الینا پسکو برای فیلم تازهاش «Patrimonial Fears and Other Illusions» سه چهره باسابقه سینمای یونان را به ترکیب بازیگران افزود و پروژه را به بازار تأمین مالی کسری ونیز (4–6 سپتامبر) برد.
بازیگران و جایگاهشان
سه بازیگر شاخص این پروژه عبارتاند از:
- زنیای کالوگروپولو — بازیگری با کارنامهای ششدههای و از نمادهای سینمای یونان.
- آنتونیس کافتزئوپولوس — برنده جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره لوکارنو.
- ماکیس پاپادیمیتریو — برنده جایزه آکادمی فیلم یونان.
ترکیب این سه چهره، حضور سه نسل بازیگری یونان را در پروژه تثبیت میکند و به روایت وزن و تجربۀ تاریخی میبخشد.
خلاصه روایت
روایت حول سه زن از یک خانواده میگردد که هر یک با ترسها و رازهای شخصی روبهرو هستند: یک بازنشسته سالمند که به تازگی شوهر آزارگرش را کشته و رؤیای سفر به هاوایی را دارد؛ یک اجراکننده که یک چشم خود را از دست داده و تلاش میکند دلیل آن را به یاد آورد تا دوباره در نقش «Gorilla Girl» فرو رود؛ و یک مهاجر بلغاری که از ازدواج فرار کرده تا راهی برای سقط جنین بیابد. فیلم در مرز میان واقعیت و توهم حرکت میکند و تلاش میکند مرزبندی میان حقیقت و دروغ را بازتعریف کند.
شعبدهباز، آکروپولیس و رمز و راز خانواده
ورود یک شعبدهباز مشهور به آتن، رویدادی نمادین ایجاد میکند: نمایشی که آکروپولیس را در چشم تماشاگران ناپدید میکند و همزمان فرصت بازخوانی گذشته تاریک خانواده را فراهم میسازد. شخصیتها در پی یافتن راههایی سورئال برای محو کردن آنچه نسل بعد را تهدید میکند، هستند.
تولید، حامیان و مشارکتهای بینالمللی
«Patrimonial Fears and Other Illusions» محصول مشترک یونان، هلند و قبرس است. شرکتها و نهادهای درگیر عبارتاند از:
- Jungle Films، Homemade Films، StudioBauhaus (یونان)
- Studio Ruba (هلند)
- Bark Like a Cat Films (قبرس)
حمایتهای بینالمللی شامل موارد زیر است:
- Eurimages
- Creative Europe MEDIA
- مرکز فیلم و رسانه یونان
- صندوق فیلم هلند
کارگردان: پیشینه و رویکرد
پسکو پیشتر با مستند Stray Bodies در 2023 در جشنواره CPH:DOX حضور داشت و فیلم داستانی نخست او، Son of Sofia، در 2017 جایزه بهترین فیلم داستانی بینالمللی جشنواره Tribeca را کسب کرد. این پروژه درونیتر است و از نقشهای همزمان او بهعنوان مادر و دختر و نیز از فضای اجتماعی-سیاسی سالهای اخیر الهام گرفته است.
دیدگاه کارگردان
«این فیلم درباره تروماهای بیننسلی، ترسها، دروغها و خشونتی است که سدِ ارتباط صادقانه میشود. من دنبال بازنمایی صداقتِ انسانی هستم، حتی اگر تلخ باشد، چون میتواند پایهای برای روابط قابلاعتماد و تعاریف تازهای از آزادی بسازد.»
پیام مرکزی و پرسش برای مخاطب
فیلم از مخاطب میپرسد چگونه میتوان بارهای روانی و ترومای خانوادگی را درمان کرد تا به نسل بعد منتقل نشود؛ چگونه در دوران رشد «فرهنگِ ترس» بهخاطر بحرانهای اقتصادی، اقلیمی و اجتماعی میتوان امید به پیوندهای انسانی را حفظ کرد؟ روایت تلاش میکند خاکستریهای میان حقیقت و توهم را روشن و شخصیتها را به اقدام جمعی دعوت کند.
حضور در بازار تأمین مالی کسری ونیز میتواند مسیر جذب سرمایه مکمل و شرکای بینالمللی را هموار کند و گواهِ توجیه سرمایهگذاری بر پتانسیل بینالمللی اثر است؛ فیلمی که بازیگران کلاسیک یونان را با دغدغههای معاصر شخصی و اجتماعی پیوند میزند.
