Objet a، ساختهٔ آنه اورن، در 95 دقیقه با نگاهی توأم از کنجکاوی و وسواس تصویری، اشیاء و بافتهای ساده را به مرکز تمایلات شهوانی میآورد — از بریسهای پزشکی و مدل موی کاسهای تا قارچهایی که آرام در فضاهای پاک رشد میکنند.
خلاصهٔ روایت
داستان حول یک زوج جراح دست، اینگبورگ (Aenne Schwarz) و آدام (Louis Hofmann)، میچرخد؛ در اتاق عمل با انضباطی فولادین کار میکنند اما در زندگی خصوصی سرسپردهٔ امیال پیچیده و نامتعارفاند. نظم روزمرهشان با دزدی سادهای در مترو و یک شکستگیِ ناگهانیِ ساق پا دگرگون میشود. بازگشت گایا — بیمار سابق و چهرهٔ آشنا از Piaffe — و بریس سفارشیِ ساختهشده برای اینگبورگ در فروشگاهی به نام «Objet a»، زنجیرهای از کششهای بدنی و روابط اکولوژیک را فعال میکند که فیلم تا انتها آنها را دنبال میکند.
بازیها و کارگردانی
اورن فیلمسازی با وسواس تصویری است؛ حضور فیلم در جشنوارهٔ لوکارنو و خرید حق پخش آمریکا توسط Oscilloscope Laboratories بازتاب این چشمانداز است. اجراهای Aenne Schwarz و Louis Hofmann دقیق، فیزیکی و حسابشدهاند؛ زبان بدن آنها شیفتهای ریز روانی و اضطرابهای نهفته در روایت را منتقل میکند. هافمن با مدل موی کاسهای یکی از تصاویر ماندگار فیلم را شکل میدهد.
طراحی صحنه، لباس و تصویر
بریس چرمی–فلزی و قفسهٔ چوبیِ تراشخورده، نه تنها ابزار روایت که کاراکترهایی ملموساند. آدری هرنو در صحنهآرایی و کارمن دی پینتو در طراحی لباس، مینیمالیسمی لطیف با بارِ حسی قوی خلق کردهاند. تصویربرداری 16 میلیمتریِ خوان سارمیتو، با بافت و گرمای خاصش، آرامآرام پالت رنگی را از تناژهای گوشتی به سبزهای اشباعشده و زیستبوم ارگانیک میکشاند.
تمها و خوانشها
عنوان فیلم ارجاع مستقیمی به مفهومِ objet petit a در فکر ژاک لاکان دارد؛ فقدانِ محرکی که میل را به حرکت درمیآورد. اورن این مفهوم را در قابهایی پیاده میکند که اشیا، نقصها و فضا را همدل با تمایلات جسمانی نشان میدهد. در سطحی دیگر، فیلم رابطهٔ میل و کنترل، شیءانگاری انسان و نسبت امیال با محیط زنده را واكاوی میکند: هر چه امیال سرکوب شوند، فرصتی برای تداخل بیپردهٔ طبیعت و بدن باقی میماند.
بُعد اکولوژیکِ شهوت
یکی از خوانشهای برجسته، ترکیبِ شهوت و زیستشناسی است؛ قارچها بهعنوان نمادی از نیروهای پنهانِ طبیعت که در فضاهای مصوون انسانی رخنه میکنند، فیلم را از مرزِ یک روایت صرفاً جنسی گذر داده و به متنِ تلاقیِ بدن و اکوسیستم بدل میکنند. در این دیدگاه، Objet a مطالعهای دربارهٔ همپیوندیِ امیال و جهان طبیعی است.
نقاط قوت
- سبک تصویری متمایز: فیلمبرداری 16 میلیمتری و پالت رنگیِ تدریجی حس حضور فیزیکی را تقویت میکند.
- بازیهای قوی: Schwarz و Hofmann اجراهایی دقیق، فیزیکی و حسابشده ارائه میدهند.
- طراحی اشیاء بهعنوان کاراکتر: بریس و قفسهٔ چوبی فراتر از ابزار روایت عمل میکنند.
- رویکرد اکتشافی: اورن تمایلات را با کنجکاویِ حسی و نظری میکاود، نه با موعظه یا محکومیت.
مخاطبِ مناسب
تماشاگرانی که به سینمای آوانگارد، آثار جشنوارهای و فیلمهایی با زبان بدنی و بصری قوی علاقهمندند، از Objet a استقبال خواهند کرد. این فیلم برای مخاطبان محافظهکار عام مناسب نیست، اما در سالنهای هنر و چرخهٔ جشنوارهها ظرفیتهای بحث و تأمل زیادی دارد.
نتیجهگیری
اورن با Objet a مسیرش را بهعنوان فیلمسازی با وسواسِ تصویری و مفهومی تثبیت میکند. این فیلم تجربهٔ شهوانی را از محدودۀ صرفاً انسانی بیرون میکشد و آن را به رابطهای پیچیده با عناصر محیطی و شیئی پیوند میزند — ایدهای که احتمالاً مدتها در مباحث سینمای مستقل باقی خواهد ماند.
