جریمهٔ سنگینِ اچ‌پی در هند به‌خاطرِ تبانی در مناقصات و کارتل‌سازیِ بازارِ محصولاتِ چاپ

کمیسیونِ رقابتِ هند، شرکتِ اچ‌پی را به‌مبلغِ ۱٫۴ میلیارد روپیه (معادلِ حدودِ ۱۴٫۴ میلیون دلار) جریمه کرد. دلیلِ این اقدام، کشفِ زنجیره‌ای از تخلفاتِ سازمان‌یافته در زمینهٔ تبانی برای کنترلِ خریدهایِ دولتی و انحصار‌سازیِ بازارِ محصولاتِ چاپ بود. این کمیسیون در گزارشِ رسمیِ خود تأکید کرد که اچ‌پیِ هند با تعدادی از شرکایِ توزیعیِ خود همکاری کرده تا هزینه‌هایِ پیشنهادی در مناقصاتِ دولتی را به‌شکلی مصنوعی افزایش دهد.

مکانیسمِ تخلف: چگونه مناقصات دستکاری می‌شد؟

براساسِ اسنادِ منتشر‌شده از سویِ کمیسیونِ رقابتِ هند، اچ‌پی برای کسبِ مزیت بر سایرِ تولیدکنندگانِ تجهیزاتِ اصلی (OEM) شبکه‌ای کنترل‌شده با پنج فروشندهٔ مجاز ایجاد کرده بود. هدفِ اصلیِ این شبکه، افزایشِ شانسِ برنده‌شدنِ شرکایِ اچ‌پی در مناقصاتِ بزرگِ دولتی بود. فروشندگان برای تقویتِ جایگاهِ رقابتیِ خود درخواست‌هایی از اچ‌پی داشتند که شاملِ محدودیتِ جغرافیایی در شرکت‌کردنِ در مناقصات، تقسیم‌بندیِ حساب‌هایِ مشتریان و قراردادهایِ دولتی، و همچنین کنترلِ صدورِ فرم‌هایِ مجوزِ رسمی می‌شد. تنها فروشندگانِ خاص اجازهٔ دریافتِ این مجوزها را داشتند تا رقابتِ غیرمستقیم حذف شود. علاوه‌برِ این، تیم‌هایِ نظارتیِ اچ‌پی به بررسیِ قیمت‌هایِ پایین‌ترِ پیشنهادیِ رقبا می‌پرداختند و درصورتِ کشفِ قیمت‌هایِ زیرقیمتی در سامانهٔ بازارِ الکترونیکِ هند (GEM)، اقدام به اصلاح یا حذفِ آن‌ها می‌کردند. فرآیندِ پیشنهادات‌دستکاری‌شده نیز به‌طورِ سیستماتیک تسهیل می‌شد تا برندهٔ نهایی از‌پیش تعیین شود.

تصاویرِ مربوط به محصولاتِ چاپ و کارتریج‌هایِ اچ‌پی

جنگ با کالاهایِ جعلی و انحصار در لوازمِ مصرفی

علاوه‌برِ مناقصات، بخشِ دیگری از جریمهٔ اچ‌پی (معادلِ ۱۱۹٫۸ میلیون روپیه) به «تبانی در فروش و تأمینِ محصولاتِ جانبی شاملِ تونر، کارتریج و سایرِ لوازمِ مصرفیِ تجهیزاتِ چاپ» اختصاص دارد. کمیسیون معتقد است اچ‌پی با سوءاستفاده از ادعایِ مبارزه با جوهرها و تونرهایِ تقلبی عملاً فروشندگانِ مستقل را حذف کرده و بر قیمت‌گذاریِ بازار تسلط یافته است. رویکردِ اچ‌پی مبنی‌بر محدود‌کردنِ دسترسی به قطعاتِ اصلی و تجمیعِ قدرتِ بازار منجر به کاهشِ انتخابِ مصرف‌کننده و افزایشِ مصنوعیِ هزینه‌ها شد. قوانینِ ضدّ انحصار در سطحِ جهانی همچنان شرکت‌هایِ بزرگِ فناوری را زیرِ ذره‌بین قرار می‌دهد تا از سلامتِ بازار اطمینان حاصل شود. سازوکارهایِ توزیع در بازارهایِ نوظهور همواره با چالش مواجه بوده‌اند و با گذشتِ زمان، نظارت‌هایِ سخت‌گیرانه‌تر می‌تواند بازارهایِ فناوری را به‌سمتِ شفافیتِ بیشتر سوق دهد.