چین در اولین ماموریت نمونهبرداری از سیارک خود، تصویری از کاموآالوا، یک 'شبهماه' مرموز که در مدار نزدیک زمین قرار دارد، منتشر کرده است. برخی دانشمندان بر این باورند که این جرم آسمانی ممکن است تکهای از ماه ما باشد که بر اثر یک برخورد عظیم بین ۱ تا ۱۰ میلیون سال پیش به فضا پرتاب شده است.
ماموریت تیانون-۲ و اولین تصویر از کاموآالوا
کاوشگر تیانون-۲ که در سال ۲۰۲۵ پرتاب شد، پس از طی مسافتی بالغ بر ۱ میلیارد کیلومتر، خود را به فاصله ایمن حدود ۲۰ کیلومتر از کاموآالوا (که با نام رسمی سیارک 2016HO3 شناخته میشود) رساند. این فضاپیما حدود یک سال را صرف مطالعه این سیارک با ۱۱ ابزار علمی مختلف خواهد کرد و سپس نمونهای از سطح آن را به زمین بازمیگرداند.
این تصویر که در ۲ ژوئیه گرفته شده، کاموآالوا را به صورت سنگی کوچک و نامتقارن با قطری در حدود ۱۶ تا ۲۰ متر نشان میدهد.

شبهماهها چیستند؟
شبهماهها (یا شبهقمرها) اجرام آسمانی کوچکی هستند که به دور خورشید در مدارهایی حرکت میکنند که آنها را در نزدیکی زمین نگه میدارد. زمین حداقل ۷ شبهقمر شناخته شده دارد و گاهی گرانش سیاره ما به طور موقت این اجرام را به دام میاندازد. برخلاف ماه واقعی، مدار شبهماهها پایدار نیست و میتوانند پس از مدتی به فضا بازگردند.
آیا کاموآالوا از ماه آمده است؟
برخلاف بسیاری از سیارکهای نزدیک به زمین که از کمربند اصلی سیارکها بین مریخ و مشتری میآیند، کاموآالوا ممکن است منشأ نزدیکتری داشته باشد. یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ در Nature Astronomy پیشنهاد میدهد که کاموآالوا میتواند حاصل برخوردی باشد که دهانه جوردانو برونو را روی ماه ایجاد کرده است.
نمونهای که تیانون-۲ جمعآوری میکند میتواند این فرضیه را اثبات کند.
تاریخچه ماموریتهای نمونهبرداری از سیارک
تیانون-۲ اولین ماموریت نمونهبرداری از سیارک چین است، اما پیش از این ژاپن و ایالات متحده موفق به انجام چنین ماموریتهایی شدهاند. فضاپیمای هایابوسا ژاپن در سال ۲۰۱۰ اولین نمونه از سیارک 25143 ایتوکاوا را به زمین بازگرداند. همچنین ماموریت OSIRIS-REx ناسا در سال ۲۰۲۳ از سیارک بنو نمونهبرداری کرد که حاوی اسیدهای آمینه حیاتی برای حیات بودند.

بازگشت نمونه و ماموریتهای آینده
پس از جمعآوری نمونه، تیانون-۲ مسیر خود را به سمت زمین تغییر میدهد تا نمونه را تحویل دهد. چین همچنین برنامههای بزرگی برای آینده دارد: ماموریت تیانون-۳ برای بازگشت نمونه از مریخ در سال ۲۰۲۸ و تیانون-۴ در سال ۲۰۳۰ برای مطالعه مشتری و اورانوس.
این اولین قدم برای درک بهتر شبهماهها و منشأ آنهاست.





