بسیاری از سریال‌های نتفلیکس قربانی بودجه‌های کلان، زمان‌بندی بد یا موج‌های نقد پیش‌دستانه شدند و زودتر از انتظار جمع‌بندی شدند. اما وقتی گرد و غبار حذف شدن 앉‎‎، این آثار همچنان لایه‌های عمیقی از روایت، کارگردانی و جسارت خلاقانه دارند که entdeck مجدد شایسته‌اند.

۱. The Get Down (۲۰۱۶–۲۰۱۷)؛ تولد هیپ‌هاپ در لباس سينما

باز لوهرمن با بودجه‌ای در حد ۱۲۰ میلیون دلاری، ریشه‌های هیپ‌هاپ در جنوب برانکس را با زیبایی‌شناسی سینمایی زنده کرد. نتفلیکس این کار را قبل از پایان داستان متوقف کرد، و آن سبک بصری اغراق‌آمیزِ امضایی لوهرمن برای قسمتی از مخاطبان خسته‌کننده بود. اما در دل همین زرق‌وبرق، The Get Down تصویری مهربان و به‌دقت پژوهش‌شده از نوجوانانی ترسیم می‌کند که از قلب محرومیت، یک پدیده فرهنگی جهانی را متولد کردند. بازیJustice Smith، Shameik Moore و Jaden Smith در سکانس‌های موسیقی و رقص، به‌تنهایی بهای بازبینی این اثر را دارد.

منبع: ویکی‌پدیا

پوستر سریال The Get Down و فضاسازی برانکس

۲. Sense8 (۲۰۱۵–۲۰۱۸)؛ وقتی مرزها بین ما از بین می‌رود

خواهران واچوفسکی به همراه جی. مایکل استراچنسکی، داستانی بافتند درباره هشت غریبه در هشت کشوری که ذهن و احساسات یکدیگر را تجربه می‌کنند. Sense8 به‌خاطر فیلم‌برداری در لوکیشن‌های واقعی و پرداختن بی‌حاشیه به مضامینی چون هویت کوییر، معلولیت و مفهوم «خانواده‌ی پیدا شده» هم تحسین شد و هم تحت تیر نقد قرار گرفت. منتقدان آن را «شلوغ» یا «فرط‌احساسی» نامیدند، در حالی که بسیاری از این انتقادات ریشه در بسامد روایی و لحن بی‌پردۀ اثر داشت، نه ضعف ساختاری. فشار هواداران آن‌قدر سنگین بود که نتفلیکس برای تسویه حساب داستان، یک پایان دو ساعته تولید کرد.

منبع: ویکی‌پدیا

تصویری از بازیگران سریال Sense8 در لوکیشن‌های بین‌المللی

۳. The OA (۲۰۱۶–۲۰۱۹)؛ مرزی که روایت از آن رد می‌شود

The OA با خلاقیت و بازی بريت مارلینگ، مرزهای روایت را جابه‌جا کرد: دختی که سال‌ها گمشده بود، برمی‌گردد و از تجربه‌های نزدیک به مرگ و ابعاد موازی می‌گوید. سریال ریسک‌های جدی در ساختار و لحن برداشت، و آن صداقت عجیب، گاهی خام، باعث شد قشر خاصی از مخاطبان با آن ارتباطی عمیق، gần از راه انسانی برقرار کنند. ارتباطی که پس از لغو سریال در اوج 클יף‌هنگر، به کمپین‌های گسترده‌ی طرفداری تبدیل شد.

منبع: ویکی‌پدیا

Brit Marling در نمایی از سریال The OA

۴. Marco Polo (۲۰۱۴–۲۰۱۶); استیوایی تاریخی در مقیاس سینمایی

این سریال تاریخی که بخش‌های وسیعی از آن در منغولستان و آسیای مرکزی فیلمبرداری شده، یکی از پرهزینه‌ترین تلاش‌های اولیه نتفلیکس برای ورود به ژانر فانتزی-تاریخی بود. Marco Polo قربانی بودجه سنگین و تغییر استراتژی محتوایی نتفلیکس شد، نه کیفیت پایین. طراحی صحنه، لباس‌سازی و مقیاس تولید در دو فصل اول، اثبات می‌کند که این اثر در سطح اجرا شایسته توجه است. اگر علاقه‌مند به روایات تاریخی بلندپروازانه هستید، این سریال یک بازبینی ارزشمند است.

منبع: ویکی‌پدیا

۵. The Society (۲۰۱۹); جامعه‌ای بدون بزرگسالان

The Society روایتی است درباره گروهی از نوجوانانی که در شهری بیدار می‌شوند که هیچ بزرگسالی در آن وجود ندارد. سریال سوالات اخلاقی و اجتماعی جذابی را مطرح می‌کند و پس از تنها یک فصل در اوج تعلیق داستانی متوقف شد. توقف تولید در روزهای همه‌گیری کرونا و دغدغه‌های مالی، مانع ادامه آن گردید، اما پتانسیل یک درام اجتماعی جوان‌محور و عمیق در آن نهفته است که به‌خاطر شرایط بیرونی نیمه‌کاره ماند.

منبع: ویکی‌پدیا

چرا بازگشت به این آثار ضروری است؟

بسیاری از آثار قبل از اینکه فرصت یافتن مخاطب واقعی خود را داشته باشند، قربانی تصمیمات مالی یا صداهای بلند نقد می‌شوند. بازدید مجدد از آن‌ها تنها سرگرمی نیست؛ بلکه نوعی کهن‌شناسی در آثار است: کشف ارزش‌های پنهان در طراحی تولید، جسارت روایت و لایه‌های انسانی که در نگاه اول از چشم می‌پرند. اگر به دنبال سریالی هستید که فراتر از فرمول‌های تکراری تلویزیون مدرن حرفی متفاوت می‌زند، این پنج عنوان بهترین نقطه‌ی شروع هستند.

برای بررسی جزئیات تولید، بازیگران و előسابقه‌ی هر سریال، می‌توانید به صفحات ویکی‌پدیا لینک‌شده در پایان هر بخش مراجعه کنید و خودتان قضاوت کنید کدام یک شایستگی زمان شما را دارد.