یک اپلیکیشن جدید به نام HyperTexting مرورِ وب را به اندازهٔ پیمایش در یک فیدِ شبکهاجتماعی مانند فیسبوک یا ایکس آسان کرده است. این اپ که بهتازگی برای iOS در دسترس قرار گرفته، هدفِ خود را بهروزرسانیِ وبسایتِ شخصی را به سادگیِ ارسالِ یک پیامِ متنی قرار داده است.
این چشماندازِ بدونِ الگوریتم برای آیندهٔ وب توسط کالِب هیلی، یک کهنهکارِ ۲۰ساله در حوزهٔ فناوری که هنوز وعدهٔ اولیهٔ اینترنت را به یاد دارد، ساخته شده است؛ جایی که هرکس دامنهٔ خود را داشت و محتوای خود را در بخشِ کوچکی از وبِ گسترده منتشر میکرد. البته این وضعیت با ظهورِ رسانههای اجتماعی تغییر کرد.
«در جایی از مسیر، رسانههای اجتماعی آمدند و ساختنِ یک صفحه و ارسالِ پست در آن آسانتر از داشتنِ یک وبسایت شد»، هیلی در یک مصاحبهٔ اخیر توضیح داد. «و بقیهٔ ماجرا همان است.»
فراتر از متمرکز کردنِ دسترسی به ارتباطاتِ شخصی و مکالماتی که بهصورتِ آنلاین انجام میشود، تغییر به سمتِ رسانههای اجتماعی هنجارهایی را در رابطِ کاربریِ اپهای مصرفکننده ایجاد کرد، از جملهٔ یک فیدِ قابلپیمایش، پروفایلِ کاربران و عناصرِ دیگر مانند دکمههای دنبالکردن، لایک و نظر دادن.
این مفاهیم اساسِ HyperTexting را تشکیل میدهند که برای دسترسی به بیشترِ وب در همین قالب ساخته شده است. در این اپ، کاربران میتوانند افراد و وبسایتهای آنها، خبرگزاریها، وبلاگها، خبرنامهها و مواردِ دیگر را با یک کلیک دنبال کنند. سپس میتوانند مقالات، نوشتهها و پستهای چندرسانهای آنها را در آنچه دقیقاً شبیهِ یک فیدِ شبکهاجتماعیِ مدرن است، پیمایش کنند.
هیلی گفت که پس از دیدنِ مسیرِ اشتباهِ توییتر در طولِ سالها، الهام گرفت تا HyperTexting را بسازد. او به TechCrunch گفت: «توییتر قبلاً جای خوبی برای کشف و اشتراکگذاری چیزها بود، قبل از اینکه آنها به دنبالِ رشد باشند و دیگر ترتیبِ زمانیِ معکوس را رعایت نکنند»، اشاره به اینکه تایملاینِ اصلیِ توییتر اکنون الگوریتمی است، بهجایِ نمایشِ به ترتیبِ زمانیِ معکوس. بهعلاوه، او اضافه کرد: «لینکها در توییتر رتبهٔ خود را از دست دادند» که تغییرِ دیگری بود که اپ را بدتر کرد.
سپس، در دورانِ کووید، مفهومِ «پیمایشِ عذابآور» ظهور کرد و هیلی متوجه شد که رسانههای اجتماعی او را نسبت به جهان احساسِ بدی میدهند. هیلی گفت: «من اساساً تمامِ اپهای اجتماعی را از گوشیِ خود حذف کردم»، و اشاره کرد که راهِ خود را به یک اپخوانندهٔ خبریِ RSS قدیمی به نام NetNewsWire پیدا کرد تا بتواند جریانِ اخبار و اطلاعات را در وب دنبال کند. تقریباً در همان زمان، او روی یک پروژهٔ علاقهمندیِ دیگر کار کرد—راهی برای آسانتر کردنِ ارسالِ پست در وب از طریق یک مولدِ وبسایتِ ایستا که برای آیفون ساخته شده بود.
«اما بعد شروع کردم به درکِ اینکه همهٔ این چیزهای مختلف که به آنها علاقه دارم میتوانند در چیزی بستهبندی شوند که برای افرادِ بیشتری آشنا به نظر برسد و [میتواند] آن مشکل را حل کند که برای مدتها دربارهٔ RSS مرا آزار میداد—چرا افرادِ بیشتری به این اهمیت نمیدهند؟» هیلی گفت.
این منجر به HyperTexting شد، اپلیکیشنی که در پسزمینه از RSS استفاده میکند اما این پروتکل را در بازاریابیِ خود تبلیغ نمیکند، در حالی که راهی برای ارسالِ آسانِ پست به وبسایتِ خودتان نیز فراهم میکند. هیلی خاطرنشان کرد: «این سعی دارد تجربهٔ انتشار و اشتراک را ترکیب کند، و در واقع تقریباً مثل یک نمایشگر برای گفتمانی است که در وبباز اتفاق میافتد.»
برای توضیح، RSS یک پروتکلِ باز است که هنوز بخشِ زیادی از زیربنایِ وب را تشکیل میدهد و محصولاتی مانند وبلاگهایِ وردپرس و فیدهایِ پادکست را نیرو میدهد. در حالی که افزودنِ لیستِ شخصیِ فیدهایِ RSS به یک اپ مانند NetNewsWire یا Feedly روشِ بهتری برای دنبالکردنِ بهروزرسانیهایِ وبسایتها است—بهویژه برای کسانی که زمانِ زیادی از روزِ خود را به خواندن اختصاص میدهند، مانند روزنامهنگاران یا پژوهشگران—اما قالبی نیست که کاربرانِ عادیِ وب به آن جذب شده باشند. بیشترشان یک فیدِ قابلپیمایش را ترجیح میدهند—همان نوعی که وبسایتهایِ رسانههایِ اجتماعی استفاده میکنند.
در طولِ سالها، تلاشها برای جذبِ کاربرانِ اصلی به خوانندههایِ RSS ناموفق بوده است. گوگل اپِ خود را در این حوزه در سالِ ۲۰۱۳ با نامِ Google Reader تعطیل کرد و هیچ ابزارِ دیگری از آن زمان به جریانِ اصلی تبدیل نشده است.
علاوه بر امکانِ کشف و دنبالکردنِ وبسایتها و محتوایِ آنها، خواندنِ مقالات بدونِ تبلیغات و گوشدادن به پادکستها، HyperTexting به کاربران اجازه میدهد وبسایتِ خود را اضافه کنند؛ مانند یک وبلاگِ وردپرس، خبرنامهٔ Ghost یا سایتی که با مولدهای متنِ بازِ سایتِ ایستا مانند Hugo ساخته شده است، یا حتی محصولِ خودِ HyperTexting به نامِ «Hyper».
HyperTexting در تلاش است تا تجربهٔ وبگردی و انتشار را ساده کند و دسترسی به وبِ باز را به شیوهای آشنا برای کاربرانِ شبکهاجتماعی ارائه دهد، بیآنکه تسلیمِ الگوریتمها و مالکیتِ متمرکز شود.
