پایان فصل سومِ House of the Dragon پیوندِ آلیس ریورز را مستقیماً به دورانِ فتحِ ایگون نشان می‌دهد. در سکانسی احساسی او می‌گوید در زمانِ ایگون یکم فاتح حاضر بوده و شاهدِ سوختنِ قلعهٔ هارن‌هال بوده است. روایتِ سریال جزئیاتی از زندگی پیشینِ او ارائه می‌دهد: نجیب‌زاده‌ای که در هارن‌هال زندگی می‌کرد، پسری از هارن داشت و پس از حملهٔ اژدها و سوختنِ قلعه برای نجاتِ فرزندش به «جادوی کهن» متوسل شد؛ جادوهایی که زندگی‌اش را فشرده، طولانی و دردناک ساخت اما نتوانست جانِ پسرش را نجات دهد.

روایت جدید دربارهٔ آلیس ریورز

برخلاف رویکرد نامشخصِ کتابِ «آتش و خون»، سریال این برشِ زمانی را روشن‌تر روایت می‌کند و آلیس را شخصیتی بیش از یک راز معرفی می‌کند: کسی که بیش از صد سال عمر دارد و تراژدیِ شخصی‌اش بخشِ مهمی از انگیزه‌هایش را شکل می‌دهد.

آلیس ریورز در هارن‌هال؛ سریال House of the Dragon

پیامدهای احتمالی برای فیلمِ مربوط به ایگون

اگر فیلمِ فتحِ وستروس (مربوط به ایگونِ فاتح) این خطِ داستانی را بپذیرد، چند تأثیر مهم محتمل است:

  • حضور مستقیمِ آلیس در پردهٔ بزرگ؛ مخاطبانِ فیلم با پیش‌زمینهٔ نیمه‌افسانه‌ای او آشنا می‌شوند.
  • یکپارچه‌سازیِ روایت‌ها؛ سکانس‌هایی مانند سوختنِ هارن‌هال می‌توانند در هر دو قالبِ سریال و فیلم با جزئیاتِ متفاوت اما تکمیل‌کننده بازنمایی شوند.
  • تقویتِ نقشِ جادو و نفرین؛ آلیس به‌عنوان پلی بین تاریخِ سیاسی و عنصرِ فراطبیعی مطرح می‌شود و می‌تواند چشم‌اندازی تازه به میراثِ تارگرین‌ها اضافه کند.

چرا این بازتعریف اهمیت دارد

در نسخهٔ اصلیِ مکتوبِ جرج آر.آر. مارتین، آلیس شخصیتِ مرموزی باقی می‌ماند و اطلاعاتِ محدودی دربارهٔ منشأ یا سنّ او وجود دارد؛ سریال اما او را بیش از 100 ساله معرفی و تراژدیِ شخصی‌اش را برجسته می‌کند. این تغییر دو نتیجهٔ قابل توجه دارد:

  1. همدلیِ بیشتری برای یک شخصیتِ فرعی ایجاد می‌شود و انگیزه‌هایش ملموس‌تر می‌گردد.
  2. همکاریِ احتمالیِ سازندگانِ سریال و فیلم، فرصتِ بازنماییِ صحنه‌های تاریخیِ کلیدی را برای تماشاگرانِ جدید فراهم می‌آورد.
نمایی از هارن‌هال پس از حملهٔ اژدها

واکنشِ طرفداران و جهت‌گیریِ آینده

واکنش‌ها احتمالاً دوگانه خواهد بود: گروهی از تعمیقِ عاطفیِ شخصیت‌ها استقبال می‌کنند و گروهی به حفظِ وفاداری به منابعِ مکتوب اهمیت می‌دهند. در هر صورت، این افشاگری شانسِ هم‌پوشانیِ روایی میان House of the Dragon و پروژه‌های آینده دربارهٔ ایگون را افزایش می‌دهد و تصمیماتِ HBO و تیمِ سازنده را در کانونِ توجه قرار می‌دهد.

مسیرِ پیش‌رو

اگر سازندگان مسیرِ هم‌افزایی میان آثار را انتخاب کنند، تاریخِ تارگرین‌ها می‌تواند با تمرکزِ بیشتر بر تأثیراتِ انسانیِ فتح‌ها و جنگ‌ها بازخوانی شود؛ با این حال خانوادهٔ تارگرین و میراثِ اژدهایان همچنان منبعِ لایه‌های پیچیدهٔ احساسی و سایه‌های تاریخی خواهد بود. باید دید واکنشِ رسمیِ HBO چه خواهد بود و آیا آلیس ریورز راهی پردهٔ بزرگ خواهد شد یا خیر.