وقتی در بزرگراه از کنار یک خودروی برقی عبور می‌کنید، هیچ نشانه‌ای از یک «ابرقدرت» پنهان در آن دیده نمی‌شود. این خودروها برای شارژ به شبکه برق متصل می‌شوند، اما فناوری نوظهور V2G (خودرو به شبکه) به آن‌ها اجازه می‌دهد تا مسیر را تغییر داده و انرژی را مجدداً به شبکه برق تزریق کنند. این قابلیت برای روزهایی نیست که یک منبع درآمد جذاب برای رانندگان ایجاد می‌کند؛ شرکت‌های توزیع برق به صاحبان خودروها پول پرداخت می‌کنند تا در زمان‌های اوج مصرف، مجاز به استفاده از باتری خودروی آن‌ها باشند.

پروژه‌های آزمایشی برای ادغام خودروها در شبکه

شرکت‌های برق‌رسانی در سطح کشور برای درک چگونگی هماهنگ‌سازی صدها، هزاران و در نهایت میلیون‌ها خودروی برقی، در حال اجرای پروژه‌های آزمایشی متعددی هستند. به همین منظور، یک ائتلاف متشکل از شرکت‌های Eversource، National Grid، EnergyHub، Sunrun و Mobility House آزمایش اولیه‌ای از این فناوری را در ایالت ماساچوست آغاز کرده است تا مشتریان بتوانند آن را از نزدیک تجربه کنند.

چیپ سیلورمن (Chip Silverman)، مدیر خدمات شبکه در شرکت انرژی خورشیدی Sunrun، در این باره می‌گوید:

«عالی است که ماساچوست در این زمینه پیشگام می‌شود، زیرا آموزه‌های همین پروژه‌ها هستند که به این فناوری اجازه مقیاس‌پذیری می‌دهند. این آموزش‌ها در نهایت شبکه برق را بسیار پایدارتر و هزینه انرژی را برای همگان ارزان‌تر می‌کند؛ حتی برای کسانی که خودروی برقی ندارند.»

چگونه خودروها به ژنراتورهای کمکی تبدیل می‌شوند؟

در این سیستم جدید، شرکت‌کنندگان به برنامه‌ای به نام ConnectedSolutions متصل می‌شوند که از قبل برای مدیریت باتری‌های مسکونی طراحی شده است. زمانی که یک رویداد «پاسخ به تقاضا» (Demand Response) رخ می‌دهد — برای مثال در اوج موج گرما — باتری خودروهای برقی وارد مدار می‌شوند تا به شبکه در تامین انرژی کمک کنند. شرکت‌کنندگان بابت این همکاری غرامت دریافت می‌کنند، دقیقاً مشابه صاحبان خانه‌هایی که انرژی اضافی پنل‌های خورشیدی خود را به شبکه می‌فروشند.

راسل وار (Russell Vare)، معرفی ادغام شبکه و خودرو در شرکت زیرساخت شارژ Mobility House، توضیح می‌دهد که این فرآیند دائمی نیست:

«تعداد ساعات سالی که باتری خودرو تخلیه می‌شود بسیار اندک است. این اتفاق شاید روزانه نباشد، بلکه صرفاً در زمان‌های اوج مصرف است که این درخواست‌ها اعلام می‌شوند.»

فشار مضاعف بر زیرساخت‌های انرژی

تمایل شرکت‌های برق‌رسانی به فناوری V2G ریشه در چالش‌های پیچیده و هم‌پوشان دارد. از یک سو، با ورود مراکز دادهِ (Data Center) قدرتمندتر و روی آوردن مردم به خودروهای برقی و پمپ‌های حرارتی، تقاضا برای برق به شدت در حال افزایش است. از سوی دیگر، این شرکت‌ها در تلاشند تا از سوخت‌های فسیلی فاصله گرفته و به انرژی‌های تجدیدپذیر مانند باد و خورشید متکی شوند. مشکل اینجاست که این منابع انرژی خورشیدی و بادی متناوب هستند؛ باد همیشه نمی‌وزد و خورشید در شب طلوع نمی‌کند.

هم‌اکنون مصرف‌کنندگان با افزایش شدید هزینه‌های انرژی مواجه‌اند. هزینه‌های مربوط به دفن کابل‌های برق (برای جلوگیری از آتش‌سوزی یا قطعی در طوفان) و ساخت تجهیزات ذخیره‌سازی انرژی، مستقیماً به صورت قبوض دریافت می‌شود. این هزینه‌ها بهای اجتناب‌ناپذیرِ داشتن یک شبکه برق پاک‌تر محسوب می‌شوند، اما بخش بزرگی از آن‌ها قابل اجتناب است. باتری خودروهای برقی در واقع منابعی آماده، گسترده و قابل‌اعتماد برای ذخیره انرژی هستند که می‌توانند بدون نیاز به ساخت تأسیسات ذخیره‌سازی جدید، فشار را از روی شبکه بردارند.

نقش خودروهای برقی در نبرد با تغییرات اقلیمی

هرچه زمین گرم‌تر می‌شود، فناوری V2G برای شرکت‌های برق جذاب‌تر می‌شود. افراد برای حفظ سلامتی خود به کولرهای بیشتری نیاز دارند، اما این تجهیزات برق بسیار زیادی مصرف می‌کنند. اگر این انرژی از منابع فسیلی تامین شود، چرخه معیوب گرمایش زمین و افزایش تقاضا برای سرمایش شتاب بیشتری می‌گیرد.

در چنین سیستم یکپارچه‌ای، خودروهایی که برنامه حرکتی مشخصی دارند — مانند اتوبوس‌های مدرسه و ناوگان شهرداری‌ها — به دلیل داشتن باتری‌های غول‌پیکر و مدت زمان توقف طولانی، نقشی حیاتی در تثبیت شبکه ایفا خواهند کرد. با گسترش شارژرهای دو طرفه (Bidirectional Chargers)، ماشین‌ها از یک ابزار مصرفی صرف به دارایی‌های تولیدکننده انرژی تبدیل می‌شوند و آینده شبکه‌های هوشمند را در پارکینگ خانه‌های ما می‌سازند.