قسمت سوم سریال Lanterns سال‌ها تمرین و آماده‌سازی جان استیورت (با بازی Aaron Pierre) را نشان می‌دهد؛ همان فرآیندی که خانواده‌اش آن را مسیر نجات می‌دانستند و برای دریافت حلقهٔ گرین لنترن طراحی کرده بودند.

کودکی جان استیورت؛ آموزش برای مقابله با ترس

فلش‌بک‌ها نشان می‌دهد والدین جان از کودکی او را برای مواجهه با ترس آماده کردند: از شلیک تیر به سیبی که روی سرش قرار داده می‌شد تا رهاساختن او در مناطق خطرناک و بیان دروغ‌هایی دربارهٔ مراقبت نگهبانان از طریق پرندگان. این روش‌های سخت‌گیرانه ریشه در تجربهٔ پدر او دارد؛ مردی که پیش‌تر زیر نظر نگهبانان برای تبدیل‌شدن به گرین لنترن آزمایش شده و به‌دلیل نشان‌دادن ترس مردود اعلام شده بود.

صحنه‌ای از فلش‌بک‌های کودکی جان استیورت در Lanterns

ترس، نژاد و میراثِ خانوادگی

یکی از محورهای محتوایی قسمت، پیوند میان ترس و تجربهٔ تاریخی مردم رنگین‌پوست است. برنادت (با بازی جاسمین سیفاس جونز) به جان می‌گوید گاهی یک مرد سیاه‌پوست ناچار است برای حفاظت از خود دستش را بالا ببرد؛ جمله‌ای که به واقعیت‌های نادیده‌گرفته‌شدهٔ جوامع رنگین‌پوست در ساختارهای قدرت اشاره دارد. جونز در گفت‌وگو با Variety تاکید کرده که «ترس در نیاکان‌مان ریشه‌دوانده» و پرسیده چگونه می‌توان آن ترس تاریخی را کنار گذاشت تا شایستگی واقعی فرد برای گرفتن حلقه مشخص شود.

اهمیت این لایه‌ها در داستان‌های ابرقهرمانی

پرداختن به این موضوعات در قالب یک روایت ابرقهرمانی فرصت طرح پرسش‌هایی دربارهٔ نمایندگی، شایستگی و فشارهای خانوادگی فراهم می‌کند. وقتی شخصیت‌ها در جهانی خیالی با مسائل واقعی روبه‌رو می‌شوند، بیننده نیز با این سوال مواجه می‌شود که چرا ترس و برچسب‌زنی در تجربهٔ برخی جوامع ریشه‌دارتر است و چه راه‌هایی برای عبور از آن وجود دارد.

ایفای نقش: Aaron Pierre و جاسمین سیفاس جونز

Aaron Pierre دربارهٔ جان می‌گوید که کار روی چنین عمقی از شخصیت فرصتی نادر بود؛ ادراک او از بارِ تجربهٔ زندگی و تمرکز طولانی‌مدت روی هدف، بازی‌اش را شکل می‌دهد. رابطهٔ او با نسخهٔ مسن‌تر هال جردن (کایل چاندلر) از همان ابتدا بر پایهٔ این سابقهٔ آماده‌سازی بنا شده است.

جاسمین سیفاس جونز می‌گوید سخت‌گیریِ مادرانه در نمایش برنادت باید ریشه در عشق داشته باشد: «می‌خواستم آن سوی نظامی‌مأبِ او را نشان بدهم، اما این سختی همیشه با عشق همراه است.»

لحظهٔ کلیدی قسمت

نقطهٔ اوج وقتی رخ می‌دهد که جانِ جوان تصمیم می‌گیرد و سیبی را از سرِ مادرش شلیک می‌کند؛ کنشی که هم نشان‌دهندهٔ ساخته‌شدن او بر اساس آموزش‌های والدین است و هم نمادی از انتخابِ خودِ جان و عبور از سایهٔ پدر. جی. آلفونس نیکلسون (نقش پدر) این اقدام را نشانهٔ اعتمادبه‌نفس زودهنگام می‌داند و از آن به‌عنوان جایی برای پویش و افتخار یاد می‌کند.

انتظارات از ادامهٔ سریال

  • کاوش بیشتر در رابطهٔ جان استیورت با هال جردن و نحوهٔ ارزیابی نگهبانان.
  • کندوکاو عمیق‌تر در تم‌های ترس، شایستگی و نمایندگیِ نژادی.
  • استفادهٔ هدفمند از فلش‌بک‌ها برای نشان‌دادن تأثیرات بلندمدتِ تربیتِ سخت‌گیرانه بر هویتِ یک قهرمان.

تماشا و منابع

برای تماشای سریال می‌توان به پلتفرم HBO Max مراجعه کرد. اطلاعات تکمیلی دربارهٔ شخصیت جان استیورت در ویکی‌پدیا موجود است: John Stewart (comics).

جمع‌بندی: چه چیزی دربارهٔ جان استیورت می‌آموزیم

قسمت سوم نشان می‌دهد تبدیل شدن به قهرمان تنها کسب قدرت نیست؛ فرایندی است درهم‌تنیده با تاریخ شخصی و اجتماعی که پرسش‌هایی دربارهٔ دیده‌شدن یا نادیده‌گرفتن مطرح می‌کند. Lanterns تا این مرحله از روایت، همین تعارض‌ها را به‌عنوان موتور داستان به کار گرفته و فصل‌های بعدی جای بیشتری برای واکاوی این پرسش‌ها فراهم خواهند کرد.