نتفلیکس در سال ۱۴۰۳ سریال «کاریره درخشان من» را با شش قسمت عرضه کرد؛ اثری که سیبیللا، دختری را به نمایش میگذارد که در استرالیا روستایی اوایل قرن بیستم تنها خواستهاش نوشتن است، نه ازدواج. فیلیپا نورته با بازیِ پر از لایه و عمق، چهرهای خلق کرده که هم خروشن است و هم پر از دلتنگی؛ حماسی کوچک یک زن در برابر انتظارات جامعهای که برای او نقشِ «همسرِ شایسته» نوشته است.
اگر از این مینیسریال لذت بردهید و به دنبال داستانهای مشابهی هستید که در قلبشان زنانِ سرسخت، قلمبهدست و درگیر با ساختارهای قدرت قرار دارند، این پنج اثر پیشنهادهایِ ایدهآلاند. هر کدام از زاویهای متفاوت، روایتِ مقاومت زنانه را بازمیگویند.
دیکینسون (Dickinson): شعر، پاپ و ارواحِ مدرن
اپل تیوی در سه فصل (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱) زندگی امیلی دیکینسون را بازتصویر میکند، اما نه آن شاعرِ تنهانشین و غمگین کتابهای درسی. هیلی استینفیلد در نقشی شاد، لجوج و کاملا امروز، زن جوانی را بازی میکند که شبها فرار میکند، عاشق سوسن گیلبرت (نامزد برادرش) میشود و با پدری سنتی (تابی هاس) درگیر است که نوشتن را برای دختران بیمعنا میداند.
سازنده آلنا اسمیت تصمیم میگیرد تاریخ را با حال به هم بکشد: موسیقی پاپ مدرن، صیغههای عامیانه، و حتی ویز خلیفا در نقش مرگ با کلاه چپلی! این ناهمگونیِ عمدی، رنج امیلی را از موزه خارج میکند و در اتاق نشیمن ما مینشاند. سیبیللا و امیلی دشمن مشترکی دارند: جامعهای که میخواهد صدایشان را خاموش کند. اما اگر «کاریره درخشان من» این نبرد را با گرمی و عاشقگیپژمرده روایت میکند، «دیکینسون» مسیرِ رئالیسم جادویی را میپیچد تا فصل آخر.
دزدان دریا (The Buccaneers): وقتی ازدواج، قفس میشود
پنج دختر ثروتمند آمریکایی در لندنِ دهه ۱۸۷۰ پایشان را میگذارند؛ هدف: شوهرانی با لقب. کاترین جکویز از رمان ناتمام ادیت وارتون الهام گرفته و دو فصل (فصل سوم در راه) ساخته که از کمدی مانرهها به درامِ تلخِ انتخابها میرود. کریستین فروسث (نان) و کریستینا هندریکز (مادرش) هستهی احساسی سریال را تشکیل میدهند.
فضای عصر طلایی (Gilded Age) چشمنواز است، اما روح سریال در دوستیهای دختران است؛ باندی که وقتی زندگیشان به هم میریزد، در کنار هم حصار میشوند. سیبیللا در یک گوشه کوچک اوتبک با دفترچهاش تنهایی میکشد؛ دختران «دزدان دریا» در سالنهای رقص و کاخهای روستایی پراکندهاند، اما پرسش مشترکشان یکی است: «آیا زندگیای که ما را برایش آماده کردهاند، زندگیِ ماست؟» صابونگونهتر از اثر نتفلیکس، اما این صابونگونه بودن، بسترِ نمایش تضادها است، نه عیب.
عظیم (The Great): کودتا به جای شعر
ال فانینگ در نقش کاترین بزرگ، ایدهآلیستی میرود که در روسیه قرن هجدهم با پیتر سوم (نیکلاس هالت) روبرو میشود؛ شوهری که کابوس زنده است. تونی ماکنامارا با زیرنویس «داستانی گاهگاه واقعی» تاریخ را استخوانبندی میکند و به کمدی تیرهای از قدرت تبدیل میکند. راهحل کاترین برای بدبختی؟ کودتا. سربریدن، سمکشی و توطئه، ابزارهای او میشوند.
شورش سیبیللا شخصی و آرام است؛ شورش کاترین خونین و عاما. «عظیم» خندهدارترین و پرخونینترین اثر این لیست است. اگر سیبیللا را دیدید و فکر کردید «خوب بود، اما چرا او فقط مینویسد؟» — این سریال پاسخِ وحشیانهی شما است.
خرد بانوان (Little Women, 2017): ریشههای کلاسیکِ انگیزه
مینیسریال سه قسمتی بیبیسی (منتشرشده در ۲۰۱۸ روی پیبیاس مسترپیس) با اقتباس هیدی توماس، جومارچ را زنده میکند. مایا هاک، ایمی واتسون و آنژلا لنسبری در کنار هم، فقرت جنگ، آرزوهای ادبی و فشارهای خانوادگی را در سه ساعت فشرده کردهاند؛ فضایی که فیلمهای سینمایی بزرگتر گاهی در شلوغی از دست میدهند.
رابطه با «کاریره درخشان من» مستقیم است: رمان الکات (۱۸۶۸) و رمان مایلز فرانکلین (۱۹۰۱) هر دو بر زن جوانی متمرکز هستند که قلم را بر راحتترین مسیر — ازدواج — ترجیح میدهد. این اثر، جدِ سنتیِ همان قهرمانههای مدرن است.
آن با حرف E (Anne with an E): خیالپردازی به عنوان سلاح
ایمیبث ماکنولتی یکی از بهترین بازیهای تلویزیونی ده سال اخیر را در نقش آن شيرلی رقم زده. مویرا والي-بکت (نویسندهی فصل معروف «اوزیماندیاس» بریکینگ بد) رمان ل.م. مونتوگمری را به قلمروهای تاریکتر میکشد: یتیمی، بدعاملی، و جستجوی تعلق در دنیایی که برای تفاوتها місتی نگذاشته. سه فصل سیبیسی/نتفلیکس، آن را از شخصیت کارتونی به انسانیِ زخمهدار اما پرامید تبدیل میکند.
سیبیللا با قلم مینویسد؛ آن با خیالپردازی عالم میسازد. هر دو در جغرافیای مرزی (اوتبک استرالیا / جزیره پرنس ادوارد) نفس میکشند و هر دو میفهمند که «معمول بودن» گزینهای موجود نیست. این سریال، تسلیِ دیرین برای هر کسی است که حس میکند در عالمش بیگانه است.
جمعبندی: طیفِ وسیعی از طناز مقاومت
این پنج اثر، طیفِ وسیعی از طناز را پوشش میدهند؛ از رئالیسم جادویی و کمدی تیره قدرت تا درامهای دورهای کلاسیک. اما در هستهی خود یک محور مشترک دارند: زنانی که مینویسند، میاندیشند، و از نقشهای مكتوب فرار میکنند. اگر سیبیللا شما را قانع کرد که نویسنده شدن انتخابِ شجاعانهای است، این سریالها ثابت میکنند که این شجاعت، ریشه در تاریخ دارد و شاخها در آینده.
