قاضی فدرال وینس چابریا در دادگاه مقاطعة شمال کالیفرنیا، دو دعوای کلاسآکشن 제기شده علیه لینکدین را با استدلال فقدان «صفت دادخواهی» در شاکیان باطل کرد. شاکیان نتوانستند اثبات کنند که افزونهای داشتهاند که دادههای خصوصی آنها را به لینکدین منتقل کرده باشد.
استدلال قاضی: نصب افزونه بهاختیار بوده است
در رأی صادره روز سهشنبه، چابریا اگرچه به شاکیان فرصت داد تا شکایات خود را اصلاح کنند، اما به احتمال موفقیت آنها تردید показал. او در متن رأی خود نوشت: «با توجه به استدلال لینکدین مبنی بر اینکه کاربران بهاختیار افزونههای مرورگر را دانلود میکنند — که از ذات خود دادهها را در معرض وبسایتها قرار میدهند — بعید به نظر میرسد شاکیان هرگز بتوانند نقض حریم خصوصی را اثبات کنند یا برنده شوند.»
واکنش شاکیان: حکم تاییدِ مشروعیت نظارت نیست
نیکولاس فارل و جف گنان، دو مقیم کالیفرنیا، در ماه آوریل بهصورت مجزا دعاوی کلاسآکشن رفع کرده بودند. ج.آر. هاول، وکیل گنان، در گفتگو با آرس تکنیکا اعلام کرد که در حال ارزیابی است تا پرونده را در دادگاه ایالت کالیفرنیا — که معیارهای متفاوتی برای صفت دادخواهی دارد — پیگیری نماید یا در دادگاه تجدیدنظر دایره نهم استئناف دهد.
«دادگاه فدرال تعیین کرد که里斯دیسشن برای شنیدن ادعاهای کاربران لینکدین را ندارد. دادگاه حاکمیت قضاوت درباره اینکه آیا روشهای نظارت لینکدین قانونی بوده یا خیر، را انجام نداد. این حکم تصدیق برنامه نظارت گستردهای نیست که در شکایت ما ادعا شده است.»
ریشه BrowserGate: گزارش فرلینکد و منازعه تجاری
مقدمه این دعاوی، گزارشی از موجودی آلمانی به نام فرلینکد (Fairlinked) بود که ادعا کرد «لینکدین بهصورت غیرقانونی کامپیوتر شما را جستجو میکند.» فرلینکد خود را انجمن تجاری کاربران تجاری لینکدین معرفی میکند، اما تحقيقات نشان داد که احتمالاً توسط افرادی اداره میشود که پشت تیمفلوئنس (Teamfluence) — یک شرکت نرمافزاری استونی — قرار دارند. تیمفلوئنس پیش از این در مونیخ علیه لینکدین دادخواست داده بود، پس از اینکه مدیر عامل آن توسط پلتفرم مسدود شد.
لینکدین هرگز انکار نکرده که مرورگرها را برای شناسایی افزونههای نصبشده اسکن میکند. سیاست حریم خصوصی شرکت صریحاً بیان میدارد که از کوکیها و «تکنولوژیهای مشابه» برای جمعآوری اطلاعات در مورد «مرورگر وب و افزونههای» کاربران استفاده میکند. این شفافیت، به نظر قاضی چابریا، یکی از دلایل اصلی ضعف ادعاهای شاکیان بوده است.
پیامدهای گستردهتر بر حریم خصوصی دیجیتال
این حکم پیشینه مهمی برای نحوه تفسیر محاکم فدرال از «صفت دادخواهی» در پروندههای حریم خصوصی آنلاین ایجاد میکند. الزام اثبات آسیب عینی و مشخص — نه تنها ریسک نظری — معیاری است که بسیاری از دعاوی مشابه در برابر پلتفرمهای بزرگ تکنولوژی را ناتوان میسازد. برای کاربران عادی، پیامد ساده است: نصب افزونه مرورگر بهاختیار، انتظار حریم خصوصی در برابر دادههایی را که آن افزونهها بهصورت ذاتی در معرض وبسایتها قرار میدهند، کاهش میدهد.
- مانع قانونی بالا: شاکیان همچنان میتوانند در محاکم ایالتی یا از طریق استئناف پیگیری کنند، اما وارهی قانونی اکنون بسیار سختتر شده است.
- منطقه خاکی: پرونده BrowserGate نشان میدهد مرز بین «نظارت» و «عملکرد فنی استاندارد» در چالشهای حقوقی حریم خصوصی، همچنان ابهامی است که محاکم در حال شکلدهی به آناند.
انتظار میرود این تصمیم Gerichtههای دیگر را در رد سریع دعاوی حریم خصوصی فاقد اثبات آسیب مستقیم، تقویت کند.
