از روزهای نخستین For All Mankind و See تا کارآگاهی ذهنی Severance و جهان‌سازی درخشان Silo، اپل تی‌وی خود را به عنوان مرجع علم‌تخیل پرتیژ تلویزیون اثبات کرده. پلتفرمی که مخاطبش را به جای اکشنِ بی‌معنا، با فلسفه، پیچیدگی و صبر مكافأت می‌دهد. با سریال‌هایی چون Neuromancer در صف تولید، اکنون نوبت رمان‌هایی رسیده که مواد اولیه‌ی فرنشایزهای چند فصلی و جهانی‌اند.

۱. «۱Q۸۴» هاروکی موراکامی: عاشقانه‌ای در دو ماه

تویوکویِ موازی با دو ماه در آسمان، قاتلِ دلسوزی به نام آومامه و رمان‌نویسِ پنهان‌کار تینگو؛ ۱Q۸۴ سه‌جلدیِ هزارصفحه‌ای است که سینما هرگز نتوانسته و نخواهد توانست آن را فشرده کند. اما تلویزیونِ فصلی، با زمان و فضایی که می‌دهد، می‌تواند رئالیسم جادویی موراکامی را — که بیشتر در مونولوگ و 묘사 جریان دارد — به زبان بصری ترجمه کند. موراکامی تا به امروز بسیار محتاط بوده در قید و بند کردن آثارش برای صفحه‌نمایش، اما رویکرد «نخست‌نویسنده» اپل تی‌وی شاید تنها فرصت باشد تا او خود در اتاق نویسندگان حاضر شود.

هاروکی موراکامی و رمان ۱Q۸۴

۲. «Children of Time» آدریان چایکوفسکی: تکاملِ غیرانسان

وقتی یک مأموریت تِرافورمینگ به هم می‌ریزد، عنکبوت‌ها و رخ‌فرها در سیارهای دور جهان‌های هوشمند و تمدن‌ساز می‌سازند. چهار رمان این سری، نه تنها داستان را ادامه می‌دهند، بلکه هر بار مقیاس، زیست‌شناسی و فلسفه را بازتعریف می‌کنند. Children of Timeِ تلویزیونی می‌تواند سخت‌علمی‌تخیل را با رویکردی بی‌سابقه زنده کند: عجیب‌نگریِ اصلی را حفظ کند، نه که برای مخاطب عام ساده‌اش کند. جسارتی که اپل تا کنون در Foundation و Dark Matter نشان داده، اینجا 마침‌جا می‌رسد.

۳. «The Deluge» استفان مارکلی: فروپاشی در سه دهه

شروع می‌شود از ۲۰۱۳؛ یک دانشمند نقطه‌عطف اقلیمی را فاش می‌کند و نادیده گرفته می‌شود. آنچه پی می‌آید، روایتیِ چüdürALE است که از منظر فعالان، سیاستمداران، مدیران عامل، افراطی‌ها و شهروندانِ معمولی، آمریکا را در proieِ ناامنی اقلیمی، فلج سیاسی و آشوب اجتماعی دنبال می‌کند. The Deluge فضاسازیِ طویل‌النفسِ اپل تی‌وی را طلب می‌کند — به گمان Silo با سیاستِ دنیای واقعی و بازه زمانی Generational. این رمان می‌تواند پرچمدارِ علم‌تخیلِ اجتماعی-سیاسی پلتفرم شود.

نمایه‌ای از رمان The Deluge و بحران اقلیمی

چرا همین الان؟

اپل تی‌وی دیگر نیازی ندارد هویت خود را ثابت کند. مخاطبِ وفادار، بودجه‌ی آزاد و شجاعتِ خلاقانه برای موضوعات عجیب و پیچیده، طوفانی کامل برای اقتباس از شاهکارهایی است که سال‌ها در انتظار پلتفرمِ شایسته بودند. اگر این پنج رمان (و دو عنوان باقی‌مانده در لیست اصلی) پیاده‌سازی شوند، علم‌تخیل تلویزیون وارد فصلی می‌شود که طیف و عمقش را در دهه‌های اخیر تجربه نکرده‌ایم.