زمان انتظار برای جراحی شش سرطان رایج به‌طور پیوسته طولانی‌تر شده است

مطالعه‌ای منتشرشده در JAMA Surgery نشان می‌دهد بیماران مبتلا به سرطان پستان، کولون، ریه، پانکراس، معده و مری در آمریکا بین سال‌های 2012 تا 2023 زمان انتظار بیشتری برای جراحی تجربه کرده‌اند؛ روندی که می‌تواند کیفیت مراقبت و پیامدهای بالینی را به خطر بیندازد.

نتایج کلیدی

  • داده‌های پایه شامل بیش از 2.7 میلیون بیمار مبتلا به سرطان غیرمتاستاتیک مرحله I–III بود.
  • پژوهش به سرپرستی تیموتی دوناهو از UCLA بازه زمانی 2012–2023 را به چهار دوره تقسیم و روند تغییرات را بررسی کرده است.
  • در همه شش سرطان مورد مطالعه، میانگین زمان انتظار بین دوره‌ها افزایش یافته و سهم بیمارانی که 30 روز یا بیشتر و نیز 60 روز یا بیشتر منتظر مانده‌اند، افزایش قابل‌توجهی داشته است.

افزایش میانگین زمان انتظار به تفکیک نوع سرطان

  • سرطان پستان: از 34 روز در دوره 2012–2015 به 45 روز در دوره 2022–2023.
  • سرطان کولون: از 20 روز به 31 روز.
  • سرطان ریه: از 41 روز به 53 روز.
  • سرطان پانکراس: از 23 روز به 32 روز.
  • سرطان معده: از 35 روز به 49 روز.
  • سرطان مری: از 38 روز به 48 روز.

روش تحقیق و منابع داده

پژوهشگران پرونده‌ها و پایگاه‌های بزرگ بیماران را برای شناسایی موارد جراحی‌پذیر مرحله I–III بررسی و تغییرات زمانی را بین چهار بازه زمانی مقایسه کردند. برای اطلاعات تکمیلی درباره نقش جراحی در درمان سرطان می‌توان به صفحه Cancer surgery در ویکی‌پدیا مراجعه کرد.

علت‌های محتمل افزایش زمان انتظار

تحلیل‌ها نشان می‌دهد چند عامل ساختاری و سیستمی در طولانی‌تر شدن زمان انتظار نقش دارند:

  • فشار بر ظرفیت بیمارستان‌ها: کمبود تخت، اتاق عمل و نیروی جراحی در برخی مناطق باعث تشکیل صف‌های عمل شده است.
  • پیامدهای کووید-19: تعویق مراقبت‌های الکتیو طی همه‌گیری منجر به تجمع موارد شده است.
  • تمرکز جراحی‌ها در مراکز تخصصی: ارجاع به مراکز بزرگ‌تر ممکن است دسترسی به جراحی را برای برخی بیماران دشوار سازد.
  • محدودیت‌های بیمه و مالی: پیچیدگی‌های پوشش بیمه‌ای و مراحل اداری پیش از عمل می‌تواند فرایند را کند کند.

پیامدهای بالینی و روانی

تاخیر در انجام جراحی‌های سرطانی با کاهش بقای برخی بیماران همبستگی دارد و همچنین اضطراب، بی‌ثباتی روانی و تأخیر در آغاز درمان‌های تکمیلی مانند شیمی‌درمانی را تشدید می‌کند. سازمان‌هایی مانند American Cancer Society ارتباط بین تأخیرهای درمانی و عواقب بالینی نامطلوب را گزارش کرده‌اند.

راهکارهایی برای کاهش زمان انتظار

اقدامات عملی برای بهبود دسترسی و کاهش تأخیرها عبارتند از:

  • افزایش ظرفیت جراحی و هماهنگی بین مراکز درمانی.
  • ایجاد پروتکل‌های اولویت‌بندی مبتنی بر شواهد برای تعیین فوریت موارد.
  • استفاده از سیستم‌های رصد زمان‌بندی و شاخص‌های کیفیت برای شناسایی و کاهش تاخیرها.
  • تسهیل مراحل اداری و بیمه‌ای پیش از جراحی به‌منظور حذف موانع دسترسی.

نگاه رو به جلو

افزایش پیوسته زمان انتظار برای جراحی سرطان نشان‌دهنده نقطه‌ضعف‌های ساختاری در گردش‌کارها و ظرفیت‌های نظام سلامت است. پیگیری مستمر معیارهای زمانی و اجرای مداخله‌های هدفمند توسط سیاست‌گذاران، مدیران بیمارستان و انجمن‌های بالینی ضروری است تا دسترسی و کیفیت درمان‌های جراحی سرطانی به سطح قابل قبول بازگردد.

منابع و مطالعه مرتبط: مقاله اصلی در JAMA Surgery و گزارش‌های دانشگاه UCLA.