ماژول HALO که سالها پیش برای ایستگاه مداری Gateway طراحی شد و سپس کنار گذاشته شد، اکنون شرکت Northrop Grumman سختافزار و فناوریهای آن را برای مأموریتهای نمایشی زیرساخت سطحی ماه (LID) بازاستفاده میکند تا ساخت زیرساختهای پایگاه آرتِمیس در قطب جنوب ماه تسریع شود.
چه بخشهایی از HALO دوباره به کار میآید
نورثروپ گرومن قطعات الکتریکی و مکانیکی HALO را برای بهکارگیری در مأموریتهای LID بازطراحی میکند. این قطعات برای آزمایش سامانههای تولید و مدیریت توان، کنترل حرارتی، خودکارسازی، ارتباطات و خدمات مربوط به محمولههای میزبانیشده روی سطح ماه آماده میشوند. هدف جمعآوری دادههای عملکردی واقعی در محیط سرد و تاریک قطب جنوب و آزمون فناوریهایی است که بتوانند شبهای چندهفتهای ماه را تحمل کنند و اقامت بلندمدت فضانوردان را ممکن سازند.
دلایل کنار گذاشتن Gateway و چگونگی بازاستفاده از HALO
تصمیم ناسا به بازنگری در معماری آرتِمیس بخشی از تلاش برای شتاب دادن به فرود سرنشیندار روی ماه بود؛ به همین دلیل اولویت از ساخت ایستگاه مداری به توسعه زیرساختهای سطحی منتقل شد. بازاستفاده از قطعات HALO این مزیت را دارد که بهجای نگهداری ماژول نیمهتمام در انبار، آنها را به سکوی آزمایش عملیاتی تبدیل کند و زمان و هزینه توسعه فناوریهای سطحی را کاهش دهد.
مأموریتهای LID و نقش عملی آنها
نورثروپ اعلام کرده سه مأموریت LID برای بالغ کردن سریع فناوریهای مرتبط با توان، حرارت، خودکارسازی و ارتباطات اجرا خواهد شد. این مأموریتها به ناسا امکان میدهند پیش از استقرار خدمه، عملکرد سامانهها را مستقیماً در شرایط واقعی سطح ماه ارزیابی کند. زمانبندی رسمی برای این پرتابها اعلام نشده، اما هدف فراهمکردن زیرساختهایی است که از تجهیزات روباتیک و فضانوردان در اقامتهای بلندمدت محافظت کند.
ارتباط با اهداف آرتِمیس و اهمیت قطب جنوب
برنامه آرتِمیس بر ایجاد توانایی اقامت پایدار در ماه و بهرهبرداری از منابع محلی متمرکز است. ناسا قطب جنوب ماه را بهخاطر ذخایر احتمالی یخ آب هدف قرار داده است؛ یخی که پس از استخراج و پردازش میتواند برای تأمین آب شرب، حفاظت در برابر تشعشعات و تولید سوخت مورد استفاده قرار گیرد. توانایی بهرهبرداری از منابع محلی (ISRU) نقطهعطفی در فضاپیمایی محسوب میشود، زیرا کاهش نیاز به حمل سوخت و ملزومات از زمین، هزینه و پیچیدگی مأموریتها را کاهش میدهد.
تأثیر بر جدول زمانی و رقابت فضایی
ناسا برنامهریزی کرده نزدیک به دو دوجین مأموریت بدون سرنشین را پیش از بازگرداندن خدمه اجرا کند و اولین پرواز سرنشیندار پس از این مرحله تحت عنوان آرتِمیس IV برای اواخر 2028 برنامهریزی شده است. بازاستفاده از فناوریهای HALO در مأموریتهای LID میتواند برخی مراحل آزمون و ارزیابی را جلو بیندازد و دادههای عملیاتی سطح ماه را زودتر در اختیار مهندسان قرار دهد؛ موضوعی که از نظر راهبردی در رقابت با برنامههای ماهی دیگر کشورها اهمیت دارد.
فرصتها و چالشها
- کاهش زمان توسعه و هزینه از طریق بازاستفاده از قطعات موجود و شتابدهی آزمایشهای میدانی.
- نیاز به تطبیق اجزاء طراحیشده برای مداری با شرایط سخت سطحی ماه: دماهای بسیار پایین و بالا، گرد و غبار ریز و تابش پرانرژی.
- در صورت موفقیت مأموریتهای LID، مسیر برای ایجاد پایگاهی دائمی در قطب جنوب هموار خواهد شد و فناوریهای کلیدی برای مأموریتهای پیشرفتهتر مانند مریخ توسعه مییابد.
بازاستفاده از قطعات HALO نمونهای از تبدیل پروژههای لغوشده به منابع عملیاتی ارزشمند است که میتواند سرعت پیشرفت برنامههای فضایی را افزایش دهد. مأموریتهای LID معیارهای واقعی عملکرد را فراهم میکنند تا مشخص شود آیا قطعات بازطراحیشده میتوانند شرایط سخت قطب ماه را تحمل کرده و از سکونت بلندمدت انسانی پشتیبانی کنند؛ خروجی این آزمونها مسیر آتی آرتِمیس و تلاشهای بلندمدت انسانی در فضا را تعیین خواهد کرد.
