گزارش سالانه ابتکار شمول آننبرگ نشان میدهد صنعت فیلم هالیوود پس از نزدیک به ۲۰ سال ردیابی معیارهای نمایندگی، تحول پایداری در مسیر شمول ایجاد نکرده است. دکتر استیسی ال. اسمیت میگوید پیشرفتها جزیی و نامنظم بوده و بسیاری از الگوها سالبهسال تکرار میشوند.
یافتههای کلیدی
- زنها و دختران: تنها 33.6% از شخصیتهای دارای دیالوگ یا نامدار در ۱۰۰ فیلم پرفروش ۲۰۲۵ زن یا دختر بودند؛ رقمی که نسبت به ۲۰۰۷ تغییر چشمگیری نداشته (29.9% در ۲۰۰۷).
- نقشهای اصلی: در ۲۰۲۵، زنان در ۳۸ فیلم نقش اصلی یا همنقش داشتند (در برابر ۲۰ فیلم در ۲۰۰۷)، اما این عدد نسبت به رکورد ۵۵ نقش در ۲۰۲۴ کاهش یافته است.
- شخصیتهای غیر دودویی: تنها ۴ شخصیت غیر دودویی در نمونه کدگذاری شدهاند.
- جامعهٔ LGBTQ+: ۳۶ شخصیت با دیالوگ یا نامدار (کمتر از ۱٪)؛ در نمونه ۲۰۲۵ هیچ شخصیت تراجنسیتی ثبت نشد.
- افراد دارای معلولیت: 2.8% از شخصیتها (۱۲۱ شخصیت) دارای معلولیت گزارش شدهاند.
- کارگردانان: از میان ۱۱۱ کارگردان فیلمهای پرفروش ۲۰۲۵ تنها ۹ نفر زن بودند؛ از جمله نیشا گاناترا (Freakier Friday)، اما تامی (Five Nights at Freddy’s 2)، دومی شی و کلویی ژائو (Hamnet).
- تنوع نژادی کلی: 41.5% از شخصیتهای دارای دیالوگ یا نامدار متعلق به گروههای کمنماینده بودند؛ سهم شخصیتهای سفیدپوست نسبت به ۲۰۰۷ حدود 19.1 درصد کاهش یافته و سهم شخصیتهای آسیایی رشد قابلتوجهی (11.1%) داشته است.
نمایندگی روی پرده: کدام گروهها حذف شدند؟
شکافهای ملموسی در روایتها باقی است: ۳۰ فیلم هیچ شخصیت سیاهپوستی نداشتند، ۴۶ فیلم فاقد شخصیتهای اسپانیایی/لاتینو بودند و ۲۶ فیلم شخصیت آسیایی نداشتند. به عبارت دیگر، هرچند نسبت کلی نمایندگی به 41.5% رسیده، توزیع حضور گروهها در روایتها نابرابر و بسیاری از گروهها از فرصت حضور معنادار محرومند.
نمایندگی پشت صحنه: وضعیت زنان در نقشهای کلیدی
وضعیت پشت دوربین نیز رضایتبخش نیست: در ۱۹ سال گذشته تنها ۷٪ از کارگردانان زن بودهاند. درصد کارگردانان زن در ۲۰۲۵ نسبت به رکورد ۲۰۲۴ کاهش یافت و به سطح سالهای گذشته بازگشته است. حضور نویسندگان و تهیهکنندگان زن تقریباً ثابت مانده (بهترتیب حدود ۱۶٪ و ۲۴.۴٪). یک تغییر مثبت قابلتوجه رشد زنان آهنگساز است؛ از صفر زن آهنگساز در ۲۰۰۷ به ۱۰ زن (۸.۵٪) در ۲۰۲۵ رسید.
پیام گزارش و پرسش پیشِ رو
اسمیت تأکید میکند دادههای ۱۹ ساله نشان میدهد تغییر ممکن است اما شکننده است و دستاوردها میتوانند بازگردند. گزارش با عنوان «Inequality in 1,900 Popular Films» این پرسش را پیش میگذارد که آیا صنعت رویههای خود را بازتعریف میکند یا همچنان منتظر تغییرات مقطعی خواهد ماند. برای بررسی سابقه و روششناسی میتوان به صفحه ابتکار شمول آننبرگ مراجعه کرد یا پوشش مطبوعاتی را در Variety دنبال نمود.
چه باید کرد؟
نتایج ۲۰۲۵ نشان میدهد شمول نیازمند سیاستها و ساختارهای پایدارتر است: سیستمهایی که فراتر از بهبودهای مقطعی عمل کنند و شامل مواردی مانند سرمایهگذاری بلندمدت روی استعدادهای کمنماینده، بازنگری فرایندهای انتخاب و تولید، و معیارهای مشهود برای پیگیری پیشرفت است. پرسش کلیدی این است که استودیوها، تهیهکنندگان و نهادهای تصمیمگیر آیا حاضر به طراحی و اجرای چنین راهحلهایی هستند یا روند فعلی ادامه خواهد یافت.
