شرکت کاستاریکایی «دوس ده پاتوس» در کنار «پارامو فیلمز» به عنوان تهیهکننده مشترک به پروژه فیلم «تقصیر هیولا نیست» اثر لوئیس دیگو پرز پیوسته است. این پروژه اخیراً جایزه اقامت سینمایی را در رویداد «از مرکز» در بازار رسانه کاستاریکا دریافت کرد و حالا شرکت پانامایی «اکسپانسیوا سینه» نیز به عنوان توسعهدهنده مشترک به آن ملحق شده است.
فیلم «تقصیر هیولا نیست» روایتی است از بلوغ کوئیر که حول محور پسری 9 ساله به نام ایوان میچرخد. او پسری درونگراست که با اشتیاق برای مراسم اولین عشای ربانی آماده میشود، اما این لحظه با نقل مکان ناگهانی بهترین دوستش ویران میشود. ایوان و دوستش پیوندی پنهانی و فراتر از دوستی داشتند که در لحظات جادویی جنگلهای کاستاریکا شکل گرفته بود. ایوان که نمیتواند ماهیت این رابطه را با دیگران در میان بگذارد، مجبور میشود درد از دست دادن را در سکوت تجربه کند.
لوئیس دیگو پرز در گفتگو با مجله ورایتی پس از ارائه پروژه در بازار رسانه کاستاریکا بیان کرد که این فیلم سالهاست در ذهن او زندگی میکند. او هدف خود را کشف دوباره کودکیاش به عنوان یک پسر کوئیر، درک خلأهای حافظه و شکل بخشیدن به تجربیاتی دانست که با گذشت زمان تار شدهاند.
الهام از خاطرات و سینمای فلسفی
پرز درباره روند نگارش فیلمنامه گفت: «نوشتن را با خاطراتی آغاز کردم که با ترس، تردید و گناه، اما همچنین با شادی، شگفتی و شیفتگیِ بزرگ شدن به عنوان یک پسر لاتین شکل گرفته بودند. تصاویری مانند زندگی روزمره با خانواده، حس جادویی مذهب، هیجان پوشیدن لباس اولین عشای ربانی، خط ظریف میان دوستی و عاشقانه در میان پسرها، سکوت خانواده در برابر تفاوت من و جستجوی مداوم یک فضای امن به ذهنم هجوم آوردند. با وجود همه اینها، من پسری بودم که در کوچکترین لحظات روزمره به دنبال جادو میگشتم و همین حس شگفتی به تدریج به من کمک کرد تا کشف کنم میخواهم این فیلم چه حسی داشته باشد.»
این کارگردان با اشاره به موفقیت داستانهای بلوغ کوئیر لاتین مانند «دنیای گوگو» اثر آلن دبرتون، از حساسیت و انسانیت فیلمهای کلویی ژائو و توصیفات ظریف کارلا سیمون از کودکی الهام گرفته است. او قصد دارد فیلمی فضاسازانه و غوطهورکننده خلق کند که به جای توضیح دادن، بر القا و اشاره تمرکز دارد و با جادوی طبیعت و ایمان ارتباط برقرار میکند.
رشد صداهای کوئیر در سینمای کاستاریکا
پرز بر دیدارپذیری رو به رشد صداهای کوئیر در کاستاریکا تأکید کرد و به فیلمهای آیندهای مانند «مردان گمشده» اثر آندرس مادریگال و «مردان زودتر میمیرند» اثر فدریکو مونترو اشاره کرد که دیدگاهی تازه از زندگی مردان همجنسگرا در کاستاریکا ارائه میدهند.
پائولا واسکس، تهیهکننده دوس ده پاتوس، با بیان ایمان به دیدگاه سینمایی پرز، گفت: «این داستان ترکیبی کامل از جادو، مهربانی و صداقت خام درباره احساس تنهایی در بزرگ شدن فردی متفاوت در یک خانواده مذهبی آمریکای لاتین است. حضور دوس ده پاتوس به پروژه ساختار بیشتری میبخشد و به ساخت فیلمی که لوئیس دیگو تصور کرده کمک میکند.»
ایزابلا گالوز از اکسپانسیوا سینه نیز از حساسیت داستان متأثر شد و حمایت از این پروژه را راهی معنادار برای ایجاد فضای بازنمایی داستانهای کودکی کوئیر در منطقه دانست.
اهمیت تولیدات مشترک آمریکای لاتین
واسکس در خصوص اهمیت تولیدات مشترک در آمریکای لاتین و تقویت پیوندهای فرهنگی اظهار داشت که برای وفاداری فیلم به ریشههایش، حضور تهیهکنندگان و تیم تولیدی که واقعیت را درک میکنند ضروری است. او افزود لوئیس دیگو و من همچنین این باور را داریم که فیلمهای الهامآفرین آمریکای لاتین میتوانند با حفظ اصالت محلی، صدای جهانی پیدا کنند و این پروژه گامی در همین مسیر است.
