جنسن اکلز و جارد پدالکی، دو ستاره‌ی ماندگار «سوپرنیچرال»، پس از سال‌ها مجدداً در یک کادرรُوی صحنه هم قرار گرفتند؛ اما این بار نه در کنار هم، بلکه در مقابل یکدیگر. اریک کریپک، خالق هر دو اثر، در فصل پنجم و پایانی «دی‌بویز» سناریویی را بافته که نوستالژی طرفداران را با وحشتِ dünyای سوپرهِروها ترکیب می‌کند.

وقتی خالق سوپرنیچرال، سوپرهِروها را بی‌رحم می‌کند

اریک کریپک سال‌ها پیش از «دی‌بویز»، جهان تاریک و پر از وحش «سوپرنیچرال» را آفرید. پانزده فصل و بیش از ۳۰۰ قسمت، پدالکی و اکلز را به سمبلِ برادری تبدیل کرد که دشمنانش نه تنها شیاطین بودند، بلکه تنهایی و غم. اکنون در جهانی که کریپک برای «دی‌بویز» ساخته، سوپرهِروها خودِ کار Élite، فاسد و مخرب‌اند. جنسن اکلز در نقش «سولجر بوی» از فصل سوم به این عالم پیوست و بلافاصله ثابت کرد که می‌تواند آنتی‌تِیز کامل دین وینچستر باشد: نازیست، خودمحور و پدری که هوملندر (آنتونی استار) را به وجود آورده است.

جنسن اکلز در نقش سولجر بوی در سریال دی‌بویز

بازی «پوکیمن سوپرنیچرال» که در نهایت کامل شد

مصاحبه کریپک با Variety فاش کرد که او سال‌ها در پی آوردن پدالکی به «دی‌بویز» بوده است. «من حس می‌کنم باید بازی «پوکیمن سوپرنیچرال» خودم را کامل کنم و آخرین بزرگترین موردم — واقعاً بزرگ — برای جمع‌آوری باقی مانده است.» این جمله خلاصه‌ی حالتی است که خالقان سریال‌ها با بازیگران سابق خود دارند. پدالکی به خاطر تعهد به سریال «والکر» در شبکه CW در دسترس نبود، اما با پایان آن سریال، راهِ بازگشت باز شد.

مستر مارافون: اسپیڈستری که وفاداری‌اش فریب بود

در قسمت‌های «وان-شات» (One-Shots)، پدالکی در نقش «مستر مارافون» ظاهر می‌شود؛ یک اسپیڈستر که ظاهراً به سولجر بوی و هوملندر کمک می‌کند تا «وی-۱» (V1)، اولین نسخه داروی توان‌بخشی سوپرهِروها را بیابند. اما واقعیت زودتر فاش می‌شود: مارافون می‌خواهد از سولجر بوی بخواهد در کشتن هوملندر مشارکت کند. سولجر بوی نه تنها پیشنهاد را رد می‌کند، بلکه مارافون را به شدت مجروح می‌کند. صحنه‌ای که مستقیماً در تضاد با ۱۵ سال برادریِ روی صحنه قرار دارد.

جارد پدالکی در نقش مستر مارافون در دی‌بویز

طنینِ گذشته در کلام حال

قدرت این جمع‌آوری در سکوت‌های بین دیالوگ‌هاست. وقتی سولجر بوی به مارافون می‌گوید «تو فکر می‌کنی من به خاطر قدیمی‌ها می‌مانم؟»، تماشاگر بلافاصله به تمام لحظه‌هایی می‌اندیشد که دین برای سام جان داد. کریپک این موازی‌سازی را تصادفی نگذاشته؛ او می‌خواهد نشان دهد که در دنیای «دی‌بویز»، حتی خاطرات هم می‌توانند سلاح شوند.

پدالکی در مصاحبه‌ای گفت: «وقتی اسکریپت را خواندم، فهمیدم این نقش فقط یک کامیو نیست. این یک مکالمه با ماست.» اکلز نیز افزود: «ما ۱۵ سال برادری بازی کردیم. حالا دست‌های هم را می‌شکنیم. این انگیزه‌دارترین تضاد است.»

پایان یک فصل، نه پایان داستان

فصل پنجم «دی‌بویز» قرار است فصل آخر باشد. اما بازگشت پدالکی و اکلز ثابت کرد که شیمی‌شان فراتر از هر سناریویی است. چه در نقش برادران وینچستر، چه در نقش دشمنان در جهان بی‌رحم وایت (Vought). طرفداران اکنون بیشتر از هر زمان منتظرند ببینند که کریپک برای دوستان قدیمی‌اش چه تحرک دیگری تدارک دیده است.

اکلز و پدالکی در صحنه مشترک دی‌بویز فصل ۵