جودی کالینز، چهرهٔ تأثیرگذار جنبش فولک، در 87 سالگی تور «Sweet Judy Blue Eyes Farewell Tour 2026–2027» را استارت زد و با جمله‌ای کوتاه و سرزنده گفت: «وقتشه». اگرچه این اجراها به‌عنوان تور خداحافظی معرفی شده‌اند، کالینز همچنان پرانرژی به صحنه می‌آید و هر شب فهرستی متفاوت برای مخاطبان تدارک می‌بیند.

تور و فهرست اجراها

برنامه‌های کالینز تلفیقی از آثار کلاسیک فولک و قطعات کمتر شنیده‌شده است. در اجراها شاهد کاورهایی مثل «Both Sides, Now» (جونی میچل)، «Send in the Clowns» (استیفن سوندهایم)، «Chelsea Morning» (لئونارد کوهن) و سرود «Amazing Grace» خواهید بود، همراه با قطعاتی از آلبوم اخیر او Spellbound (2022). کالینز هر شب لیست اجرا را تغییر می‌دهد و همین تنوع، تماشای چند شب متوالی را برای علاقه‌مندان جذاب می‌کند.

جودی کالینز روی صحنه در تور خداحافظی

هم‌بازی‌ها و نوازندگان همراه

در برخی اجراها کالینز از هنرمندان نسل‌های مختلف فولک و فولک-راک میزبانی می‌کند. برای نمونه در لس‌آنجلس او در سالن فورد با بروس کاکبرن روی صحنه خواهد رفت و در تاریخ‌های دیگر هنرمندانی چون ریچارد تامپسون، آماندا شایرز، رزن کش و مری چاپین کارپنتر به‌عنوان گروه افتتاحیه حضور دارند. این ترکیب میهمانان چشم‌اندازی گسترده از میراث موسیقایی کالینز ارائه می‌دهد.

دلایل خداحافظی و برنامه‌های آینده

کالینز دلیل انتخاب زمان کنونی را ساده بیان می‌کند: «وقتشه». پس از 67 سال فعالیت حرفه‌ای، می‌خواهد زمان بیشتری را به پروژه‌های دیگر اختصاص دهد؛ نوشتن چند کتاب و کار روی یک نمایش برادوی که همهٔ موسیقی آن را خود او نوشته، از جمله برنامه‌های پیش‌رو هستند. با این حال او تأکید می‌کند که هنوز از اجرا در تور لذت می‌برد و معمولاً سالانه حدود 100 اجرا دارد که نشان می‌دهد خداحافظی کامل از صحنه در کوتاه‌مدت محقق نخواهد شد.

عشق به سفر و ریشه‌های کودکی

کالینز ریشهٔ اشتیاقش به سفر و اجرا را در خانواده می‌جوید؛ پدرش سال‌ها در رادیو کار می‌کرد و پس از جنگ با گروه‌هایی تور می‌رفت. او برای اولین‌بار در سن 3 سالگی در بوت، مونتانا روی صحنه رفت و از همان کودکی زندگی در جاده را تجربه کرد. کالینز می‌گوید: «من عاشق سفرم. عاشق زندگی در نیویورک هم هستم، اما فرصت دیدن نقاط مختلف دنیا برایم لذت‌بخش است.»

جودی کالینز هنگام آماده‌شدن برای پرواز در خانه‌اش

میراث و اهمیت حضور در کنسرت

کالینز میراثش را در ترانه‌هایی می‌بیند که به نسل‌های بعد منتقل شده‌اند. اجرای قطعه‌ای که استیفن استیلز برای او نوشت—ترانه‌ای که نام تور از آن گرفته شده—یادآور رابطهٔ حرفه‌ای و دوستانهٔ طولانی او با همکارانش است. برای آشنایی بیشتر با زندگی هنری او می‌توانید به صفحهٔ او در ویکی‌پدیا مراجعه کنید.

چرا دیدن کنسرت او ارزش دارد؟

  • تماشای یک نماد زنده: کالینز بخشی از تاریخ معاصر فولک است.
  • هر شب تجربه‌ای تازه: فهرست متفاوت هر اجرا، کنسرت را به تجربه‌ای منحصر‌به‌فرد بدل می‌کند.
  • همکاری میان نسلی: حضور میهمانان برجسته، اجراها را به رویدادی بین‌نسلی تبدیل کرده است.

جودی کالینز با این تور نه تنها اجرای خداحافظی را برگزار می‌کند، بلکه فصل تازه‌ای از فعالیت‌های نوشتاری و نمایشی را هم آغاز می‌کند؛ حرکتی که نشان می‌دهد خداحافظی او از اجراهای پیوسته، آغاز بازتعریف مسیر کاری‌اش است. مخاطبانی که شانس دیدن او را دارند، با مجموعه‌ای از قطعات روبه‌رو می‌شوند که نقش مهمی در تاریخ موسیقی فولک ایفا کرده‌اند.

برای خواندن مصاحبهٔ کامل به نسخهٔ انگلیسی گفتگو در وب‌سایت Variety مراجعه کنید.