Sky Films، که پیشتر آثاری مانند «Ramona» را در برلیناله همراهی کرده، مستند «Gagá» را در مرحلهٔ پساتولید دارد؛ اثری دربارهٔ رهبران معنوی دومینیکن که روبهروی آیینی قرار میگیرند که دولت آن را به رسمیت نمیشناسد و جلوهای از خویشاوندی و مقاومت فرهنگی ارائه میدهد.
Isaac Morantus — El Güeso Films، که آثارش از ریشههای عمیق فرهنگی دومینیکن برمیخیزند اما پیامهایی جهانی منتقل میکنند، پروژهٔ بلندِ اقتباسشده از کوتاه «Camina Ven» را دنبال میکند؛ داستانی دربارهٔ سفر دوستی و شجاعت در اعتراف به عشق.
استونی و انتخابهای جسورانه
Inger Põder — Homeless Bob Production بهخاطر انتخابهای هنری و ریسکپذیری شناخته میشود؛ آثاری مانند «November» و نمونههایی که سینمای مولف و قصههای بکر را برجسته میکنند و نشان میدهند مناطق کوچک نیز میتوانند تأثیری فراملی داشته باشند.
روندها و نقاط کلیدی برای دنبالکردن
- تمرکز بر قصههای بلوغ و جستجوی هویت؛ نوجوانان و جوانان در مرکز روایتها قرار گرفتهاند.
- بکارگیری بحرانهای اجتماعی و زیستمحیطی بهعنوان بستر دراماتیک.
- تقویت همکاریهای تولیدی میان اروپا و آمریکای لاتین و افزایش تولیدات مشترک.
- ظهور تهیهکنندگانی با تجربهٔ شبکههای تلویزیونی و بازارهای جهانی که به قصههای محلی اهمیت میدهند.
پروژههای حاضر در Match Me! لوکارنو گواهی بر جهتگیری سینمای مستقل و جشنوارهای به سوی صدای تازه و روایتهای مرتبط با واقعیتهای امروزند. سؤال کلیدی این است که چگونه این آثار راهشان را به بازارهای بینالمللی باز میکنند و تماشاگران جدید چگونه به آنها پاسخ خواهند داد؛ پاسخی که میتواند جهتگیری تولیدات آرتههاوس را در سالهای آتی شکل دهد.
برای مرور پیشینهٔ جشنواره و رابطهٔ آن با Piazza Grande و کن، به صفحات لوکارنو و کن مراجعه کنید.
