کولمن دومینگو، بازیگر سینما، شامگاه چهارشنبه در جریان میزبانی برنامه «جیمی کیمل لایو!» به شدت از طرح ایلان ماسک برای ساخت یک فیلم بلند هوش مصنوعی اقتباس‌شده از منظومه «ادیسه» انتقاد کرد. ماسک اخیراً وعده داده بود که ابزار هوش مصنوعی گراک تا پایان سال جاری یک فیلم از ادیسه خواهد ساخت که از نظر تاریخی دقیق و وفادار به هنر هومر باشد. ماسک پیش‌تر یک ویدیوی 3 دقیقه‌ای از یک صحنه تولیدشده با هوش مصنوعی را در شبکه اجتماعی ایکس به اشتراک گذاشته بود که به منظومه حماسی هومر اشاره داشت. این ویدیو توسط یکی از کاربران ابزار گراک ساخته شده بود و به نظر می‌رسید پاسخی به اقتباس سینمایی کریستوفر نولان از این اثر کلاسیک باشد.

دومینگو با طعنه به وعده ماسک درباره «دقت تاریخی» گفت: «وقتی می‌گوید از نظر تاریخی دقیق، منظورش چیزی است که سفیدتر از کریسمس در کِرَکر بَرِل باشد. البته دلیل این همه واکنش این است که ایلان و موسکتی‌هایش از انتخاب بازیگران متنوع در فیلم «ادیسه» به شدت ناراحت هستند.»

دومینگو در ادامه مونولوگ افتتاحیه خود با لحنی کنایه‌آمیز افزود: «من نمی‌خواهم وارد جزئیات فنی شوم، اما نمی‌توانید نسخه‌ای تاریخاً دقیق از چیزی بسازید که کلاً از پایه خیالی و ساخته‌ی ذهن است.»

کارگردان‌های هالیوود به میدان می‌آیند

دومینگو تنها چهره‌ای نبود که به این جنجال پرداخت. پیش‌تر نیز اسکات دریکسون، کارگردان فیلم «دکتر استرنج»، مستقیماً در شبکه اجتماعی ایکس به ماسک حمله کرده و نوشته بود: «بدون شک @elonmusk اصلاً از سینما سر در نمی‌آورد و خواندنش را در دهه 20 زندگی‌اش متوقف کرده است.»

ریشه جنجال‌های ماسک علیه فیلم نولان

ایلان ماسک و جنجال فیلم هوش مصنوعی ادیسه

ماسک مدت‌هاست که علیه اقتباس سینمایی کریستوفر نولان از «ادیسه» به دلیل تصمیمات «بیدار» (Woke) در انتخاب بازیگران اظهار نگرانی کرده است. او در ماه مارس، این کارگردان بریتون را به «نژادپرستی ضد سفیدپوستان» متهم کرد، زیرا لوپیتا نیونگ‌او برای نقش «هلن تروآ» انتخاب شده بود. ماسک در آن زمان عنوان کرد که «کریس نولان صداقت حرفه‌ای خود را از دست داده است» و این انتخاب بازیگر را «توهین» به هومر شاعر یونانی دانست.

این تقابل میان خالقان آثار هنری و مدیران شرکت‌های فناوری نشان‌دهنده یک بحث گسترده‌تر درباره مرزهای هنر و هوش مصنوعی در صنعت سینما است. با پیشرفت روزافزون ابزارهای هوش مصنوعی مولد، تولیدکنندگان و کارگردان‌ها اغلب ابراز نگرانی کرده‌اند که تلاش برای جایگزینی خلاقیت انسانی با ماشین‌آلات، تنها به تولید آثار تکراری و فاقد روح منجر خواهد شد.