شلِی فابارس، بازیگر پرآوازهٔ تلویزیون و سینمای آمریکا، شنبه در لسآنجلس در 82 سالگی درگذشت. او با حضور در مجموعههای معروف از دههٔ 1950 تا 1990 تصویری ماندگار از ستارهٔ دوران طلایی تلویزیون برجا گذاشت.
پیام خانواده و واکنشها
خانوادهٔ فابارس در بیانیهای نوشتند: «ما او را عمیقاً از دست خواهیم داد — نه تنها بهعنوان بازیگری برجسته، بلکه بهعنوان فردی مهربان و استثنایی در زندگی روزمرهمان. از شما میخواهیم در دوران سوگواری، حریم خصوصی خانوادهمان محترم شمرده شود. آسودگی خاطر ما این است که آثار شِلی و خاطراتی که با دوستان و طرفدارانش ساخت، همچنان زنده خواهند ماند.»
نقشآفرینیهای کلیدی
مری استون در «The Donna Reed Show»
فابارس با نقش مری استون در «The Donna Reed Show» شناخته شد؛ سریالی که بین سالهای 1958 تا 1966 روی شبکهٔ ABC پخش شد و در مجموع 275 قسمت داشت. او در 192 قسمت ظاهر شد و در سال 1965 از مجموعه جدا شد.
کریستین آرمسترانگ در «Coach»
در دههٔ 1990 فابارس نقش کریستین آرمسترانگ، مجری اخبار و معشوقهٔ شخصیت هایدن فاکس، را در سریال «Coach» بازی کرد؛ مجموعهای که بین سالهای 1989 تا 1997 پخش شد. برای همین نقش دو بار نامزد جایزهٔ اِمی در بخش بازیگر مکمل کمدی شد (1993 و 1994).
کنشگری، زندگی شخصی و پیوند کبد
شلِی فابارس در سال 1944 در سانتا مونیکا، کالیفرنیا به دنیا آمد. خانوادهٔ او ریشههایی در صنعت سرگرمی داشتند؛ مادرش السا پیشهٔ مدلینگ بود و عمهاش، ننت فبری، در برادوی و سینما شناخته میشد. نخستین حضورهای تلویزیونی او شامل مجموعههایی مثل The Loretta Young Show و فیلم Never Say Goodbye (1956) بود.
در دههٔ 1960 او برای مدت کوتاهی با لو آدلر ازدواج کرد و از سال 1984 تا پایان عمر با مایک فارل، بازیگر سریال M*A*S*H، زندگی مشترک داشت. این زوج در دهههای 1980 و 1990 در اعتراضات و حرکتهای مدنی از جمله مخالفت با گسترش تسلیحات هستهای فعال بودند.
سال 2000 فابارس با بحران جدی سلامت روبهرو شد و پس از نزدیک به دو سال انتظار، پیوند کبد دریافت کرد. این تجربه او را به مدافعی پرتلاش برای آگاهیبخشی دربارهٔ اهدای عضو تبدیل کرد. او همچنین از حامیان بلندمدت انجمن آلزایمر بود، پس از آنکه مادرش در اوایل دههٔ 1990 به این بیماری مبتلا شد.
کارنامهٔ سینمایی و تلویزیونی
علاوه بر فعالیتهای تلویزیونی، فابارس تجربهٔ موفقی در زمینهٔ موسیقی داشت؛ ترانهٔ «Johnny Angel» او در سال 1961 به صدر جدول رسید. او در چند فیلم نوجوانپسند و چند اثر با الویس پرسلی همبازی شد، از جمله Girl Happy (1965)، Spinout! (1966) و Clambake (1967).
نقشهای قابلتوجه تلویزیونی او شامل موارد زیر است:
- جوی پیکولو در فیلم تلویزیونی Brian's Song (یکی از تحسینشدهترین آثار دههٔ 1970)
- حضور در مجموعههایی همچون The Little People، Forever Fernwood، The Practice، Fantasy Island و The Love Boat
نقش صنفی و میراث حرفهای
فابارس در انجمن بازیگران صفحهنمایش (SAG) فعال بود و در سازماندهی مراسمها و مباحث صنفی مشارکت داشت. او همچنین از تلاشها برای ادغام SAG با اتحادیهٔ AFTRA حمایت کرد تا منافع بازیگران بهتر نمایندگی شود.
میراث و تأثیر
شلِی فابارس تصویری از ستارهٔ زن دوران طلایی تلویزیون باقی گذاشت؛ بازیگری که در کمدیهای خانوادگی، درامها و آثار تلویزیونی تأثیرگذار حاضر بود و تجربیات شخصیاش را در جهت آگاهیبخشی عمومی بهکار گرفت. آثار او همچنان در آرشیوهای تلویزیون و سینما در دسترس است و در خاطرهٔ مخاطبان نسلهای مختلف خواهد ماند.
منابع: صفحات مرتبط در ویکیپدیا و آرشیوهای رسانهای.
