زیگموند یهن روز 26 اوت 1978 با فضاپیمای سایوز 31 به ایستگاه فضایی سالیوت-6 رفت و بدل به نخستین شهروند آلمان شد که تجربهٔ سفر به فضا را ثبت کرد.
زندگی، آموزش و انتخاب برای برنامه اینترکازموس
یهن خلبان نیروی هوایی آلمان شرقی بود و در دههٔ 1960 در آکادمی نیروی هوایی گاگارین در اتحاد شوروی تحصیل کرد. در سال 1976 همراه با یک خلبان آلمانی دیگر برای برنامهٔ بینالمللی اینترکازموس انتخاب شد؛ برنامهای که حضور متحدان اتحاد شوروی را در مأموریتهای فضایی ممکن میساخت.
ماموریت سایوز 31 و دستاوردهای علمی
سایوز 31 در 26 اوت 1978 پرتاب شد و یهن بههمراه والری بیکوفسکی به ایستگاه سالیوت-6 رسید. اقامت آنها حدود هشت روز بهطول انجامید و بیش از 25 آزمایش علمی اجرا شد. حوزههای اصلی فعالیت شامل ژئوفیزیک، علم مواد، پزشکی، زیستشناسی و سنجش از دور بودند.
- اجرای آزمایشهای پزشکی برای بررسی تأثیر شرایط بیوزنی بر انسان
- آزمایشهای علم مواد و بررسی رفتار نمونهها در فضای کموزن
- کارهای ژئوفیزیکی و اندازهگیریهای مرتبط با محیط نزدیک زمین
- ثبت تصاویر سنجش از دور با استفاده از یک دوربین چندطیفی جدید
بهکارگیری دوربین چندطیفی یکی از نتایج عملیاتی مهم این مأموریت بود و به توسعه مطالعات سنجش از دور و تحلیل تصویری زمین کمک کرد. بسیاری از یافتهها بعدها در بهبود روشها و فناوریهای مأموریتهای بینالمللی مؤثر بودند.
نقش بعد از پرواز و میراث علمی
پس از بازگشت از فضا، یهن تا 1990 رهبری مرکز آموزش فضانوردی آلمان شرقی در اگرسدورف را بر عهده داشت. پس از تغییرات سیاسی و توقف نیروی هوایی آن کشور، او بهعنوان مشاور برای مرکز هوافضای آلمان (DLR) و مرکز فضانوردان اروپا در کلن فعالیت کرد. در سال 2001 سیارک شمارهٔ 17737 به نام او نامگذاری شد و تا زمان بازنشستگی در 2002 فعال بود. یهن در 2019 درگذشت.
چرایی اهمیت تاریخی این مأموریت
پرواز زیگموند یهن نمونهای از همکاری میانکشوری در حوزهٔ فضایی بود که نشان داد مشارکتهای علمی فرامرزی قادر به گسترش دانش و فناوری است. میراث این همکاریها در پروژههایی مانند ایستگاه فضایی بینالمللی همچنان قابل مشاهده است.
منابع و اطلاعات تکمیلی
برای اطلاعات بیشتر میتوانید به صفحات مربوطه مراجعه کنید: زیگموند یهن، سایوز 31 و اینترکازموس.
