Relativity Networks با جذب 22 میلیون دلار سرمایه از طریق اوراق SAFE و دریافت یک سفارش پیگیری 40 میلیون دلاری از یک هایپرسکیلر بزرگ، روی راه‌حل مبتنی بر فیبر هسته توخالی سرمایه‌گذاری کرده است. این فناوری می‌تواند زمان رفت‌وبرگشت سیگنال را تا حدود 30% کاهش دهد و به‌ویژه برای شبکه‌های گسترده مراکز داده اهمیت دارد.

سرمایه و سفارش بزرگ؛ هدف کاهش تأخیر در مراکز داده

شرکت اعلام کرده که 22 میلیون دلار سرمایه از طریق اوراق SAFE جذب شده و علاوه بر آن یک سفارش 40 میلیون دلاری از یک هایپرسکیلر دریافت شده است. به‌جای فیبر شیشه‌ای مرسوم، Relativity Networks از «فیبر هسته توخالی» استفاده می‌کند؛ فناوری‌ای که به‌واسطه مسیر عبور نور در مرکز خالی یا پرشده از گاز رقیق، سرعت انتقال نزدیک‌تر به سرعت نور در خلأ فراهم می‌آورد و تأخیر را کاهش می‌دهد.

فیبر هسته توخالی چیست و چرا سریع‌تر عمل می‌کند؟

در فیبرهای معمولی نور در هستهٔ شیشه‌ای حرکت می‌کند، اما در فیبر هسته توخالی نور عمدتاً در یک کانال خلأ یا گاز رقیق در مرکز کابل هدایت می‌شود. این تغییر ساختار، ضریب شکست مؤثر را کاهش می‌دهد و زمان عبور نور را کم می‌کند. توضیحات فنی بیشتر در صفحه ویکی‌پدیا درباره Hollow-core fiber قابل دسترسی است.

جیسون آیزن‌هولز، مدیرعامل Relativity Networks، اشاره می‌کند که در فیبر مرسوم عبور سیگنال برای هر کیلومتر حدود 5 میکروثانیه طول می‌کشد و در فیبر هسته توخالی این مقدار به حدود 3.5 میکروثانیه کاهش می‌یابد. کاهش چند میکروثانیه در مقیاس شبکه‌های بین‌سایتی می‌تواند به کاهش چند میلی‌ثانیه‌ای در تاخیر کلی منجر شود.

نیاز مراکز داده به کاهش تأخیر

پیشتر اختلاف چند میکروثانیه بین تجهیزات هم‌قفسه‌ای اهمیت چندانی نداشت، اما مراکز داده هایپرسکیلر امروز در سایت‌های گسترده و متعدد توزیع می‌شوند تا دسترسی به برق و سرمایش را تضمین کنند. این پراکندگی باعث شده مسیرهای بین سایت‌ها به گلوگاه‌های بحرانی تبدیل شوند. Relativity Networks ادعا می‌کند کاهش تا 30% در زمان انتقال به تیم‌های معماری شبکه اجازه می‌دهد تا پوشش جغرافیایی بیشتری را پیش از رسیدن به سقف‌های قابل‌قبول تأخیر ایجاد کنند؛ تغییری که می‌تواند منطق انتخاب محل دیتاسنترها را تحت‌تأثیر قرار دهد. گزارش کامل مدیرعامل در TechCrunch منتشر شده است: TechCrunch.

مزایا در یک نگاه

  • کاهش تأخیر: بهبود ارتباط بین سرورها و شتاب‌دهنده‌ها در شبکه‌های چندسایتی.
  • افزایش انعطاف‌پذیری جغرافیایی: امکان توزیع بار بین سایت‌های دورتر بدون نقض توافق‌نامه‌های سطح سرویس مرتبط با تأخیر.
  • همگام‌سازی بهتر پردازش توزیع‌شده: مناسب برای ترافیک و بارهای پردازشی حساس به تأخیر، به‌ویژه برنامه‌های هوش مصنوعی توزیع‌شده.

چالش‌ها و ملاحظات فنی

فیبر هسته توخالی مزایای سرعتی قابل‌توجهی دارد، اما چند مانع فنی و عملی تا پذیرش گسترده وجود دارد:

  • هزینه و تولید: فرآیند ساخت و نصب این کابل‌ها تا کنون پرهزینه و پیچیده‌تر از فیبر شیشه‌ای بوده است.
  • سازگاری سخت‌افزاری: برخی تجهیزات و کانکتورها ممکن است نیاز به اصلاح یا طراحی مجدد داشته باشند تا با این نوع کابل‌ها سازگار شوند.
  • حساسیت به نصب و خم‌شدگی: بسته به ساختار، بعضی انواع فیبر هسته توخالی نسبت به فیبر معمولی حساس‌تر بوده و استانداردهای نصب سختگیرانه‌تری می‌طلبند.

پذیرش این فناوری تا حد زیادی به تصمیم‌های هایپرسکیلرها و اپراتورهای بزرگ شبکه بستگی دارد. سفارش 40 میلیون دلاری Relativity Networks نشان‌دهنده آغاز آزمایش‌های واقعی در میدان است.

آینده: جغرافیا به‌عنوان متغیر بهینه‌سازی

آیزن‌هولز پیش‌بینی می‌کند که موج بعدی توسعه زیرساخت‌های ابری می‌تواند حول «بهینه‌سازی جغرافیایی» شکل بگیرد؛ انتخاب محل مراکز داده بر اساس ترکیب دسترسی به برق، سرمایش و ظرفیت شبکه با تأخیر پایین. تغییر در لایه فیبر این امکان را فراهم می‌کند که معیارهای مکان‌یابی دیتاسنترها بازتعریف شوند و گزینه‌های جدیدی برای توسعه زیرساخت‌های ابری پدید آید. برای مرور کلی بازار مراکز داده می‌توان به صفحه Data center مراجعه کرد.

عوامل کلیدی برای دنبال کردن

  • پیگیری سفارش‌ها و قراردادهای هایپرسکیلرها برای شناسایی سرعت پذیرش.
  • تحولات در هزینه تولید و بهینه‌سازی‌های فنی که می‌تواند موانع فعلی را کاهش دهد.
  • نتایج آزمایش‌های میدانی در محیط‌های تولیدی برای ارزیابی تأثیر واقعی بر بارهای AI توزیع‌شده.

Relativity Networks قصد دارد با سرمایه جدید و سفارش‌های اولیه، فیبر هسته توخالی را از سطح آزمایشگاه و نمونه‌های محدود به استانداردهای طراحی مراکز داده برساند؛ تحولی که در صورت تحقق می‌تواند نقشه جغرافیایی زیرساخت‌های ابری را دگرگون کند.