پرتاب 12 سپتامبر — هدف: ایستگاه فضایی بین‌المللی

  • تاریخ شروع پرتاب: حداقل از 12 سپتامبر
  • مبدا: پایگاه کیپ کاناورال
  • وسیله نقلیه: کپسول دراگون «گریس» روی بوستر فالکون 9
  • مدت مأموریت در مدار: حدود هفت ماه به عنوان بخشی از Expedition 75/76

اسپیس‌ایکس خدمهٔ Crew-13 را برای پرتاب از کیپ کاناورال آماده کرده است. چهار فضانورد با کپسول دراگون «گریس» راهی ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شوند و قرار است روز پس از پرتاب پهلوگیری کنند. جزئیات مأموریت و فهرست برنامه‌های علمی در نشست خبری 3 اوت اعلام شد.

خدمه و نقش‌ها

  • جسیکا واتکینز (فرمانده) — ناسا؛ این پرواز دومین حضور او با کپسول دراگون است.
  • لوک دلِینی (خلبان) — ناسا.
  • جوش کوتریک (متخصص مأموریت) — آژانس فضایی کانادا؛ چهارمین کانادایی حاضر در ایستگاه فضایی.
  • سرگئی تتریاتنیکوف (متخصص مأموریت) — روسکاسموس.

برای اطلاعات تکمیلی دربارهٔ سابقه و جزئیات مأموریت می‌توانید به صفحهٔ SpaceX Crew-13 (Wikipedia) و صفحهٔ International Space Station (Wikipedia) مراجعه کنید.

آزمایش‌ها و اولویت‌های علمی مأموریت

خدمهٔ Crew-13 مجموعه‌ای از تحقیقات زیست‌پزشکی و کشاورزی فضایی را اجرا می‌کنند: بررسی بافت‌های مشتق‌شده از سلول‌های بنیادی برای مطالعهٔ بیماری‌های قلبی و پارکینسون، آزمایش روش‌های تولید محصولات برای مأموریت‌های بلندمدت، و پژوهش روی ناهنجاری‌های جریان خون که در ماموریت‌های طولانی‌مدت مشاهده شده‌اند. علاوه بر این، تجهیزات تشخیصی جدید برای پایش روزمرهٔ سلامت فضانوردان ارزیابی خواهد شد.

خدمه Crew-13 پیش از پرتاب

وضعیت فنی فضاپیما و راکت

دانا وایگل، مدیر برنامهٔ مدار پایین زمین ناسا، اظهار کرد یکپارچه‌سازی نهایی کپسول دراگون به پایان رسیده و کپسول روی ترانک سوار شده است. نگهداری و آماده‌سازی بوستر فالکون 9 که پیش‌تر در مأموریت Crew-12 استفاده شده بود، در جریان است و تا کنون مشکل فنی اساسی برای کمپین فعلی گزارش نشده است. توضیحات بیشتر دربارهٔ معماری راکت و پرتاب‌های فالکون در وب‌سایت رسمی SpaceX در دسترس است.

تعدیلات و تجهیزات جدید

  • کپسول «گریس» گلگیرهای فلزی جدیدی برای موتورهای اضطراری دراکو دریافت کرده که جایگزین نمونه‌های فیبرکربن پیشین می‌شوند.
  • لباس‌های فضانوردی نسخهٔ Rev. 3 اسپیس‌ایکس با سهولت پوشیدن و درآوردن به‌روزرسانی شده و اصلاحاتی برای تغییر طول ستون مهره‌ها در مدار دارند.
  • برای نخستین‌بار، برنامهٔ تخلیهٔ اضطراری خدمه از سکوی پرتاب با استفاده از سایبرتراک‌های تسلا که توسط اسپیس‌ایکس هدایت می‌شوند، آزمایش خواهد شد تا هماهنگی عملیات‌های هم‌زمان پرتاب سرنشین‌دار بهبود یابد.
کپسول دراگون روی سکوی پرتاب

آمادگی خدمه و رانندگی آزمایشی دراگون

خدمه پیش از پرتاب فرآیندهای تمرینی را تکمیل می‌کنند. یکی از این مراحل، پوشیدن لباس‌ها و ورود به کپسول برای انجام یک «رانندگی آزمایشی» داخلی است که حافظهٔ عضلانی، آشنایی با پانل‌ها و پروتکل‌های درون‌سفینه و جنبه‌های روانی آماده‌باش برای پرتاب را تقویت می‌کند. مدیران مأموریت این مرحله را ضروری برای هم‌آهنگی خدمه و فضاپیما می‌دانند.

تعاون بین‌المللی و هم‌پوشانی خدمه‌ها

اعضای Crew-13 زمان حضور خود در ایستگاه را با خدمه‌های سایوز روسی هم‌پوشانی خواهند داشت. لوک دلِینی به حضور اعضای کلاس نامزد فضانوردی خود («The Flies») اشاره کرد و از فرصت همکاری نزدیک با هم‌کلاس‌هایش استقبال کرد. این نوع هم‌پوشانی‌ها به انتقال دانش، استمرار عملیات علمی و پشتیبانی عملیاتی کمک می‌کند.

جوئل مونتابانو، معاون ناسا در امور پرواز انسانی، مأموریت‌های سرنشین‌دار را فرصت‌هایی برای عمیق‌تر کردن درک از مدار پایین زمین، گسترش همکاری‌های بین‌المللی و نشان‌دادن ظرفیت‌های انسان‌محور در فضا خواند. برای دسترسی به برنامه‌ها و اطلاع‌رسانی‌های رسمی ناسا می‌توانید به nasa.gov مراجعه کنید.

پس از پرتاب: برنامه‌ها و اولویت‌ها

پس از پرتاب و پهلوگیری، خدمه حدود هفت ماه مشغول مأموریت‌های سرویس، پیاده‌روی فضایی و اجرای آزمایش‌های علمی خواهند شد. تعمیر و نگهداری ایستگاه، مدیریت محموله‌های بازدیدکننده و انجام آزمایش‌های زیستی از اولویت‌هاست. نتایج پژوهش‌ها می‌تواند در توسعهٔ مراقبت‌های پزشکی، تکنیک‌های کشاورزی فضایی و آماده‌سازی برای مأموریت‌های طولانی‌تر تأثیرگذار باشد.

با نزدیک‌شدن به تاریخ پرتاب، توجه بین‌المللی به این مأموریت معطوف شده است؛ ترکیب تجربهٔ خدمه، پیکربندی فنی جدید و برنامه‌های علمی گسترده، Crew-13 را به یکی از رویدادهای برجستهٔ فصل پرتاب‌ها تبدیل کرده است.

منابع و مطالعه بیشتر