کلیولند-کلیفز و وزارت انرژی ایالات متحده تصمیم گرفته‌اند نیم میلیارد دلار کمک فدرال که برای تجهیز کارخانه میدتاون به فناوری «فولاد پاک میدتاون» اختصاص یافته بود، به‌جای جایگزینی کامل با فناوری‌های کم‌کربن، صرف ادامهٔ استفاده از کورهٔ زغال‌سنگ و نصب یک نیروگاه هم‌تولیدی مبتنی بر گاز کنند.

واگرد از وعدهٔ فولاد پاک میدتاون با فناوری DRI

در مارس ۲۰۲۴، طرح پیشنهادی کلیولند-کلیفز برای دریافت تا ۵۰۰ میلیون دلار از برنامهٔ نمایش‌های صنعتی وزارت انرژی (DOE) اعلام شد. هدف اصلی جایگزینی کورهٔ ذوب مبتنی بر زغال‌سنگ در میدتاون با یک کارخانهٔ احیای مستقیم آهن آماده برای هیدروژن (DRI) به ظرفیت ۲.۵ میلیون تن و نصب دو کورهٔ ذوب برقی بود. شرکت در آن زمان ادعا می‌کرد این طرح میدتاون را به یکی از پیشرفته‌ترین مجتمع‌های یکپارچهٔ آهن و فولاد از نظر کاهش انتشار تبدیل و سالانه تا ۴۵۰ میلیون دلار صرفه‌جویی ایجاد خواهد کرد.

واکنش ساکنان و گروه‌های محیط‌زیستی

ساکنان محلی از این تغییر مسیر عمیقاً ناامید شده‌اند. دونا بالینگر که حدود ۸۰۰ فوت از کارخانه زندگی می‌کند می‌گوید: «هر روز خانه و ملک من زیر بار ذرات معلق، سر و صدا و آلاینده‌های سمی قرار دارد؛ ادامهٔ کار کورهٔ زغال‌سنگ سلامت ما را به خطر می‌اندازد.»

فعالان محیط‌زیست و نمایندگان گروه‌هایی مانند Sierra Club، پروژهٔ اولیه را الگویی برای پایان‌دادن به مبادلهٔ سلامت با اشتغال توصیف کردند و از مقام‌های دولت خواستند در برابر این واگرد ایستادگی کنند.

نمای کارخانه میدتاون کلیولند-کلیفز و دود خروجی از دودکش

وزارت انرژی و مأموریت برنامهٔ نمایش‌های صنعتی

برنامهٔ نمایش‌های صنعتی وزارت انرژی برای حمایت از فناوری‌های نوپا یا مراحل اولیهٔ کربن‌زدایی صنعتی طراحی شده است. میدتاون ورکس که از میان بیش از ۴۰۰ متقاضی انتخاب شد، به‌عنوان نمونه‌ای ملی از مدرنیزه‌سازی یک مجتمع یکپارچهٔ مبتنی بر زغال‌سنگ و تحت پوشش اتحادیه شناخته می‌شد. اکنون وزارت انرژی اجازه داده بخشی از کمک فدرال صرف سرمایه‌گذاری مجدد در فناوری‌های سنتی و ادامهٔ سوزاندن زغال‌سنگ شود؛ اقدامی که منتقدان آن را انحراف از اهداف قانون‌گذار و اتلاف منابع مالیات‌دهندگان می‌دانند.

طرح جدید، مقایسهٔ آلودگی و پیامدهای سلامت

نسخهٔ بازنگری‌شدهٔ پروژه شامل نصب یک «نیروگاه هم‌تولیدی گازی پیشرفته» است که از گاز کورهٔ بلند برای تولید بخار و برق استفاده می‌کند؛ فناوری‌ای که کلیولند-کلیفز در مجتمع‌های دیگر خود نیز به‌کار برده است. منتقدان می‌گویند این تغییر به‌طور قابل‌توجهی بار آلودگی محلی را کاهش نخواهد داد و اهداف کاهشی اعلام‌شده را محقق نمی‌کند.

بر اساس تحلیل گروه Industrious Labs با مدل COBRA آژانس حفاظت محیط‌زیست امریکا (EPA)، آلودگی فعلی میدتاون ورکس سالانه مسئول حدود ۳۷ تا ۶۷ مرگ زودرس، بیش از ۲۱٬۰۰۰ مورد آغاز علائم آسم، ده‌ها مراجعه به اورژانس و هزاران روز از دست‌رفتهٔ مدرسه و کار برآورد شده است.

نمودار آلودگی‌های صنعتی و تأثیرات سلامت در میدتاون

اقتصاد، اشتغال و پیامدهای سیاستی

کلیولند-کلیفز پیش از تغییر طرح اعلام کرده بود اجرای فناوری DRI می‌تواند ۲۵۰۰ شغل اتحادیه‌ای را حفظ کند، حدود ۱۷۰ شغل دائمی جدید ایجاد نماید و نزدیک به ۱۲۰۰ شغل ساخت‌وساز فراهم آورد. اکنون منتقدان هشدار می‌دهند که اختصاص نقدینگی فدرال برای کاهش هزینهٔ شرکت در کنار حفظ فناوری‌های آلاینده، وعدهٔ ایجاد «الگوی جدید» برای گذار پاک صنعتی را تضعیف می‌کند.

پرسش‌های پیش روی سیاست‌گذاران

  • آیا اختصاص منابع فدرال به پروژه‌هایی که کاهش قابل‌توجه انتشار را به دنبال ندارند، با هدف قوانینی که بودجه را تعیین کرده‌اند همخوانی دارد؟
  • وزارت انرژی چه سازوکارهای تضمین نتایج زیست‌محیطی و اجتماعی برای دریافت‌کنندگان کمک فراهم می‌کند؟
  • برای محافظت از سلامت جوامع محلی چه معیارهای نظارتی و مشوق‌هایی تعیین خواهد شد؟

چشم‌انداز

این تصمیم بار دیگر توازن میان منافع اقتصادی شرکت‌ها و تعهدات فدرال به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای را به بحث کشیده است. فعالان محلی، گروه‌های محیط‌زیستی و برخی نمایندگان سیاسی احتمالاً برای بررسی مجدد تصمیم و شفاف‌سازی سازوکار هزینه‌کرد کمک‌های فدرال پیگیر خواهند شد؛ اقدامی که ممکن است معیارهای جدیدی برای سرمایه‌گذاری‌های صنعتی پاک تعیین کند و سرنوشت «فولاد پاک میدتاون» را مشخص سازد.

منابع و اطلاعات بیشتر: Department of Energy (DOE), Sierra Club, EPA.