لوکارنو و جایزهای با بار خانوادگی
ایزابلا روسلینی در مراسم افتتاحیه جشنواره لوکارنو جایزه برتری را دریافت کرد. او با اشاره به سابقه خانوادگی گفت این جایزه برایش بار عاطفی ویژهای دارد؛ پدرش این جایزه را در سال 1948 برای فیلم Germany, Year Zero دریافت کرده بود و برادرش رِنزو نیز چند سال پیش همین عنوان را به دست آورده است.
حیوانات؛ منبع الهام ساده و علمی
روسِلینی که دارای کارشناسی ارشد در رفتار و حفاظت از حیوانات است، در مسترکلاس درباره مجموعههای وبی معروف خود از جمله Green Porno و پروژه Seduce Me — که به آداب جفتیابی در دنیای حیوانات میپردازند — صحبت کرد. او تأکید کرد بهخاطر آشنایی اندک با فناوری، این آثار را با شیوههایی ساده و کمتکنولوژی تولید کرده و از سبکهای ابتدایی سینما، از جمله آثار ژرژ ملِس الهام گرفته است.
چرا حیوانات؟
او توضیح داد که حیوانات همیشه او را مجذوب کردهاند. با زندگی در مزرعه، آنها تبدیل به منابع الهامِ او شدهاند. علاقهاش به زیستشناسی و تنوع زیستی، بهویژه نکاتی مانند هرمافرودیت بودن برخی کرمها، محرک خلق ایدهها و روایتهایی بوده که هم علمی و هم شخصیاند.
سینما، بازیگری و همکاریها
روسِلینی مسیر سینمایی پیچیدهای را طی کرده است: از طراحی لباس در فیلمهای پدرش تا تجربه کوتاه بازیگری کنار مادرش اینگرید برگمن، و سپس ورود به مدلینگ و روزنامهنگاری. او از اولین دیدار با دیوید لینچ در جریان Blue Velvet یاد کرد و گفت آن زمان لینچ هنوز به شهرت جهانی نرسیده بود اما دنیای مرموز هنری خود را نشان داد. در کارنامهاش همکاری با کارگردانانی چون رابرت زمکیس، دیوید او. راسل، تیلور هکفورد و جیمز گری دیده میشود و از همکاری با جواکین فینیکس در Two Lovers نیز به نیکی یاد میکند.
رویکرد عملی و انسانی به اجرا
او به اهمیت احساس در اجرا تأکید کرد و نقلقولی از ریچارد آودون را بازگو نمود: «مدلها مثل ستارگان سینمای صامتاند؛ دیالوگ ندارید، اما احساس را ثبت میکنم.» روسِلینی تأکید کرد هرگز دنبال تقلید از سبک دیگران نبوده و تمرکز او همواره بر پیام و احساس شخصی آثار است، نه پیروی صرف از فرمهای رایج.
مسیر کارگردانی و چشمانداز آینده
روسِلینی گفت بسیاری از تجربههایش را دیر آغاز کرده است: «من در پنجاهسالگی کارگردان شدم؛ همیشه ده سال دیر شروع میکنم!» او اعلام کرده در فیلم جدیدش نقشها را خودش ایفا خواهد کرد و قصد دارد در آینده بیشتر روی کارگردانی تمرکز کند، آثاری سادهتر اما مملو از کنجکاوی زیستی بسازد.
زندگی میان مزرعه و دغدغههای سیاسی
با وجود فاصلهگیری از سیاستورزی هنری، او نسبت به وضعیت سیاسی کنونی ایالات متحده ابراز نگرانی کرد. روسِلینی و خانوادهاش در فکر امکان بازگشت به آمریکا هستند، اما نگهداری از گله گوسفند و مدیریت زمین مزرعه را نیز در نظر دارند و امیدوارند شرایط بهگونهای پیش برود که بتوانند بین زندگی روستایی و حرفه سینمایی توازن برقرار کنند.
آنچه در پیش است
ترکیب تجربههای مزرعهداری، تحصیلات زیستی و سابقه سینمایی، جهتگیری جدیدی به آثار او داده است: آثاری کمپزرقوبرق اما کنجکاوانه که از جزئیات طبیعی سرچشمه میگیرند. روسِلینی هدف دارد در پروژههای آینده حضور پررنگتری پشت دوربین داشته باشد و روایتهایی را پی بگیرد که هم علمیاند و هم شخصی.
رویکرد روسِلینی به ترکیب علم و هنر و انتخاب حیوانات بهعنوان منبع الهام نشان میدهد سینما هنوز میتواند از کنجکاوی زیستی و نگاه شخصی سازنده تغذیه کند؛ مسیری که او اکنون با تمرکز روی کارگردانی دنبال خواهد کرد.
