کارلی سایمون، خواننده و ترانهسرای 83 ساله آمریکایی که با ترانه ماندگار «You're So Vain» (تو خیلی خودشیفتهای) از سال 1972 به شهرت جهانی رسید، روز دوشنبه در بیانیهای که از طریق مجله پیپل منتشر شد، از ابتلای خود به بیماری پارکینسون خبر داد و راز سکوت چندسالهاش را فاش کرد.
سایمون در این بیانیه گفت: «بسیاری از مردم با مهربانی برایم نوشتهاند و درباره سکوت نسبیام پرسیدهاند؛ اینکه حالم چطور است و این روزها چه میکنم. حقیقت این است که این مدت مشغول یادگیریِ زندگی کردن با پارکینسون بودهام.»
او درباره دلیل دیرکردِ افشای این خبر توضیح داد: «مدتی طول کشید تا تشخیص را درک کنم، خودم را با آن وفق بدهم و تصمیم بگیرم چقدر میخواهم علنی دربارهاش حرف بزنم. پارکینسون برای هر کس متفاوت است و میتواند غیرقابل پیشبینی باشد. بعضی روزها آنقدر خستهام که اصلاً نمیتوانم روز را شروع کنم؛ روزهای دیگر کمی بیشتر اجازه میدهد حرکت کنم، فکر کنم، کار کنم و خودم باشم.»
از جراحیهای مفصل تا تشخیص در کلینیک مایو
پارکینسون اختلالی عصبی است که سلولهای عصبی مغز را هدف میگیرد و هنوز درمان قطعی ندارد. لرزش، سفتی عضلات، اختلال در حفظ تعادل و کندی حرکات از شایعترین علائم آن به شمار میروند. در مورد سایمون، سرنخها پس از جراحیهای تعویض زانو و یک مفصل ران روشن شدند؛ عملهایی که قرار بود تحرک او را بازگردانند، اما توان حرکتیاش همچنان بدتر میشد.
این برنده جایزه گرمی در این باره نوشت: «سرانجام دورههایی رسید که بدون کمک جدی نمیتوانستم راه بروم. خانوادهام و من میدانستیم مسئله عمیقتری در کار است. پس از ارزیابیهای گسترده در کلینیک مایو، تشخیص قطعی اعلام شد: پارکینسون.»
نبردی که فقط جسمی نیست
آنچه سایمون توضیحش را دشوارترین بخش ماجرا میداند، تبعات روانی بیماری است. او پس از تشخیص، با اضطراب، افسردگی، خستگی شدید و بیحوصلگی نیز دستوپنجه نرم کرده است. این هنرمند این وضعیت را با استعارهای تأملبرانگیز توصیف کرد: «این صرفاً غم یا تنبلی نیست. انگار آن بخش از مغز که دعوتنامههای شرکت در زندگی را پخش میکند، موقتاً فهرست مهمانان را گم کرده است.»
سرطان پوست و طعنه یک ترانه مشهور
سایمون در همان بیانیه از ماجرای دیگری هم پرده برداشت: او پیشتر به کارسینوم سلول پایهای، شایعترین نوع سرطان پوست، مبتلا شده بود و همزمان با درمان پارکینسون تحت عمل جراحی قرار گرفت.
او نوشت: «سرطان برداشته شد، اما جراحی روی ظاهرم اثر گذاشت و مرا از دیده شدن در انظار عمومی معذبتر کرد. همیشه بیش از آنچه کسی بتواند تصور کند نسبت به ظاهرم سختگیر بودهام (به کنایه جالبِ ماجرا دقت کنید؛ کسی که «You're So Vain» را سروده است!) و این اتفاق، خوراکِ تازهای به منتقدِ درونیام داد.»
«من هنوز همینجا هستم»؛ آلبوم تازه در راه است
سایمون سالهاست از صحنه دور مانده و آخرین اجرای عمومی او به مارس 2018 برمیگردد. با این حال، او به هوادارانش اطمینان داده که «نه از زندگی دست کشیده و نه از کار کردن.» این خواننده آلبوم تازهای با نام «Comes in Waves» ساخته که نخستین اثر کامل او از سال 2008 محسوب میشود.
«کار روی موسیقی به روزهایی که ساختار چندانی نداشتند، فرم داد. جایی به من داد که بدون ترک اتاق به آنجا بروم. به یادم آورد که بیماری میتواند زندگیات را تغییر دهد، بیآنکه تمامِ زندگیات شود،» سایمون نوشت. «من پارکینسون را هدیه یا نعمت نمیدانم؛ هیچکدام نیست. دشوار است، ناامیدکننده و گاهی ترسناک. هنوز دارم یاد میگیرم چطور با آن زندگی کنم و آن را بپذیرم، بیآنکه حس کنم از چیزی بنیادین دست کشیدهام.»
او بیانیهاش را با جملاتی به پایان برد که مانند خلاصه این سالهاست: «این روزها آهستهتر حرکت میکنم، بیش از گذشته به دیگران تکیه میکنم و پذیرفتهام که هر روز قرار است کمی متفاوت باشد. اما من هنوز همینجا هستم.»
با انتشار «Comes in Waves» در آیندهای نزدیک، مخاطبان بهزودی میشنوند که این هنرمند 83 ساله چگونه روزهای سخت را به ملودی بدل کرده است؛ آلبومی که شاید بیش از هر اثر دیگری در کارنامه او، روایتِ زنده ماندن باشد.
