راهاندازی لایه جدید ردیابها در مدار پایین
آژانس توسعه فضایی آمریکا
SDA روز چهاردهم جولای تأیید کرد که قراردادهای جدیدی با دو شرکت صنایع دفاعی،
ل۳هریس و
سیرا اسپیس بسته است. مبلغ کل این توافقها به 1.75 میلیارد دلار میرسد و هدف آن، تقویت شبکه پدافندی مداری در پروژه
گنبد طلایی است.
تفکیک بودجه و توان فنی پیمانکاران
هر شرکت متعهد شده است 18 فضاپیمای مدل AMDT3 را تأمین کند. این ماهوارهها به سنسورهای فروسرخ پیشرفته مجهز خواهند شد تا بتوانند پرتاب و مسیر موشکهای هایپرسونیک و بالستیک را با دقت عالی تشخیص دهند. طبق برنامه زمانبندی SDA، تمام 36 ماهواره تا پایان سال 2028 آماده پرتاب خواهند بود. جزئیات مالی این قراردادها به شرح زیر است:
- ل۳هریس: دریافت تا سقف 955 میلیون دلار برای ساخت 18 ماهواره با پلتفرم HBTSS
- سیرا اسپیس: دریافت تا سقف 798 میلیون دلار برای ساخت 18 ماهواره مبتنی بر پلتفرم هورایزن
لایه ردیابی (Tracking Layer) از تکنولوژی تصویربرداری حرارتی در مدار پایین زمین استفاده میکند. دادههای جمعآوریشده بلافاصله و با تأخیر نزدیک به صفر، از طریق شبکههای ارتباطی تاکتیکی به پایگاههای زمینی منتقل میشوند. این سرعت انتشار اطلاعات، زمان واکنش نیروهای دفاعی را به شدت کاهش میدهد.
تکمیل هزاره پراکنده فضایی
این سفارش جدید، لایه سوم پروژه گنبد طلایی را تکمیل میکند. در دسامبر 2025، آژانس SDA قراردادهایی به ارزش 3.5 میلیارد دلار برای 72 ماهواره دیگر به پیمانکارانی مانند نورثروپ گرومن و راکت لب بسته بود. با افزودن این 36 ماهواره جدید، مجموع ماهوارههای مورد نیاز لایه سوم به 108 فروند و بودجه کل این بخش به حدود 5.25 میلیارد دلار خواهد رسید.
اگرچه برنامه کلی پرتاب این منظومه تا پایان سال 2029 پیشبینی شده است، اما آژانس توسعه فضایی قرارداد جدید را شتابیافته نامگذاری کرده است. این موضوع نشان میدهد که اولین فضاپیماهای این دسته ممکن است زودتر از موعد مقرر راهی فضا شوند. پس از استقرار نهایی در مدار، نیروی فضایی ایالات متحده مسئولیت بهرهبرداری و یکپارچهسازی عملیاتی این ماهوارهها را بر عهده خواهد داشت. برای بررسی معماریهای نوین فضایی و تحولات اخیر این حوزه، میتوانید به تحلیلهای منتشرشده در
Space.com مراجعه کنید.
تأثیر راهبردی بر پدافند نسل آینده
پروژه گنبد طلایی پاسخی مستقیم به پیشرفتهای سریع در مهندسی موشکهای دوربرد است. قرارگیری سنسورهای فروسرخ در مدار، امکان شناسایی ذرات داغ موشکها را حتی در مراحل اولیه پرتاب فراهم میکند. این رویکرد، پدافند موشکی را از حالت واکنشی به حالت پیشفعّال تغییر داده و سناریوهای دفاعی سنتی را متحول میسازد. حرکت به سمت یک معماری پراکنده و مقاوم در مدار، فضای نبرد آینده را بازتعریف میکند. در سالهای آتی، شاهد خواهیم بود که چگونه این شبکه ماهوارهای میتواند در برابر تهدیدات متغیر سریع واکنش نشان داده و مرزهای جدیدی در امنیت مداری ایجاد کند.
