اندرو گارفیلد اعتراف کرده حساب اینستاگرامی پنهانی دارد و مثل بسیاری گرفتار صفحهنمایش است: «اعلانهای زمان صفحهنمایشم وحشتناکاند؛ انگار ساعاتی را هدر دادهام.»
اندرو گارفیلد و فیلم «درخت جادویی دوردست»: فناوری در مرکز روایت
فیلم جدید او، «درخت جادویی دوردست»، اقتباسی از مجموعه کتابهای انید بلیتون است و نقدی ظریف بر رابطه خانوادهها با فناوری ارائه میدهد. گارفیلد و کلر فوی نقش زوجی را بازی میکنند که پس از سالها زندگی شهری همراه با فرزندانی وابسته به گجتها به مزرعه نقلمکان میکنند تا کیفیت زندگی و پیوندهای خانوادگی را بازتعریف کنند.
جستجوهای اینستاگرامی و سراغِ صنایع دستی
گارفیلد میگوید گاهی جستجوهای ساده در اینستاگرام او را به «سرامیکهای عجیب» یا «صنعتگران ژاپنی» میکشاند؛ نمونهای از اینکه شبکههای اجتماعی چطور میتوانند ساعتها زمان را ببلعند. او راهکارهای عملی سادهای را توصیه میکند: گوشی را در اتاقی دیگر گذاشتن یا حتی قرار دادن آن در صندوق عقب ماشین. با این روشها میتوان وسواسِ نگاه کردن به صفحه را تا حدی کاهش داد، هرچند خود او هم گاهی وسوسه میشود.
راهکارهای کوتاه برای کاهش اعتیاد به صفحهنمایش
- گذاشتن گوشی در اتاق دیگر یا کیف در هنگام کار خانوادگی
- تنظیم اعلانها به حداقل و خاموش کردن اعلانهای غیرضروری
- تعیین بازههای مشخص بدون دستگاههای دیجیتال (روز یا چند ساعتِ روزانه)
- جایگزینی با فعالیتهای دستی مثل تراشیدن چوب یا کارهای هنری
پروژههای بعدی اندرو گارفیلد
سال پُرکاری در انتظار اوست: حضور در درام اکشن تاریخی «The Uprising»، بازی در فیلم لوکا گوادانینو با عنوان «Artificial» در نقش سام آلتمن و ایفای نقشِ روی در سریال «Wild Things» که در کنار بازیگرانی مانند جود لا ساخته میشود. درباره نقش روی، گارفیلد میگوید زندگی شخصیتها پیچیدهتر و عجیبتر از آنچه به نظر میرسد است و تجربه بازی در این پروژه هم چالشبرانگیز و هم پاداشدهنده بوده است.
جذابیت نقشها برای گارفیلد
او معتقد است جذابیت این نقشها فقط در ظاهر یا سبک نیست؛ زیرِ آن ظاهرِ پرزرقوبرق، «قلب و روح بزرگی» وجود دارد: زخمی عاطفی، دلتنگی، عشق و خطر. همین تضادهاست که نقشها را برای بازیگر و مخاطب جذاب میکند.
آرزوهای ساده: زندگی آرام در سامرست
این روزها گارفیلد درباره خواستههایی زمینیتر سخن گفته؛ تمرکز بر کیفیت زندگی، روابطِ عمیقتر با خانواده و خودشناسی. او میگوید اگر اختیار با خودش باشد، پس از چند پروژه ترجیح میدهد مدتی دور از هیاهوی رسانهها به حومه برود، چوب تراش کند و به صدای پرندگان گوش دهد.
فرهنگ کاری و تکنولوژی پشتِ صحنه
در ساخت «درخت جادویی دوردست» رویکرد تیم این بود که تکنولوژی را محاکمه نکنند بلکه نحوهای سالمتر از رابطه با آن پیشنهاد دهند. تلفنها در صحنه کاملاً ممنوع نبودند، اما هدف این بود که این ابزارها «بر ما کاملأ تسلط نداشته باشند». نکتهای جالب اینکه صدای یک یخچال هوشمند در فیلم توسط جودی دنچ ضبط شده و گارفیلد گفته اگر از ابتدا میدانست با او کار خواهد کرد، شاید نقش را به شکلی متفاوت میآفرید.
جمعبندی: انتخاب میان دیدهشدن و حفظ آرامش
گارفیلد پذیرفته که مانند بسیاری در کشاکش وسوسههای دیجیتال است، اما با تدابیر ساده تلاش میکند زمان و تمرکز را بازپس گیرد. پروژههای تازه او را مشغول نگه داشتهاند؛ مسئله اصلی انتخاب میان دیدهشدن آثار و حفظ آرامشِ درونی است. آنچه از زبان او برمیآید این است که بازیگر نیز مانند هر فرد دیگری دنبال کیفیت زندگی است—چیزی که گاهی برایش از شهرت ارزش بیشتری دارد.
برای مطالعه بیشتر درباره پیشینه ادبی «درخت جادویی دوردست» به صفحه مربوطه در ویکیپدیا مراجعه کنید و برای مرور کارنامه اندرو گارفیلد، صفحه او در ویکیپدیا مفید است.
