سال گذشته در جشنوارههای سینمایی، نام یک فیلم کوتاهمرز با بودجه محدود به سرعت در میان منتقدان چرچا شد: اندرتون (Undertone). آثار اولیه ایان توآسون با تمرکز بر طراحی صدا و حس ترس سمیعی، او را برای کارگردانی بخش جدید سریال فعالیتهای عادی (Paranormal Activity) به سُرهمدیریت رساند. اما توآسون تنها کسی نبود که از آن تجربه خارج شده باشد؛ تولیدکنندهاش، کدی کalahان (Cody Calahan)، اکنون در صندلی کارگردان نشسته و با مرگ یک پر زرد (Death of a Yellow Bird) برای اکران جهانی در فنتاستیکفست آستین آماده است.
کابوس جدید روی نوار ویاچاس
فیلم از تولید بلاک فاون فیلمز (Black Fawn Films)، داستان پیرمردی را روایت میکند که پس از ترک درمان سرطان، به کاخ کهنه خانوادگی برمیگردد تا روزهای آخر عمر را در سکوت بگذرانند. برای تدارک دیدار مجدد با پسر جوانش، او پیامهای ویدیویی ضبط میکند—تنها ارتباطش با بیرون، تلفنهای پرتنش با مادر و همسر است. اما نوارهای کهنه در بایگانی کاخ، صدایی را بازمیگردانند که اصلا به آنها تعلق ندارد.
تصویر منتشرشده نشاندهنده سایهای بر روی ایوان کاخ است—یک شکل انسانی با بازوی درازشده که زرنگبودن تکنولوژی ویاچاس، مرز میان گلیچ تکنیکی و حضور ماوراءالطبیعی را محو کرده. کalahan با هوشمندی از این ابهام استفاده میکند: نویز تصویر، داد صدا و ویرایشهای پرشدار، هم ابزار ترساند و هم وسیله کشف گذشتهِ فراموششده شخصیت اصلی.
ترس آنالوگ، درام انسانی
برخلاف بسیاری از فیلمهای ترس فوتید-فوتیج که تنها به شاکها متکیاند، مرگ یک پر زرد لایههای دراماتیک را بر بستر وحشت میسازد. نوارها نهتنها موجودی تهدیدآمیز را آشکار میکنند، بلکه تروماهای خانوادگی و تراژدیی را فاش میکنند که شخصیت اصلی سالهاست در ذهنش قفل کرده. این دوریختی—ترس بیرونی و رنج درونی— تجربه توآسون در اندرتون را تداعی میکند، اما با بصمهٔ شخصی کalahan.
اکران جهانی در فنتاستیکفست—مهمترین جشنواره ژانر در آمریکا—نقطهای است که منتقدان و دوستداران ترسِ مستقل منتظر بررسی اولین واکنشها هستند. اگر اندرتون ثابت کرد که «ترسناکترین فیلمی است که تا به حال میشنوید»، «مرگ یک پر زرد» میخواهد بگوید ترس میتواند چیزی باشد که میبینید، در زرنگهای یک نوار قدیمی، در لبههای کادر، در سکوتهای بین نویزها.
برای بازار مستقل وحشت، این فیلم تستی است: آیا میتوان با بودجه محدود، تکیه بر تکنیکهای آنالوگ و تمرکز بر شخصیت، اثری ساخت که هم در جشنوارههای برتر بپذیرد و هم مخاطب عام را بترساند؟ پاسخ در آستین داده خواهد شد.
