تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) در صحرای آتاکاما تصویری مستقیم و با وضوح بی‌سابقه از یک همدم ستاره‌ای نزدیک به بتلگئوزه ثبت کرده که شواهد قوی‌تری دربارهٔ دوگانه بودن این ابرغول قرمز ارائه می‌دهد.

مشاهده و اهمیت آن

تحلیل‌های نوین نشان می‌دهد همدم پیشنهادی بتلگئوزه، موسوم به بتلگئوزه B، جرمی در حدود 2 تا 3 برابر جرم خورشید دارد؛ رقمی که از برآوردهای پیشین بیشتر است. تأیید این جرم پیامدهای مهمی برای درک گذشته و سیر تکاملی بتلگئوزه A خواهد داشت، زیرا یک همراه پرجرم می‌تواند توزیع ماده، شدت و ساختار بادهای ستاره‌ای و مسیرهای نهایی تکامل این ستاره را دگرگون کند.

روش رصد

تیم رصدی به سرپرستی میگوئل مونتارژ از رصدخانه پاریس با استفاده از ابزار SPHERE نصب‌شده روی VLT، به کمک کروناگراف و فنون پیشرفتهٔ پس‌پردازش، توانست نور کم‌سوی همدم را از درخشش گستردهٔ سطح بتلگئوزه جدا کند. SPHERE که برای آشکارسازی سیارات فراخورشیدی طراحی شده، با مسدودسازی نور مرکزی و آشکارسازی منابع نزدیک به ستاره نقش تعیین‌کننده‌ای در این کشف داشت.

تصویر پردازش‌شده بتلگئوزه و موقعیت همدم پیشنهادی

عناصر فنی کلیدی

  • کروناگراف: مسدودسازی نور شدید ستاره برای آشکارسازی منابع نزدیک.
  • پس‌پردازش پیشرفته: فیلترها و الگوریتم‌هایی برای جداسازی سیگنال همدم از پس‌زمینه و نویز اپتیکی.
  • زمان‌بندی هدفمند رصد: پیش‌بینی‌های منتشرشده در سال 2024 نشان می‌داد همدم در دسامبر 2024 بیشترین جدایی زاویه‌ای را از بتلگئوزه A خواهد داشت؛ تیم از آن پیش‌بینی برای زمان‌بندی رصد بهره برد.
نمای تلسکوپ VLT در صحرای آتاکاما

سؤالات باز

برای تبدیل این مشاهده به یک تأیید قطعی لازم است حرکت مداری و موقعیت‌های بعدی همدم رصد و منحنی مداری تعیین شود. مهم‌ترین پرسش‌های باقی‌مانده عبارتند از:

  • آیا بتلگئوزه B می‌تواند روی روند انفجار احتمالی یا کنده‌شدن پوستهٔ بتلگئوزه A تأثیر بگذارد؟
  • منشاء این همدم چیست و آیا در گذشته تعامل‌های جرمی قابل‌توجهی میان دو ستاره رخ داده است؟
  • آیا حضور یک همراه می‌تواند برخی از کاهش‌های روشنایی تاریخی بتلگئوزه را توضیح دهد؟
نقشه‌واره‌ای از موقعیت بتلگئوزه در صورت فلکی شکارچی

نتایج و برداشت‌های تیم

میگوئل مونتارژ این مشاهده را نقطه‌‌عطفی در یک جستجوی طولانی توصیف کرده و اعضای تیم اشاره کرده‌اند که روش‌هایی که برای یافتن سیارات فراخورشیدی توسعه یافته بود، برای آشکارسازی همدمِ یک ستارهٔ تکامل‌یافته نیز بسیار مؤثر بوده‌اند. یافته‌ها در نشریهٔ Astronomy & Astrophysics منتشر شده و جامعهٔ ستاره‌شناسی را به بررسی دقیق‌تر دینامیک این سامانه فراخوانده است.

نکات خلاصه برای خواننده

  • بتلگئوزه در صورت فلکی شکارچی (Orion) و در فاصلهٔ حدود 650 سال نوری قرار دارد (راهنمای ویکی‌پدیا).
  • تصویر جدید از قوی‌ترین شواهد مستقیم برای وجود یک همدم ستاره‌ای خبر می‌دهد، اما تأیید نهایی نیازمند مشاهدات تکمیلی است.
  • اگر جرم بتلگئوزه B در محدودهٔ 2–3 جرم خورشید تأیید شود، تعامل‌های آتی بین دو عضو می‌تواند مسیر تکاملی بتلگئوزه A را تغییر دهد.

چشم‌انداز پیش رو

رصدهای آتی، به‌ویژه ثبت حرکت مداری همدم در سال‌های آینده، تعیین‌کننده خواهند بود. هرچه زاویه و فاصله‌ها دقیق‌تر محاسبه شوند، مدل‌سازی تأثیرات گرانشی و تکاملی این زوج ستاره‌ای دقیق‌تر خواهد شد؛ کارهایی که این تصویرِ جدید تنها آغازگر آن‌هاست.

منابع مرتبط: پیش‌بینی‌های منتشرشده در سال 2024 دربارهٔ موقعیت بیشینهٔ همدم و داده‌های پایهٔ ابزار SPHERE اساس این کشف را تشکیل داده‌اند.