موارد سرخک در آمریکا در نیمهٔ اول ۲۰۲۶ به بالاترین حد در ۳۵ سال گذشته رسید. ترکیب آمار سالهای اخیر نشان میدهد تعداد مبتلایان اکنون بیش از مجموع ۲۵ سال قبل است و بخش بزرگی از موارد از شیوعهای داخلی ناشی میشود که ریشه در کاهش پوشش واکسیناسیون دارد. پیامدها شامل افزایش بستریها، مرگ و عوارض شدید در کودکان و افراد آسیبپذیر است.
چه رخ داده است؟
برای نخستینبار در ربع قرن گذشته، آمریکا معیار حذف سرخک را نپذیرفته است. معیار حذف بر این مبناست که شیوعهای محدود ظرف یک سال خاموش شوند؛ اما شیوع در ایالت یوتا از ژوئن ۲۰۲۵ ادامه دارد و هنوز مهار نشده است. نزدیک به ۴۰۰ نفر طی سال جاری و سال گذشته بهخاطر سرخک بستری شدهاند، سه نفر جان خود را از دست دادهاند و حداقل سه نفر دچار ورم مغزی با عوارض ماندگار شدهاند.
گزارش CDC و نقش سازمان بهداشت منطقهای
مراکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) گزارش جامعی را درباره دادههای ژانویهٔ ۲۰۲۵ تا ژوئن ۲۰۲۶ منتشر خواهد کرد. یکی از منابع داخل CDC به نشریهٔ WIRED گفته است «نمیتوانیم با صداقت بگوییم انتقالی در ۱۲ ماه گذشته رخ نداده است.» این گزارش پس از بازبینی داخلی برای ارزیابی وضعیت حذف سرخک به سازمان بهداشت پانآمریکا ارسال میشود و تصمیم نهایی در نشست سالانهٔ پاییز اعلام خواهد شد.
مشاهدات بالینی در بخشهای اطفال
پزشکان اطفال در یوتا موارد متعدد کودکان بسیار بیمار و خانوادههای مضطرب را مشاهده میکنند. شرح حال یک پزشک بیمارستانی در سالت لیک نشان میدهد کودکان اغلب با وضعیت خمیده و تکیه به جلو (حالت تریپودینگ)، دهان باز، افزایش بزاق، گریه و کمآبی شدید مراجعه میکنند؛ تنفس دشوار و کاهش هوشیاری نیز گزارش شده است.
پزشکان میگویند بهخاطر نبود پوشش واکسیناسیون کافی، برای تفکیک سرخک از عفونتهای جدی دیگر مجبور به انجام آزمایشهای تهاجمیتری مانند آزمایش خون گسترده و گاهی پونکسیون کمری برای رد مننژیت هستند؛ اقداماتی که برای خانوادهها دردناک و تروماتیکاند اما از نظر تشخیصی ضروریاند.
بسیاری از خانوادهها ابتدا قصد واکسینه کردن داشتهاند اما بهخاطر تجربه یا داستانهایی دربارهٔ واکنش به واکسن برنامهٔ واکسیناسیون را متوقف کردهاند و بعدها جبران ممکن نبوده است. این وضعیت بار روانی سنگینی بر والدین تحمیل میکند که با پشیمانی و فشارهای اجتماعی مواجهاند.
پیامدهای سلامت عمومی و اجتماعی
سرخک سادهنما نیست؛ این ویروس میتواند منجر به پنومونی، مننژیت، ورم مغزی و مرگ شود و بهویژه در نوزادان، کودکان کمسن و افراد با سیستم ایمنی ضعیف مخاطرات بیشتری دارد. بازگشت سرخک هزینههای مستقیم پزشکی و هزینههای غیرمستقیم اجتماعی و روانی قابلتوجهی تحمیل میکند.
منابع اطلاعاتی رسمی
برای اطلاعات بیشتر و راهنماییهای پیشگیری میتوان به منابع زیر مراجعه کرد:
- CDC — سرخک (اطلاعات پیشگیری و واکسیناسیون)
- سازمان بهداشت پانآمریکا (PAHO)
- ویکیپدیا — سرخک (مرور مفاهیم بالینی و اپیدمیولوژیک)
راهکارهای پیشنهادی
پیشگیری و کنترل شیوع فعلی نیازمند هماهنگی میان نظام سلامت، سیاستگذاران و جوامع محلی است. محورها و اقدامهای پیشنهادی:
- افزایش پوشش واکسیناسیون از طریق برنامههای هدفمند در مناطق با پوشش پایین.
- کاهش موانع دسترسی و هزینه، از جمله کمپینهای واکسیناسیون رایگان و مراکز سیار واکسیناسیون.
- تقویت مقررات مدرسهای در راستای الزام شواهد واکسیناسیون برای ثبتنام در مراکز آموزشی.
- برنامههای اطلاعرسانی محلی و مبتنی بر شواهد که به نگرانیهای والدین گوش دهند و اطلاعات روشن درباره عوارض و فواید واکسن ارائه دهند.
- پشتیبانی روانی و اجتماعی از خانوادهها و آموزش کارکنان بهداشتی برای گفتوگوهای محترمانه و مؤثر.
گروههای در معرض خطر
نوزادان پیش از تکمیل برنامهٔ واکسیناسیون، کودکان کمسن، افراد با ضعف ایمنی و کسانی که واکسینه نشدهاند در خطر بیشتری قرار دارند. واکسیناسیون همچنان مؤثرترین و ایمنترین راه پیشگیری از شیوعهای آینده است.
چشمانداز
نتیجهٔ بررسی CDC و ارزیابی سازمان بهداشت پانآمریکا در ماههای آینده اهمیت بالایی دارد، اما شواهد بالینی و آمار فعلی نشان میدهد بازگشت سرخک واقعیت آشکاری است که نیازمند اقدام فوری، هماهنگ و گسترده است. فقدان واکسیناسیون کافی میتواند هزینههای انسانی و اقتصادی گستردهتری برجای گذارد؛ بنابراین تقویت پوشش واکسیناسیون، اطلاعرسانی علمی و دسترسی برابر به خدمات بهداشتی باید در اولویت قرار گیرد.
منابع و اطلاعات بیشتر: CDC — سرخک | PAHO | ویکیپدیا — سرخک
